لوقا 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1از آنجهت که بسیاری دست خود را درازکردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید،
1Many have undertaken to compose an account of the things that have been fulfilled among us,
2چنانچه آنانی که از ابتدانظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند،
2just as they were handed down to us by the initial eyewitnesses and servants of the word.
3من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من البدایه به تدقیق در‌پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم‌ای تیوفلس عزیز،
3Therefore, having carefully investigated everything from the beginning, it seemed good also to me to write an orderly account for you, most excellent Theophilus,
4تا صحت آن کلامی که در آن تعلیم یافته‌ای دریابی.
4so that you may know the certainty of the things you have been taught.
5در ایام هیرودیس پادشاه یهودیه، کاهنی زکریا نام از فرقه ابیا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت.
5In the time of Herod king of Judea there was a priest named Zechariah, who belonged to the priestly division of Abijah, and whose wife Elizabeth was a daughter of Aaron.
6و هر دو در حضورخدا صالح و به جمیع احکام و فرایض خداوند، بی‌عیب سالک بودند.
6Both of them were righteous in the sight of God, walking blamelessly in all the commandments and decrees of the Lord.
7و ایشان را فرزندی نبودزیرا که الیصابات نازاد بود و هر دو دیرینه سال بودند.
7But they had no children, because Elizabeth was barren, and they were both well along in years.
8و واقع شد که چون به نوبت فرقه خود درحضور خدا کهانت می‌کرد،
8One day while Zechariah’s division was on duty and he was serving as priest before God,
9حسب عادت کهانت، نوبت او شد که به قدس خداوند درآمده، بخور بسوزاند.
9he was chosen by lot, according to the custom of the priesthood, to enter the temple of the Lord and burn incense.
10و در وقت بخور، تمام جماعت قوم بیرون عبادت می‌کردند.
10And at the hour of the incense offering, the whole congregation was praying outside.
11ناگاه فرشته خداوند به طرف راست مذبح بخور ایستاده، بر وی ظاهر گشت.
11Just then an angel of the Lord appeared to Zechariah, standing at the right side of the altar of incense.
12چون زکریااو را دید، در حیرت افتاده، ترس بر او مستولی شد.
12When Zechariah saw him, he was startled and gripped with fear.
13فرشته بدو گفت: «ای زکریا ترسان مباش، زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است وزوجه ات الیصابات برای تو پسری خواهد زاییدو او را یحیی خواهی نامید.
13But the angel said to him, “Do not be afraid, Zechariah, because your prayer has been heard. Your wife Elizabeth will bear you a son, and you are to give him the name John.
14و تو را خوشی وشادی رخ خواهد نمود و بسیاری از ولادت اومسرور خواهند شد.
14He will be a joy and delight to you, and many will rejoice at his birth,
15زیرا که در حضورخداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید و از شکم مادر خود، پر ازروح‌القدس خواهد بود.
15for he will be great in the sight of the Lord. He shall never take wine or strong drink, and he will be filled with the Holy Spirit even from his mother’s womb.
16و بسیاری ازبنی‌اسرائیل را، به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید.
16Many of the sons of Israel he will turn back to the Lord their God.
17و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران رابه طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.»
17And he will go on before the Lord in the spirit and power of Elijah, to turn the hearts of the fathers to their children and the disobedient to the wisdom of the righteous—to make ready a people prepared for the Lord.”
18زکریا به فرشته گفت: «این را چگونه بدانم وحال آنکه من پیر هستم و زوجه‌ام دیرینه سال است؟»
18“How can I be sure of this?” Zechariah asked the angel. “I am an old man, and my wife is well along in years.”
19فرشته در جواب وی گفت: «من جبرائیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم وفرستاده شدم تا به تو سخن گویم و از این امور تورا مژده دهم.
19“I am Gabriel,” replied the angel. “I stand in the presence of God, and I have been sent to speak to you and to bring you this good news.
20و الحال تا این امور واقع نگردد، گنگ شده یارای حرف زدن نخواهی داشت، زیراسخن های مرا که در وقت خود به وقوع خواهدپیوست، باور نکردی.»
20And now you will be silent and unable to speak until the day this comes to pass, because you did not believe my words, which will be fulfilled at their proper time.”
21و جماعت منتظر زکریامی بودند و از طول توقف او در قدس متعجب شدند.
21Meanwhile, the people were waiting for Zechariah and wondering why he took so long in the temple.
22اما چون بیرون آمده نتوانست با ایشان حرف زند، پس فهمیدند که در قدس رویایی دیده است، پس به سوی ایشان اشاره می‌کرد و ساکت ماند.
22When he came out and was unable to speak to them, they realized he had seen a vision in the temple. He kept making signs to them but remained speechless.
