لوقا 19
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1پس وارد اریحا شده، از آنجا می گذشت.
1Then Jesus entered Jericho and was passing through.
2که ناگاه شخصی زکی نام که رئیس باجگیران و دولتمند بود،
2And there was a man named Zacchaeus, a chief tax collector, who was very wealthy.
3خواست عیسی را ببیند که کیست و از کثرت خلق نتوانست، زیرا کوتاه قد بود.
3He was trying to see who Jesus was, but could not see over the crowd because he was small in stature.
4پس پیش دویده بردرخت افراغی برآمد تا او را ببیند. چونکه اومی خواست از آن راه عبور کند.
4So he ran on ahead and climbed a sycamore tree to see Him, since Jesus was about to pass that way.
5و چون عیسی به آن مکان رسید، بالا نگریسته او را دید و گفت: «ای زکی بشتاب و به زیر بیا زیرا که باید امروز درخانه تو بمانم.»
5When Jesus came to that place, He looked up and said, “Zacchaeus, hurry down, for I must stay at your house today.”
6پس به زودی پایین شده او را به خرمی پذیرفت.
6So Zacchaeus hurried down and welcomed Him joyfully.
7و همه چون این را دیدند، همهمه‌کنان می‌گفتند که در خانه شخصی گناهکار به میهمانی رفته است.
7And all who saw this began to grumble, saying, “He has gone to be the guest of a sinful man!”
8اما زکی برپا شده به خداوند گفت: «الحال‌ای خداوند نصف مایملک خود را به فقرامی دهم و اگر چیزی ناحق از کسی گرفته باشم، چهار برابر بدو رد می‌کنم.»
8But Zacchaeus stood up and said to the Lord, “Look, Lord, half of my possessions I give to the poor, and if I have cheated anyone, I will repay it fourfold.”
9عیسی به وی گفت: «امروز نجات در این خانه پیدا شد. زیرا که این شخص هم پسر ابراهیم است.
9Jesus said to him, “Today salvation has come to this house, because this man too is a son of Abraham.
10زیرا که پسرانسان آمده است تا گمشده را بجوید و نجات‌بخشد.»
10For the Son of Man came to seek and to save the lost.”
11و چون ایشان این را شنیدند او مثلی زیادکرده آورد چونکه نزدیک به اورشلیم بود و ایشان گمان می‌بردند که ملکوت خدا می‌باید در همان زمان ظهور کند.
11While the people were listening to this, Jesus proceeded to tell them a parable, because He was near Jerusalem and they thought the kingdom of God would appear imminently.
12پس گفت: «شخصی شریف به دیار بعید سفر کرد تا ملکی برای خود گرفته مراجعت کند.
12So He said, “A man of noble birth went to a distant country to lay claim to his kingship and then return.
13پس ده نفر از غلامان خود راطلبیده ده قنطار به ایشان سپرده فرمود، تجارت کنید تا بیایم.
13Beforehand, he called ten of his servants and gave them ten minas. ‘Conduct business with this until I return,’ he said.
14اما اهل ولایت او، چونکه او رادشمن می‌داشتند ایلچیان در عقب او فرستاده گفتند، نمی خواهیم این شخص بر ما سلطنت کند.
14But his subjects hated him and sent a delegation after him to say, ‘We do not want this man to rule over us.’
15و چون ملک را گرفته مراجعت کرده بود، فرمود تا آن غلامانی را که به ایشان نقد سپرده بودحاضر کنند تا بفهمد هر یک چه سود نموده است.
15When he returned from procuring his kingship, he summoned the servants to whom he had given the money, to find out what each one had earned.
16پس اولی آمده گفت، ای آقا قنطار تو ده قنطار دیگر نفع آورده است.
16The first servant came forward and said, ‘Master, your mina has produced ten more minas.’
17بدو گفت آفرین‌ای غلام نیکو. چونکه بر چیز کم امین بودی بر ده شهر حاکم شو.
17His master replied, ‘Well done, good servant! Because you have been faithful in a very small matter, you shall have authority over ten cities.’
18و دیگری آمده گفت، ای آقاقنطار تو پنج قنطار سود کرده است.
18The second servant came and said, ‘Master, your mina has made five minas.’
19او را نیزفرمود بر پنج شهر حکمرانی کن.
19And to this one he said, ‘You shall have authority over five cities.’
20و سومی آمده گفت، ای آقا اینک قنطار تو موجود است، آن را در پارچه‌ای نگاه داشته‌ام.
20Then another servant came and said, ‘Master, here is your mina, which I have laid away in a piece of cloth.
21زیرا که از توترسیدم چونکه مرد تندخویی هستی. آنچه نگذارده‌ای، برمی داری و از آنچه نکاشته‌ای درومی کنی.
21For I was afraid of you, because you are a harsh man. You withdraw what you did not deposit and reap what you did not sow.’
22به وی گفت، از زبان خودت بر توفتوی می‌دهم، ای غلام شریر. دانسته‌ای که من مرد تندخویی هستم که برمیدارم آنچه رانگذاشته‌ام و درو می‌کنم آنچه را نپاشیده‌ام.
22His master replied, ‘You wicked servant, I will judge you by your own words. So you knew that I am a harsh man, withdrawing what I did not deposit and reaping what I did not sow?
23پس برای چه نقد مرا نزد صرافان نگذاردی تاچون آیم آن را با سود دریافت کنم؟
23Why then did you not deposit my money in the bank, and upon my return I could have collected it with interest?’
24پس به حاضرین فرمود قنطار را از این شخص بگیرید وبه صاحب ده قنطار بدهید.
