جامعه 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1فاسد می‌سازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
1Dead flies cause the ointment of the apothecary to send forth a stinking savour: so doth a little folly him that is in reputation for wisdom and honour.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
2A wise man’s heart is at his right hand; but a fool’s heart at his left.
3ونیز چون احمق به راه می‌رود، عقلش ناقص می‌شود و به هر کس می‌گوید که احمق هستم.
3Yea also, when he that is a fool walketh by the way, his wisdom faileth him , and he saith to every one that he is a fool.
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را می‌نشاند.
4If the spirit of the ruler rise up against thee, leave not thy place; for yielding pacifieth great offences.
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
5There is an evil which I have seen under the sun, as an error which proceedeth from the ruler:
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته می‌شود و دولتمندان در مکان اسفل می‌نشینند.
6Folly is set in great dignity, and the rich sit in low place.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
7I have seen servants upon horses, and princes walking as servants upon the earth.
8آنکه چاه می‌کند در آن می‌افتد و آنکه دیواررا می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
8He that diggeth a pit shall fall into it; and whoso breaketh an hedge, a serpent shall bite him.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح می‌شود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر می‌افتد.
9Whoso removeth stones shall be hurt therewith; and he that cleaveth wood shall be endangered thereby.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
10If the iron be blunt, and he do not whet the edge, then must he put to more strength: but wisdom is profitable to direct.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگر‌چه فایده دارد؟
11Surely the serpent will bite without enchantment; and a babbler is no better.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را می‌بلعد.
12The words of a wise man’s mouth are gracious; but the lips of a fool will swallow up himself.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی می‌باشد.
13The beginning of the words of his mouth is foolishness: and the end of his talk is mischievous madness.
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
14A fool also is full of words: a man cannot tell what shall be; and what shall be after him, who can tell him?
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
15The labour of the foolish wearieth every one of them, because he knoweth not how to go to the city.
16وای بر تو‌ای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان می‌خورند.
16¶ Woe to thee, O land, when thy king is a child, and thy princes eat in the morning!
17خوشابحال تو‌ای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت می‌خورند و نه برای مستی.
17Blessed art thou, O land, when thy king is the son of nobles, and thy princes eat in due season, for strength, and not for drunkenness!
18از کاهلی سقف خراب می‌شود و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
18¶ By much slothfulness the building decayeth; and through idleness of the hands the house droppeth through.
19بزم به جهت لهو و لعب می‌کنند و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد، اما نقره همه‌چیز رامهیا می‌کند.
19¶ A feast is made for laughter, and wine maketh merry: but money answereth all things .
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
20¶ Curse not the king, no not in thy thought; and curse not the rich in thy bedchamber: for a bird of the air shall carry the voice, and that which hath wings shall tell the matter.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.