جامعه 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1نیک نامی از روغن معطر بهتر است و روزممات از روز ولادت.
1A good name is better than precious ointment; and the day of death than the day of one’s birth.
2رفتن به خانه ماتم از رفتن به خانه ضیافت بهتر است زیرا که این آخرت همه مردمان است و زندگان این را در دل خود می‌نهند.
2¶ It is better to go to the house of mourning, than to go to the house of feasting: for that is the end of all men; and the living will lay it to his heart.
3حزن از خنده بهتر است زیرا که ازغمگینی صورت دل اصلاح می‌شود.
3Sorrow is better than laughter: for by the sadness of the countenance the heart is made better.
4دل حکیمان در خانه ماتم است و دل احمقان در خانه شادمانی.
4The heart of the wise is in the house of mourning; but the heart of fools is in the house of mirth.
5شنیدن عتاب حکیمان بهتر است از شنیدن سرود احمقان،
5It is better to hear the rebuke of the wise, than for a man to hear the song of fools.
6زیرا خنده احمقان مثل صدای خارها در زیر دیگ است و این نیز بطالت است.
6For as the crackling of thorns under a pot, so is the laughter of the fool: this also is vanity.
7به درستی که ظلم، مرد حکیم را جاهل می‌گرداند و رشوه، دل را فاسد می‌سازد.
7¶ Surely oppression maketh a wise man mad; and a gift destroyeth the heart.
8انتهای امر از ابتدایش بهتر است و دل حلیم از دل مغرور نیکوتر.
8Better is the end of a thing than the beginning thereof: and the patient in spirit is better than the proud in spirit.
9در دل خود به زودی خشمناک مشو زیرا خشم در سینه احمقان مستقرمی شود.
9Be not hasty in thy spirit to be angry: for anger resteth in the bosom of fools.
10مگو چرا روزهای قدیم از این زمان بهتربود زیرا که در این خصوص از روی حکمت سوال نمی کنی.
10Say not thou, What is the cause that the former days were better than these? for thou dost not enquire wisely concerning this.
11حکمت مثل میراث نیکو است بلکه به جهت بینندگان آفتاب نیکوتر.
11¶ Wisdom is good with an inheritance: and by it there is profit to them that see the sun.
12زیرا که حکمت ملجایی است و نقره ملجایی؛ اما فضیلت معرفت این است که حکمت صاحبانش را زندگی می‌بخشد.
12For wisdom is a defence, and money is a defence: but the excellency of knowledge is, that wisdom giveth life to them that have it.
13اعمال خدا را ملاحظه نما زیرا کیست که بتواند آنچه را که او کج ساخته است راست نماید؟
13Consider the work of God: for who can make that straight, which he hath made crooked?
14در روز سعادتمندی شادمان باش و درروز شقاوت تامل نما زیرا خدا این را به ازاء آن قرار داد که انسان هیچ‌چیز را که بعد از او خواهدشد دریافت نتواند کرد.
14In the day of prosperity be joyful, but in the day of adversity consider: God also hath set the one over against the other, to the end that man should find nothing after him.
15این همه را در روزهای بطالت خود دیدم. مرد عادل هست که در عدالتش هلاک می‌شود و مرد شریر هست که در شرارتش عمر دراز دارد.
15All things have I seen in the days of my vanity: there is a just man that perisheth in his righteousness, and there is a wicked man that prolongeth his life in his wickedness.
16پس گفتم به افراط عادل مباش و خود را زیاده حکیم مپندار مبادا خویشتن را هلاک کنی.
16Be not righteous over much; neither make thyself over wise: why shouldest thou destroy thyself?
17و به افراط شریر مباش و احمق مشو مبادا پیش ازاجلت بمیری.
17Be not over much wicked, neither be thou foolish: why shouldest thou die before thy time?
18نیکو است که به این متمسک شوی و از آن نیز دست خود را برنداری زیرا هرکه از خدا بترسد، از این هر دو بیرون خواهد آمد.
18It is good that thou shouldest take hold of this; yea, also from this withdraw not thine hand: for he that feareth God shall come forth of them all.
19حکمت مرد حکیم را توانایی می‌بخشدبیشتر از ده حاکم که در یک شهر باشند.
19Wisdom strengtheneth the wise more than ten mighty men which are in the city.
20زیرامرد عادلی در دنیا نیست که نیکویی ورزد و هیچ خطا ننماید.
20For there is not a just man upon earth, that doeth good, and sinneth not.
21و نیز به همه سخنانی که گفته شود دل خودرا منه، مبادا بنده خود را که تو را لعنت می‌کندبشنوی.
21Also take no heed unto all words that are spoken; lest thou hear thy servant curse thee:
22زیرا دلت می‌داند که تو نیز بسیار بارهادیگران را لعنت نموده‌ای.
22For oftentimes also thine own heart knoweth that thou thyself likewise hast cursed others.
23این همه را با حکمت آزمودم و گفتم به حکمت خواهم پرداخت اما آن از من دور بود.
23¶ All this have I proved by wisdom: I said, I will be wise; but it was far from me.
24آنچه هست دور و بسیار عمیق است. پس کیست که آن را دریافت نماید؟
24That which is far off, and exceeding deep, who can find it out?
25پس برگشته دل خود را بر معرفت و بحث و طلب حکمت وعقل مشغول ساختم تا بدانم که شرارت حماقت است و حماقت دیوانگی است.
25I applied mine heart to know, and to search, and to seek out wisdom, and the reason of things , and to know the wickedness of folly, even of foolishness and madness:
26و دریافتم که زنی که دلش دامها و تله‌ها است و دستهایش کمندها می‌باشد، چیز تلختر از موت است. هرکه مقبول خدا است، از وی رستگار خواهد شد اماخطاکار گرفتار وی خواهد گردید.
26And I find more bitter than death the woman, whose heart is snares and nets, and her hands as bands: whoso pleaseth God shall escape from her; but the sinner shall be taken by her.
27جامعه می‌گوید که اینک چون این را با آن مقابله کردم تا نتیجه را دریابم این را دریافتم،
27Behold, this have I found, saith the preacher, counting one by one, to find out the account:
28که جان من تا به حال آن را جستجو می‌کند ونیافتم. یک مرد از هزار یافتم اما از جمیع آنها زنی نیافتم.
28Which yet my soul seeketh, but I find not: one man among a thousand have I found; but a woman among all those have I not found.
29همانا این را فقط دریافتم که خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیار طلبیدند.
29Lo, this only have I found, that God hath made man upright; but they have sought out many inventions.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.