23و چون ایام خدمت او به اتمام رسید، به خانه خود رفت.
23And when the days of his service were complete, he returned home.
24و بعد از آن روزها، زن او الیصابات حامله شده، مدت پنج ماه خود را پنهان نمود و گفت:
24After these days, his wife Elizabeth became pregnant and for five months remained in seclusion. She declared,
25«به اینطور خداوند به من عمل نمود درروزهایی که مرا منظور داشت، تا ننگ مرا از نظرمردم بردارد.»
25“The Lord has done this for me. In these days He has shown me favor and taken away my disgrace among the people.”
26و در ماه ششم جبرائیل فرشته از جانب خدا به بلدی از جلیل که ناصره نام داشت، فرستاده شد.
26In the sixth month, God sent the angel Gabriel to a town in Galilee called Nazareth,
27نزد باکره‌ای نامزد مردی مسمی به یوسف از خاندان داود و نام آن باکره مریم بود.
27to a virgin pledged in marriage to a man named Joseph, who was of the house of David. And the virgin’s name was Mary.
28پس فرشته نزد او داخل شده، گفت: «سلام برتو‌ای نعمت رسیده، خداوند با توست و تو درمیان زنان مبارک هستی.»
28The angel appeared to her and said, “Greetings, you who are highly favored! The Lord is with you.”
29چون او را دید، ازسخن او مضطرب شده، متفکر شد که این چه نوع تحیت است.
29Mary was greatly troubled at his words and wondered what kind of greeting this might be.
30فرشته بدو گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای.
30So the angel told her, “Do not be afraid, Mary, for you have found favor with God.
31واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید.
31Behold, you will conceive and give birth to a son, and you are to give Him the name Jesus.
32او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.
32He will be great and will be called the Son of the Most High. The Lord God will give Him the throne of His father David,
33واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.»
33and He will reign over the house of Jacob forever. His kingdom will never end!”
34مریم به فرشته گفت: «این چگونه می‌شود وحال آنکه مردی را نشناخته‌ام؟»
34“How can this be,” Mary asked the angel, “since I am a virgin?”
35فرشته درجواب وی گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
35The angel replied, “The Holy Spirit will come upon you, and the power of the Most High will overshadow you. So the Holy One to be born will be called the Son of God.
36و اینک الیصابات از خویشان تونیز در‌پیری به پسری حامله شده و این ماه ششم است، مر او را که نازاد می‌خواندند.
36Look, even Elizabeth your relative has conceived a son in her old age, and she who was called barren is in her sixth month.
37زیرا نزدخدا هیچ امری محال نیست.»
37For no word from God will ever fail.”
38مریم گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» پس فرشته از نزد او رفت.
38“I am the Lord’s servant,” Mary answered. “May it happen to me according to your word.” Then the angel left her.
39در آن روزها، مریم برخاست و به بلدی ازکوهستان یهودیه بشتاب رفت.
39In those days Mary got ready and hurried to a town in the hill country of Judah,
40و به خانه زکریادرآمده، به الیصابات سلام کرد.
40where she entered the home of Zechariah and greeted Elizabeth.
41و چون الیصابات سلام مریم را شنید، بچه در رحم او به حرکت آمد و الیصابات به روح‌القدس پر شده،
41When Elizabeth heard Mary’s greeting, the baby leaped in her womb, and Elizabeth was filled with the Holy Spirit.
42به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمره رحم تو.
42In a loud voice she exclaimed, “Blessed are you among women, and blessed is the fruit of your womb!
43و ازکجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟
43And why am I so honored, that the mother of my Lord should come to me?
44زیرا اینک چون آواز سلام تو گوش زدمن شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.
44For as soon as the sound of your greeting reached my ears, the baby in my womb leaped for joy.
45و خوشابحال او که ایمان آورد، زیرا که آنچه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهدرسید.»
45Blessed is she who has believed that the Lord’s word to her will be fulfilled.”
46پس مریم گفت: «جان من خداوند راتمجید می‌کند،
46Then Mary said: “My soul magnifies the Lord,
47و روح من به رهاننده من خدابوجد آمد،
47and my spirit rejoices in God my Savior!
48زیرا بر‌حقارت کنیز خود نظرافکند. زیرا هان از کنون تمامی طبقات مراخوشحال خواهند خواند،
48For He has looked with favor on the humble state of His servant. From now on all generations will call me blessed.
49زیرا آن قادر، به من کارهای عظیم کرده و نام او قدوس است،
49For the Mighty One has done great things for me. Holy is His name.
50ورحمت او نسلا بعد نسل است. بر آنانی که از او می ترسند.
50His mercy extends to those who fear Him, from generation to generation.
51به بازوی خود، قدرت را ظاهرفرمود و متکبران را به خیال دل ایشان پراکنده ساخت.
