یعقوب 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1یعقوب که غلام خدا و عیسی مسیح خداوند است، به دوازده سبط که پراکنده هستند. خوش باشید.
1James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are scattered abroad, greeting.
2ای برادران من، وقتی که در تجربه های گوناگون مبتلا شوید، کمال خوشی دانید.
2My brethren, count it all joy when ye fall into divers temptations;
3چونکه می‌دانید که امتحان ایمان شما صبر راپیدا می‌کند.
3Knowing this , that the trying of your faith worketh patience.
4لکن صبر را عمل تام خود باشد تاکامل و تمام شوید و محتاج هیچ‌چیز نباشید.
4But let patience have her perfect work, that ye may be perfect and entire, wanting nothing.
5واگر از شما کسی محتاج به حکمت باشد، سوال بکند از خدایی که هر کس را به سخاوت عطامی کند و ملامت نمی نماید و به او داده خواهدشد.
5If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.
6لکن به ایمان سوال بکند و هرگز شک نکندزیرا هرکه شک کند، مانند موج دریاست که از بادرانده و متلاطم می‌شود.
6But let him ask in faith, nothing wavering. For he that wavereth is like a wave of the sea driven with the wind and tossed.
7زیرا چنین شخص گمان نبرد که از خداوند چیزی خواهد یافت.
7For let not that man think that he shall receive any thing of the Lord.
8مرد دودل در تمام رفتار خود ناپایدار است.
8A double minded man is unstable in all his ways.
9لکن برادر مسکین به‌سرافرازی خود فخربنماید،
9Let the brother of low degree rejoice in that he is exalted:
10و دولتمند از مسکنت خود، زیرا مثل گل علف در گذر است.
10But the rich, in that he is made low: because as the flower of the grass he shall pass away.
11از آنرو که آفتاب باگرمی طلوع کرده، علف را خشکانید و گلش به زیر افتاده، حسن صورتش زایل شد. به همینطورشخص دولتمند نیز در راههای خود، پژمرده خواهد گردید.
11For the sun is no sooner risen with a burning heat, but it withereth the grass, and the flower thereof falleth, and the grace of the fashion of it perisheth: so also shall the rich man fade away in his ways.
12خوشابحال کسی‌که متحمل تجربه شود، زیرا که چون آزموده شد، آن تاج حیاتی را که خداوند به محبان خود وعده فرموده است خواهد یافت.
12Blessed is the man that endureth temptation: for when he is tried, he shall receive the crown of life, which the Lord hath promised to them that love him.
13هیچ‌کس چون در تجربه افتد، نگوید: «خدا مرا تجربه می‌کند»، زیرا خدا هرگزاز بدیها تجربه نمی شود و او هیچ‌کس را تجربه نمی کند.
13Let no man say when he is tempted, I am tempted of God: for God cannot be tempted with evil, neither tempteth he any man:
14لکن هرکس در تجربه می‌افتد وقتی که شهوت وی او را می‌کشد و فریفته می‌سازد.
14But every man is tempted, when he is drawn away of his own lust, and enticed.
15پس شهوت آبستن شده، گناه را می‌زاید و گناه به انجام رسیده، موت را تولید می‌کند.
15Then when lust hath conceived, it bringeth forth sin: and sin, when it is finished, bringeth forth death.
16ای برادران عزیز من، گمراه مشوید!
16Do not err, my beloved brethren.
17هر بخشندگی نیکو و هر بخشش کامل از بالا است و نازل می‌شود از پدر نورها که نزد او هیچ تبدیل و سایه گردش نیست.
17Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning.
18او محض اراده خود ما رابوسیله کلمه حق تولید نمود تا ما چون نوبرمخلوقات او باشیم.
18Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures.
19بنابراین، ای برادران عزیز من، هرکس درشنیدن تند و در گفتن آهسته و در خشم سست باشد.
19Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:
20زیرا خشم انسان عدالت خدا را به عمل نمی آورد.
20For the wrath of man worketh not the righteousness of God.
21پس هر نجاست و افزونی شر را دورکنید و با فروتنی، کلام کاشته شده را بپذیرید که قادر است که جانهای شما را نجات‌بخشد.
21Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.
22لکن کنندگان کلام باشید نه فقط شنوندگان که خود را فریب می‌دهند.
22But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves.
23زیرا اگر کسی کلام را بشنود و عمل نکند، شخصی را ماند که صورت طبیعی خود را در آینه می‌نگرد.
23For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass:
24زیرا خود رانگریست و رفت و فور فراموش کرد که چطورشخصی بود.
24For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.
25لکن کسی‌که بر شریعت کامل آزادی چشم دوخت و در آن ثابت ماند، او چون شنونده فراموشکار نمی باشد، بلکه کننده عمل پس او در عمل خود مبارک خواهد بود.
25But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein , he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed.
26اگرکسی از شما گمان برد که پرستنده خدا است وعنان زبان خود را نکشد بلکه دل خود را فریب دهد، پرستش او باطل است.
26If any man among you seem to be religious, and bridleth not his tongue, but deceiveth his own heart, this man’s religion is vain.
27پرستش صاف وبی عیب نزد خدا و پدر این است که یتیمان وبیوه‌زنان را در مصیبت ایشان تفقد کنند و خود رااز آلایش دنیا نگاه دارند.
27Pure religion and undefiled before God and the Father is this, To visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep himself unspotted from the world.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.