مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1Хвалите Господа, јер је добар, јер је довека милост Његова.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Ко ће исказати силу Господњу? Испричати сву славу Његову?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Благо онима који држе истину и творе право свагда!
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4Опомени ме се, Господе, по својој милости к народу свом; походи ме помоћу својом,
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5Да бих видео у добру изабране Твоје, веселио се у весељу народа Твог, хвалио се заједно с наследством Твојим.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6Згрешисмо с оцима својим, постасмо кривци, безаконици.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7Оци наши у Мисиру не разумеше чудеса Твојих, не опомињаше се великих милости Твојих, и викаше крај мора, крај Црвеног Мора.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Али им Он поможе имена свог ради, да би показао силу своју.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9Запрети Црвеном Мору, и пресахну; и преведе их преко бездане као преко пустиње;
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10И сачува их од руке ненавидникове, и избави их из руке непријатељеве.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11Покри вода непријатеље њихове, ниједан од њих не оста.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Тада вероваше речима Његовим, и певаше Му хвалу.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13Али брзо заборавише дела Његова, и не почекаше воље Његове.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14Полакомише се у пустињи, и стадоше кушати Бога у земљи где се не живи.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15Он испуни молбу њихову, али посла погибао на душу њихову.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16Позавидеше Мојсију и Арону, ког беше Господ осветио.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17Раседе се земља, и прождре Датана и затрпа чету Авиронову.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18И спали огањ чету њихову, и пламен сажеже безбожнике.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19Начинише теле код Хорива, и клањаху се кипу.
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20Мењаху славу своју на прилику вола, који једе траву.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21Заборавише Бога, Спаситеља свог, који је учинио велика дела у Мисиру,
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22Дивна у земљи Хамовој, страшна на Црвеном Мору.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23И хтеде их истребити, да Мојсије изабраник Његов не стаде као у раселини пред Њим, и не одврати јарост Његову да их не истреби.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24После не марише за земљу жељену, не вероваше речи Његовој.
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25Побунише се у шаторима својим, не слушаше глас Господњи.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26И Он подиже руку своју на њих, да их побије у пустињи,
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27Да побије племе њихово међу народима, и расеје их по земљама.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28И присташе за Велфегором, и једоше принесено на жртву мртвима.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29И расрдише Бога делима својим, и удари у њих погибао.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30И устаде Финес, и умилостиви, и престаде погибао.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31И то му се прими у правду, од колена до колена довека.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32И разгневише Бога на води Мериви, и Мојсије пострада њих ради;
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33Јер дотужише духу његовом, и погреши устима својим.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34Не истребише народе, за које им је Господ рекао;
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35Него се помешаше с незнабошцима, и научише дела њихова.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36Стадоше служити идолима њиховим, и они им бише замка.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37Синове своје и кћери своје приносише на жртву ђаволима.
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38Проливаше крв праву; крв синова својих и кћери својих, које приношаху на жртву идолима хананским, и оскврни се земља крвним делима.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39Оскврнише себе делима својим, и чинише прељубу поступањем својим.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40И плану гнев Господњи на народ Његов, и омрзну Му део Његов.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41И предаде их у руке незнабожачке, и ненавидници њихови стадоше господарити над њима.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42Досађиваше им непријатељи њихови, и они бише покорени под власт њихову.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Много их је пута избављао, али Га они срдише намерама својим, и бише поништени за безакоње своје.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44Али Он погледа на невољу њихову, чувши тужњаву њихову,
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45И опомену се завета свог с њима, и покаја се по великој милости својој;
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46И учини, те их стадоше жалити сви који их беху заробили.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Спаси нас, Господе Боже наш, и покупи нас из незнабожаца, да славимо свето име Твоје, да се хвалимо Твојом славом!
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Благословен Господ Бог Израиљев од века и довека! И сав народ нека каже: Амин! Алилуја!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.