جامعه 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1کلام جامعه بن داود که در اورشلیم پادشاه بود:
1The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.
2باطل اباطیل، جامعه می‌گوید، باطل اباطیل، همه‌چیز باطل است.
2Vanity of vanities, saith the Preacher, vanity of vanities; all is vanity.
3انسان را ازتمامی مشقتش که زیر آسمان می‌کشد چه منفعت است؟
3What profit hath a man of all his labour which he taketh under the sun?
4یک طبقه می‌روند و طبقه دیگرمی آیند و زمین تا به ابد پایدار می‌ماند.
4One generation passeth away, and another generation cometh: but the earth abideth for ever.
5آفتاب طلوع می‌کند و آفتاب غروب می‌کند وبه‌جایی که از آن طلوع نمود می‌شتابد.
5The sun also ariseth, and the sun goeth down, and hasteth to his place where he arose.
6بادبطرف جنوب می‌رود و بطرف شمال دور می‌زند؛ دورزنان دورزنان می‌رود و باد به مدارهای خود برمی گردد.
6The wind goeth toward the south, and turneth about unto the north; it whirleth about continually, and the wind returneth again according to his circuits.
7جمیع نهرها به دریاجاری می‌شود اما دریا پر نمی گردد؛ به مکانی که نهرها از آن جاری شد به همان جا بازبرمی گردد.
7All the rivers run into the sea; yet the sea is not full; unto the place from whence the rivers come, thither they return again.
8همه‌چیزها پر از خستگی است که انسان آن را بیان نتواند کرد. چشم از دیدن سیر نمی شود و گوش از شنیدن مملونمی گردد.
8All things are full of labour; man cannot utter it: the eye is not satisfied with seeing, nor the ear filled with hearing.
9آنچه بوده است همان است که خواهد بود، و آنچه شده است همان است که خواهد شد و زیر آفتاب هیچ‌چیز تازه نیست.
9The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun.
10آیا چیزی هست که درباره‌اش گفته شود: ببین این تازه است. در دهرهایی که قبل از مابود آن چیز قدیم بود.
10Is there any thing whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us.
11ذکری از پیشینیان نیست، و از آیندگان نیز که خواهند آمد، نزدآنانی که بعد از ایشان خواهند آمد، ذکری نخواهد بود.
11There is no remembrance of former things; neither shall there be any remembrance of things that are to come with those that shall come after.
12من که جامعه هستم بر اسرائیل در اورشلیم پادشاه بودم،
12¶ I the Preacher was king over Israel in Jerusalem.
13و دل خود را بر آن نهادم که در هرچیزی که زیر آسمان کرده می‌شود، با حکمت تفحص و تجسس نمایم. این مشقت سخت است که خدا به بنی آدم داده است که به آن زحمت بکشند.
13And I gave my heart to seek and search out by wisdom concerning all things that are done under heaven: this sore travail hath God given to the sons of man to be exercised therewith.
14و تمامی کارهایی را که زیر آسمان کرده می‌شود، دیدم که اینک همه آنها بطالت و درپی باد زحمت کشیدن است.
14I have seen all the works that are done under the sun; and, behold, all is vanity and vexation of spirit.
15کج را راست نتوان کرد و ناقص را بشمار نتوان آورد.
15That which is crooked cannot be made straight: and that which is wanting cannot be numbered.
16در دل خود تفکر نموده، گفتم: اینک من حکمت را به غایت افزودم، بیشتر از همگانی که قبل از من براورشلیم بودند؛ و دل من حکمت و معرفت رابسیار دریافت نمود؛
16I communed with mine own heart, saying, Lo, I am come to great estate, and have gotten more wisdom than all they that have been before me in Jerusalem: yea, my heart had great experience of wisdom and knowledge.
17و دل خود را بر دانستن حکمت و دانستن حماقت و جهالت مشغول ساختم. پس فهمیدم که این نیز درپی باد زحمت کشیدن است.
17And I gave my heart to know wisdom, and to know madness and folly: I perceived that this also is vexation of spirit.
18زیرا که در کثرت حکمت کثرت غم است و هر‌که علم را بیفزاید، حزن رامی افزاید.
18For in much wisdom is much grief: and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.