مزامیر 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟
1My God, my God, why have You forsaken me? Why are You so far from saving me, so far from my words of groaning?
2ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.
2I cry out by day, O my God, but You do not answer, and by night, but I have no rest.
3و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.
3Yet You are holy, enthroned on the praises of Israel.
4پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.
4In You our fathers trusted; they trusted and You delivered them.
5نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.
5They cried out to You and were set free; they trusted in You and were not disappointed.
6و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.
6But I am a worm and not a man, scorned by men and despised by the people.
7هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):
7All who see me mock me; they sneer and shake their heads:
8«برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»
8“He trusts in the LORD, let the LORD deliver him; let the LORD rescue him, since He delights in him.”
9زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.
9Yet You brought me forth from the womb; You made me secure at my mother’s breast.
10از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.
10From birth I was cast upon You; from my mother’s womb You have been my God.
11از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.
11Be not far from me, for trouble is near and there is no one to help.
12گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.
12Many bulls surround me; strong bulls of Bashan encircle me.
13دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.
13They open their jaws against me like lions that roar and maul.
14مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.
14I am poured out like water, and all my bones are disjointed. My heart is like wax; it melts away within me.
15قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.
15My strength is dried up like a potsherd, and my tongue sticks to the roof of my mouth. You lay me in the dust of death.
16زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.
16For dogs surround me; a band of evil men encircles me; they have pierced my hands and feet.
17همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.
17I can count all my bones; they stare and gloat over me.
18رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.
18They divide my garments among them and cast lots for my clothing.
19اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.
19But You, O LORD, be not far off; O my Strength, come quickly to help me.
20جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.
20Deliver my soul from the sword, my precious life from the power of wild dogs.
21مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.
21Save me from the mouth of the lion; at the horns of the wild oxen You have answered me!
22نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.
22I will proclaim Your name to my brothers; I will praise You in the assembly.
23ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.
23You who fear the LORD, praise Him! All descendants of Jacob, honor Him! All offspring of Israel, revere Him!
24زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.
24For He has not despised or detested the torment of the afflicted. He has not hidden His face from him, but has attended to his cry for help.
25تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.
25My praise for You resounds in the great assembly; I will fulfill my vows before those who fear You.
26حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.
26The poor will eat and be satisfied; those who seek the LORD will praise Him. May your hearts live forever!
27جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.
27All the ends of the earth will remember and turn to the LORD. All the families of the nations will bow down before Him.
28زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.
28For dominion belongs to the LORD and He rules over the nations.
29همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هرکه به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.
29All the rich of the earth will feast and worship; all who go down to the dust will kneel before Him— even those unable to preserve their lives.
30ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.
30Posterity will serve Him; they will declare the Lord to a new generation.
31ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.
31They will come and proclaim His righteousness to a people yet unborn— all that He has done.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.