یعقوب 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1یعقوب که غلام خدا و عیسی مسیح خداوند است، به دوازده سبط که پراکنده هستند. خوش باشید.
1James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are in the Dispersion: Greetings.
2ای برادران من، وقتی که در تجربه های گوناگون مبتلا شوید، کمال خوشی دانید.
2Count it all joy, my brothers, when you fall into various temptations,
3چونکه می‌دانید که امتحان ایمان شما صبر راپیدا می‌کند.
3knowing that the testing of your faith produces endurance.
4لکن صبر را عمل تام خود باشد تاکامل و تمام شوید و محتاج هیچ‌چیز نباشید.
4Let endurance have its perfect work, that you may be perfect and complete, lacking in nothing.
5واگر از شما کسی محتاج به حکمت باشد، سوال بکند از خدایی که هر کس را به سخاوت عطامی کند و ملامت نمی نماید و به او داده خواهدشد.
5But if any of you lacks wisdom, let him ask of God, who gives to all liberally and without reproach, and it will be given to him.
6لکن به ایمان سوال بکند و هرگز شک نکندزیرا هرکه شک کند، مانند موج دریاست که از بادرانده و متلاطم می‌شود.
6But let him ask in faith, without any doubting, for he who doubts is like a wave of the sea, driven by the wind and tossed.
7زیرا چنین شخص گمان نبرد که از خداوند چیزی خواهد یافت.
7For that man shouldn’t think that he will receive anything from the Lord.
8مرد دودل در تمام رفتار خود ناپایدار است.
8He is a double-minded man, unstable in all his ways.
9لکن برادر مسکین به‌سرافرازی خود فخربنماید،
9Let the brother in humble circumstances glory in his high position;
10و دولتمند از مسکنت خود، زیرا مثل گل علف در گذر است.
10and the rich, in that he is made humble, because like the flower in the grass, he will pass away.
11از آنرو که آفتاب باگرمی طلوع کرده، علف را خشکانید و گلش به زیر افتاده، حسن صورتش زایل شد. به همینطورشخص دولتمند نیز در راههای خود، پژمرده خواهد گردید.
11For the sun arises with the scorching wind and withers the grass; and the flower in it falls, and the beauty of its appearance perishes. So the rich man will also fade away in his pursuits.
12خوشابحال کسی‌که متحمل تجربه شود، زیرا که چون آزموده شد، آن تاج حیاتی را که خداوند به محبان خود وعده فرموده است خواهد یافت.
12Blessed is a person who endures temptation, for when he has been approved, he will receive the crown of life which the Lord promised to those who love him.
13هیچ‌کس چون در تجربه افتد، نگوید: «خدا مرا تجربه می‌کند»، زیرا خدا هرگزاز بدیها تجربه نمی شود و او هیچ‌کس را تجربه نمی کند.
13Let no man say when he is tempted, “I am tempted by God,” for God can’t be tempted by evil, and he himself tempts no one.
14لکن هرکس در تجربه می‌افتد وقتی که شهوت وی او را می‌کشد و فریفته می‌سازد.
14But each one is tempted when he is drawn away by his own lust and enticed.
15پس شهوت آبستن شده، گناه را می‌زاید و گناه به انجام رسیده، موت را تولید می‌کند.
15Then the lust, when it has conceived, bears sin. The sin, when it is full grown, produces death.
16ای برادران عزیز من، گمراه مشوید!
16Don’t be deceived, my beloved brothers.
17هر بخشندگی نیکو و هر بخشش کامل از بالا است و نازل می‌شود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایه گردش نیست.
17Every good gift and every perfect gift is from above, coming down from the Father of lights, with whom can be no variation nor turning shadow.
18او محض اراده خود ما رابوسیله کلمه حق تولید نمود تا ما چون نوبرمخلوقات او باشیم.
18Of his own will he gave birth to us by the word of truth, that we should be a kind of first fruits of his creatures.
19بنابراین، ای برادران عزیز من، هرکس درشنیدن تند و در گفتن آهسته و در خشم سست باشد.
19So, then, my beloved brothers, let every man be swift to hear, slow to speak, and slow to anger;
20زیرا خشم انسان عدالت خدا را به عمل نمی آورد.
20for the anger of man doesn’t produce the righteousness of God.
21پس هر نجاست و افزونی شر را دورکنید و با فروتنی، کلام کاشته شده را بپذیرید که قادر است که جانهای شما را نجات‌بخشد.
21Therefore, putting away all filthiness and overflowing of wickedness, receive with humility the implanted word, which is able to save your souls.
22لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان که خود را فریب می‌دهند.
22But be doers of the word, and not only hearers, deluding your own selves.
23زیرا اگر کسی کلام را بشنود و عمل نکند، شخصی را ماند که صورت طبیعی خود را در آینه می‌نگرد.
23For if anyone is a hearer of the word and not a doer, he is like a man looking at his natural face in a mirror;
24زیرا خود رانگریست و رفت و فور فراموش کرد که چطورشخصی بود.
24for he sees himself, and goes away, and immediately forgets what kind of man he was.
25لکن کسی‌که بر شریعت کامل آزادی چشم دوخت و در آن ثابت ماند، او چون شنونده فراموشکار نمی باشد، بلکه کننده عمل پس او در عمل خود مبارک خواهد بود.
25But he who looks into the perfect law of freedom and continues, not being a hearer who forgets but a doer of the work, this man will be blessed in what he does.
26اگرکسی از شما گمان برد که پرستنده خدا است وعنان زبان خود را نکشد بلکه دل خود را فریب دهد، پرستش او باطل است.
26If anyone among you thinks himself to be religious while he doesn’t bridle his tongue, but deceives his heart, this man’s religion is worthless.
27پرستش صاف وبی عیب نزد خدا و پدر این است که یتیمان وبیوه‌زنان را در مصیبت ایشان تفقد کنند و خود رااز آلایش دنیا نگاه دارند.
27Pure religion and undefiled before our God and Father is this: to visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep oneself unstained by the world.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.