51He has performed mighty deeds with His arm; He has scattered those who are proud in the thoughts of their hearts.
52جباران را از تختها به زیر افکند. وفروتنان را سرافراز گردانید.
52He has brought down rulers from their thrones, but has exalted the humble.
53گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر فرمود و دولتمندان راتهیدست رد نمود.
53He has filled the hungry with good things, but has sent the rich away empty.
54بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش،
54He has helped His servant Israel, remembering to be merciful,
55چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.»
55as He promised to our fathers, to Abraham and his descendants forever.”
56و مریم قریب به سه ماه نزد وی ماند. پس به خانه خود مراجعت کرد.
56Mary stayed with Elizabeth for about three months and then returned home.
57اما چون الیصابات را وقت وضع حمل رسید، پسری بزاد.
57When the time came for Elizabeth to have her child, she gave birth to a son.
58و همسایگان و خویشان اوچون شنیدند که خداوند رحمت عظیمی بر وی کرده، با او شادی کردند.
58Her neighbors and relatives heard that the Lord had shown her great mercy, and they rejoiced with her.
59و واقع شد در روزهشتم چون برای ختنه طفل آمدند، که نام پدرش زکریا را بر او می‌نهادند.
59On the eighth day, when they came to circumcise the child, they were going to name him after his father Zechariah.
60اما مادرش ملتفت شده، گفت: «نی بلکه به یحیی نامیده می‌شود.»
60But his mother replied, “No! He shall be called John.”
61به وی گفتند: «از قبیله تو هیچ‌کس این اسم راندارد.»
61They said to her, “There is no one among your relatives who bears this name.”
62پس به پدرش اشاره کردند که «او را چه نام خواهی نهاد؟»
62So they made signs to his father to find out what he wanted to name the child.
63او تخته‌ای خواسته بنوشت که «نام او یحیی است» و همه متعجب شدند.
63Zechariah asked for a tablet and wrote, “His name is John.” And they were all amazed.
64در ساعت، دهان و زبان او باز گشته، به حمدخدا متکلم شد.
64Immediately Zechariah’s mouth was opened and his tongue was released, and he began to speak, praising God.
65پس بر تمامی همسایگان ایشان، خوف مستولی گشت و جمیع این وقایع در همه کوهستان یهودیه شهرت یافت.
65All their neighbors were filled with awe, and people throughout the hill country of Judea were talking about these events.
66و هرکه شنید، در خاطر خود تفکر نموده، گفت: «این چه نوع طفل خواهد بود؟» و دست خداوند با وی می بود.
66And all who heard this wondered in their hearts and asked, “What then will this child become?” For the Lord’s hand was with him.
67و پدرش زکریا از روح‌القدس پر شده نبوت نموده، گفت:
67Then his father Zechariah was filled with the Holy Spirit and prophesied:
68«خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد.
68“Blessed be the Lord, the God of Israel, because He has visited and redeemed His people.
69و شاخ نجاتی برای مابرافراشت، در خانه بنده خود داود.
69He has raised up a horn of salvation for us in the house of His servant David,
70چنانچه به زبان مقدسین گفت که از بدو عالم انبیای اومی بودند،
70as He spoke through His holy prophets, those of ages past,
71رهایی از دشمنان ما و از دست آنانی که از ما نفرت دارند،
71salvation from our enemies and from the hand of all who hate us,
72تا رحمت را برپدران ما به‌جا آرد و عهد مقدس خود را تذکرفرماید.
72to show mercy to our fathers and to remember His holy covenant,
73سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یادکرد،
73the oath He swore to our father Abraham, to grant us
74که ما را فیض عطا فرماید، تا از دست دشمنان خود رهایی یافته، او را بی‌خوف عبادت کنیم.
74deliverance from hostile hands, that we may serve Him without fear,
75در حضور او به قدوسیت و عدالت، درتمامی روزهای عمر خود.
75in holiness and righteousness before Him all the days of our lives.
76و تو‌ای طفل نبی حضرت اعلی خوانده خواهی شد، زیرا پیش روی خداوند خواهی خرامید، تا طرق او را مهیاسازی،
76And you, child, will be called a prophet of the Most High; for you will go on before the Lord to prepare the way for Him,
77تا قوم او را معرفت نجات دهی، درآمرزش گناهان ایشان.
77to give to His people the knowledge of salvation through the forgiveness of their sins,
78به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود،
78because of the tender mercy of our God, by which the Dawn will visit us from on high,
79تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
79to shine on those who live in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the path of peace.”
80پس طفل نمو کرده، در روح قوی می‌گشت. و تا روز ظهور خود برای اسرائیل، دربیابان بسر می‌برد.
80And the child grew and became strong in spirit; and he lived in the wilderness until the time of his public appearance to Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.