یعقوب 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1یعقوب که غلام خدا و عیسی مسیح خداوند است، به دوازده سبط که پراکنده هستند. خوش باشید.
1James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, To the twelve tribes of the Dispersion: Greetings.
2ای برادران من، وقتی که در تجربه های گوناگون مبتلا شوید، کمال خوشی دانید.
2Consider it pure joy, my brothers, when you encounter trials of many kinds,
3چونکه می‌دانید که امتحان ایمان شما صبر راپیدا می‌کند.
3because you know that the testing of your faith develops perseverance.
4لکن صبر را عمل تام خود باشد تاکامل و تمام شوید و محتاج هیچ‌چیز نباشید.
4Allow perseverance to finish its work, so that you may be mature and complete, not lacking anything.
5واگر از شما کسی محتاج به حکمت باشد، سوال بکند از خدایی که هر کس را به سخاوت عطامی کند و ملامت نمی نماید و به او داده خواهدشد.
5Now if any of you lacks wisdom, he should ask God, who gives generously to all without finding fault, and it will be given to him.
6لکن به ایمان سوال بکند و هرگز شک نکندزیرا هرکه شک کند، مانند موج دریاست که از بادرانده و متلاطم می‌شود.
6But he must ask in faith, without doubting, because he who doubts is like a wave of the sea, blown and tossed by the wind.
7زیرا چنین شخص گمان نبرد که از خداوند چیزی خواهد یافت.
7That man should not expect to receive anything from the Lord.
8مرد دودل در تمام رفتار خود ناپایدار است.
8He is a double-minded man, unstable in all his ways.
9لکن برادر مسکین به‌سرافرازی خود فخربنماید،
9The brother in humble circumstances should exult in his high position.
10و دولتمند از مسکنت خود، زیرا مثل گل علف در گذر است.
10But the one who is rich should exult in his low position, because he will pass away like a flower of the field.
11از آنرو که آفتاب باگرمی طلوع کرده، علف را خشکانید و گلش به زیر افتاده، حسن صورتش زایل شد. به همینطورشخص دولتمند نیز در راههای خود، پژمرده خواهد گردید.
11For the sun rises with scorching heat and withers the plant; its flower falls and its beauty is lost. So too, the rich man will fade away in the midst of his pursuits.
12خوشابحال کسی‌که متحمل تجربه شود، زیرا که چون آزموده شد، آن تاج حیاتی را که خداوند به محبان خود وعده فرموده است خواهد یافت.
12Blessed is the man who perseveres under trial, because when he has stood the test, he will receive the crown of life that God has promised to those who love Him.
13هیچ‌کس چون در تجربه افتد، نگوید: «خدا مرا تجربه می‌کند»، زیرا خدا هرگزاز بدیها تجربه نمی شود و او هیچ‌کس را تجربه نمی کند.
13When tempted, no one should say, “God is tempting me.” For God cannot be tempted by evil, nor does He tempt anyone.
14لکن هرکس در تجربه می‌افتد وقتی که شهوت وی او را می‌کشد و فریفته می‌سازد.
14But each one is tempted when by his own evil desires he is lured away and enticed.
15پس شهوت آبستن شده، گناه را می‌زاید و گناه به انجام رسیده، موت را تولید می‌کند.
15Then after desire has conceived, it gives birth to sin; and sin, when it is full-grown, gives birth to death.
16ای برادران عزیز من، گمراه مشوید!
16Do not be deceived, my beloved brothers.
17هر بخشندگی نیکو و هر بخشش کامل از بالا است و نازل می‌شود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایه گردش نیست.
17Every good and perfect gift is from above, coming down from the Father of the heavenly lights, with whom there is no change or shifting shadow.
18او محض اراده خود ما رابوسیله کلمه حق تولید نمود تا ما چون نوبرمخلوقات او باشیم.
18He chose to give us birth through the word of truth, that we would be a kind of firstfruits of His creation.
19بنابراین، ای برادران عزیز من، هرکس درشنیدن تند و در گفتن آهسته و در خشم سست باشد.
19My beloved brothers, understand this: Everyone should be quick to listen, slow to speak, and slow to anger,
20زیرا خشم انسان عدالت خدا را به عمل نمی آورد.
20for man’s anger does not bring about the righteousness that God desires.
21پس هر نجاست و افزونی شر را دورکنید و با فروتنی، کلام کاشته شده را بپذیرید که قادر است که جانهای شما را نجات‌بخشد.
21Therefore, get rid of all moral filth and every expression of evil, and humbly accept the word planted in you, which can save your souls.
22لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان که خود را فریب می‌دهند.
22Be doers of the word, and not hearers only. Otherwise, you are deceiving yourselves.
23زیرا اگر کسی کلام را بشنود و عمل نکند، شخصی را ماند که صورت طبیعی خود را در آینه می‌نگرد.
23For anyone who hears the word but does not carry it out is like a man who looks at his face in a mirror,
24زیرا خود رانگریست و رفت و فور فراموش کرد که چطورشخصی بود.
24and after observing himself goes away and immediately forgets what he looks like.
25لکن کسی‌که بر شریعت کامل آزادی چشم دوخت و در آن ثابت ماند، او چون شنونده فراموشکار نمی باشد، بلکه کننده عمل پس او در عمل خود مبارک خواهد بود.
25But the one who looks intently into the perfect law of freedom, and continues to do so—not being a forgetful hearer, but an effective doer—he will be blessed in what he does.
26اگرکسی از شما گمان برد که پرستنده خدا است وعنان زبان خود را نکشد بلکه دل خود را فریب دهد، پرستش او باطل است.
26If anyone considers himself religious and yet does not bridle his tongue, he deceives his heart and his religion is worthless.
27پرستش صاف وبی عیب نزد خدا و پدر این است که یتیمان وبیوه‌زنان را در مصیبت ایشان تفقد کنند و خود رااز آلایش دنیا نگاه دارند.
27Pure and undefiled religion before our God and Father is this: to care for orphans and widows in their distress, and to keep oneself from being polluted by the world.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.