مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1Praise ye the LORD . O give thanks unto the LORD ; for he is good: for his mercy endureth for ever.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Who can utter the mighty acts of the LORD ? who can shew forth all his praise?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Blessed are they that keep judgment, and he that doeth righteousness at all times.
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4Remember me, O LORD , with the favour that thou bearest unto thy people: O visit me with thy salvation;
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5That I may see the good of thy chosen, that I may rejoice in the gladness of thy nation, that I may glory with thine inheritance.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6We have sinned with our fathers, we have committed iniquity, we have done wickedly.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7Our fathers understood not thy wonders in Egypt; they remembered not the multitude of thy mercies; but provoked him at the sea, even at the Red sea.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Nevertheless he saved them for his name’s sake, that he might make his mighty power to be known.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9He rebuked the Red sea also, and it was dried up: so he led them through the depths, as through the wilderness.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10And he saved them from the hand of him that hated them , and redeemed them from the hand of the enemy.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11And the waters covered their enemies: there was not one of them left.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Then believed they his words; they sang his praise.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13They soon forgat his works; they waited not for his counsel:
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14But lusted exceedingly in the wilderness, and tempted God in the desert.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15And he gave them their request; but sent leanness into their soul.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16They envied Moses also in the camp, and Aaron the saint of the LORD .
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18And a fire was kindled in their company; the flame burned up the wicked.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19They made a calf in Horeb, and worshipped the molten image.
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20Thus they changed their glory into the similitude of an ox that eateth grass.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21They forgat God their saviour, which had done great things in Egypt;
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22Wondrous works in the land of Ham, and terrible things by the Red sea.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23Therefore he said that he would destroy them, had not Moses his chosen stood before him in the breach, to turn away his wrath, lest he should destroy them .
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24Yea, they despised the pleasant land, they believed not his word:
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25But murmured in their tents, and hearkened not unto the voice of the LORD .
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26Therefore he lifted up his hand against them, to overthrow them in the wilderness:
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27To overthrow their seed also among the nations, and to scatter them in the lands.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28They joined themselves also unto Baal-peor, and ate the sacrifices of the dead.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29Thus they provoked him to anger with their inventions: and the plague brake in upon them.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30Then stood up Phinehas, and executed judgment: and so the plague was stayed.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31And that was counted unto him for righteousness unto all generations for evermore.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32They angered him also at the waters of strife, so that it went ill with Moses for their sakes:
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33Because they provoked his spirit, so that he spake unadvisedly with his lips.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34They did not destroy the nations, concerning whom the LORD commanded them:
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35But were mingled among the heathen, and learned their works.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36And they served their idols: which were a snare unto them.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37Yea, they sacrificed their sons and their daughters unto devils,
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38And shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed unto the idols of Canaan: and the land was polluted with blood.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39Thus were they defiled with their own works, and went a whoring with their own inventions.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40Therefore was the wrath of the LORD kindled against his people, insomuch that he abhorred his own inheritance.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41And he gave them into the hand of the heathen; and they that hated them ruled over them.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42Their enemies also oppressed them, and they were brought into subjection under their hand.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Many times did he deliver them; but they provoked him with their counsel, and were brought low for their iniquity.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44Nevertheless he regarded their affliction, when he heard their cry:
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45And he remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his mercies.
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46He made them also to be pitied of all those that carried them captives.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Save us, O LORD our God, and gather us from among the heathen, to give thanks unto thy holy name, and to triumph in thy praise.
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Blessed be the LORD God of Israel from everlasting to everlasting: and let all the people say, Amen. Praise ye the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.