مزامیر 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
1My God, my God, why hast thou forsaken me? why art thou so far from helping me, and from the words of my roaring?
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
2O my God, I cry in the daytime, but thou hearest not; and in the night season, and am not silent.
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
3But thou art holy, O thou that inhabitest the praises of Israel.
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
4Our fathers trusted in thee: they trusted, and thou didst deliver them.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
5They cried unto thee, and were delivered: they trusted in thee, and were not confounded.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
6But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised of the people.
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
7All they that see me laugh me to scorn: they shoot out the lip, they shake the head, saying ,
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
8He trusted on the LORD that he would deliver him: let him deliver him, seeing he delighted in him.
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
9But thou art he that took me out of the womb: thou didst make me hope when I was upon my mother’s breasts.
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
10I was cast upon thee from the womb: thou art my God from my mother’s belly.
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
11Be not far from me; for trouble is near; for there is none to help.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
12Many bulls have compassed me: strong bulls of Bashan have beset me round.
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
13They gaped upon me with their mouths, as a ravening and a roaring lion.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
14I am poured out like water, and all my bones are out of joint: my heart is like wax; it is melted in the midst of my bowels.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
15My strength is dried up like a potsherd; and my tongue cleaveth to my jaws; and thou hast brought me into the dust of death.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
16For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have inclosed me: they pierced my hands and my feet.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
17I may tell all my bones: they look and stare upon me.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
18They part my garments among them, and cast lots upon my vesture.
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
19But be not thou far from me, O LORD : O my strength, haste thee to help me.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
20Deliver my soul from the sword; my darling from the power of the dog.
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
21Save me from the lion’s mouth: for thou hast heard me from the horns of the unicorns.
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
22I will declare thy name unto my brethren: in the midst of the congregation will I praise thee.
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
23Ye that fear the LORD , praise him; all ye the seed of Jacob, glorify him; and fear him, all ye the seed of Israel.
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
24For he hath not despised nor abhorred the affliction of the afflicted; neither hath he hid his face from him; but when he cried unto him, he heard.
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
25My praise shall be of thee in the great congregation: I will pay my vows before them that fear him.
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
26The meek shall eat and be satisfied: they shall praise the LORD that seek him: your heart shall live for ever.
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
27All the ends of the world shall remember and turn unto the LORD : and all the kindreds of the nations shall worship before thee.
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
28For the kingdom is the LORD’s : and he is the governor among the nations.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
29All they that be fat upon earth shall eat and worship: all they that go down to the dust shall bow before him: and none can keep alive his own soul.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
30A seed shall serve him; it shall be accounted to the Lord for a generation.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
31They shall come, and shall declare his righteousness unto a people that shall be born, that he hath done this .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.