24Then he told those standing by, ‘Take the mina from him and give it to the one who has ten minas.’
25به او گفتند‌ای خداوند، وی ده قنطار دارد.
25‘Master,’ they said, ‘he already has ten!’
26زیرا به شمامی گویم به هر‌که دارد داده شود و هر‌که نداردآنچه دارد نیز از او گرفته خواهد شد.
26He replied, ‘I tell you that everyone who has will be given more; but the one who does not have, even what he has will be taken away from him.
27اما آن دشمنان من که نخواستند من بر ایشان حکمرانی نمایم، در اینجا حاضر ساخته پیش من به قتل رسانید.»
27And these enemies of mine who were unwilling for me to rule over them, bring them here and slay them in front of me.’”
28و چون این را گفت، پیش رفته متوجه اورشلیم گردید.
28After Jesus had said this, He went on ahead, going up to Jerusalem.
29و چون نزدیک بیت‌فاجی وبیت عنیا بر کوه مسمی به زیتون رسید، دو نفر ازشاگردان خود را فرستاده،
29As He approached Bethphage and Bethany at the Mount of Olives, He sent out two of His disciples,
30گفت: «به آن قریه‌ای که پیش روی شما است بروید و چون داخل آن شدید، کره الاغی بسته خواهید یافت که هیچ‌کس بر آن هرگز سوار نشده. آن را باز کرده بیاورید.
30saying, “Go into the village ahead of you, and as you enter it, you will find a colt tied there, on which no one has ever sat. Untie it and bring it here.
31و اگر کسی به شما گوید، چرا این راباز می‌کنید، به وی گویید خداوند او را لازم دارد.»
31If anyone asks, ‘Why are you untying it?’ tell him, ‘The Lord needs it.’”
32پس فرستادگان رفته آن چنانکه بدیشان گفته بود یافتند.
32So those who were sent went out and found it just as Jesus had told them.
33و چون کره را باز می‌کردند، مالکانش به ایشان گفتند چرا کره را باز می‌کنید؟
33As they were untying the colt, its owners asked, “Why are you untying the colt?”
34گفتند خداوند او را لازم دارد.
34“The Lord needs it,” they answered.
35پس او را به نزد عیسی آوردند و رخت خود را بر کره افکنده، عیسی را سوار کردند.
35Then they led the colt to Jesus, threw their cloaks over it, and put Jesus on it.
36و هنگامی که او می‌رفت جامه های خود را در راه می‌گستردند.
36As He rode along, the people spread their cloaks on the road.
37و چون نزدیک به‌سرازیری کوه زیتون رسید، تمامی شاگردانش شادی کرده، به آوازبلند خدا را حمد گفتن شروع کردند، به‌سبب همه قواتی که از او دیده بودند.
37And as He approached the descent from the Mount of Olives, the whole multitude of disciples began to praise God joyfully in a loud voice for all the miracles they had seen:
38و می‌گفتند مبارک باد آن پادشاهی که می‌آید، به نام خداوند سلامتی در آسمان و جلال در اعلی علیین باد.
38“Blessed is the King who comes in the name of the Lord!” “Peace in heaven and glory in the highest!”
39آنگاه بعضی از فریسیان از آن میان بدو گفتند: «ای استاد شاگردان خود را نهیب نما.»
39But some of the Pharisees in the crowd said to Him, “Teacher, rebuke Your disciples!”
40او درجواب ایشان گفت: «به شما می‌گویم اگراینها ساکت شوند، هرآینه سنگها به صداآیند.»
40“I tell you,” He answered, “if they remain silent, the very stones will cry out.”
41و چون نزدیک شده، شهر را نظاره کرد برآن گریان گشته،
41As Jesus approached Jerusalem and saw the city, He wept over it
42گفت: «اگر تو نیز می‌دانستی هم در این زمان خود آنچه باعث سلامتی تومیشد، لاکن الحال از چشمان تو پنهان گشته است.
42and said, “If only you had known on this day what would bring you peace! But now it is hidden from your eyes.
43زیرا ایامی بر تو می‌آید که دشمنانت گرد تو سنگرها سازند و تو را احاطه کرده از هرجانب محاصره خواهند نمود.
43For the days will come upon you when your enemies will barricade you and surround you and hem you in on every side.
44و تو را وفرزندانت را در اندرون تو بر خاک خواهند افکندو در تو سنگی بر سنگی نخواهند گذاشت زیرا که ایام تفقد خود را ندانستی.»
44They will level you to the ground—you and the children within your walls. They will not leave one stone on another, because you did not recognize the time of your visitation from God.”
45و چون داخل هیکل شد، کسانی را که درآنجا خرید و فروش می‌کردند، به بیرون نمودن آغاز کرد.
45Then Jesus entered the temple courts and began to drive out those who were selling there.
46و به ایشان گفت: «مکتوب است که خانه من خانه عبادت است لیکن شما آن را مغاره دزدان ساخته‌اید.»
46He declared to them, “It is written: ‘My house will be a house of prayer.’ But you have made it ‘a den of robbers.’”
47و هر روز در هیکل تعلیم می‌داد، اما روسای کهنه و کاتبان و اکابر قوم قصدهلاک نمودن او می‌کردند.
47Jesus was teaching at the temple every day, but the chief priests, scribes, and leaders of the people were intent on killing Him.
48و نیافتند چه کنندزیرا که تمامی مردم بر او آویخته بودند که از اوبشنوند.
48Yet they could not find a way to do so, because all the people hung on His words.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.