جامعه 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1فاسد میسازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
1Dode vliegen verpesten welriekende balsem; Zo verliest de edelste wijsheid door een weinig dwaasheid haar roem.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
2Het hart van den wijze zit rechts, Het hart van den dwaze zit links.
3ونیز چون احمق به راه میرود، عقلش ناقص میشود و به هر کس میگوید که احمق هستم.
3Welke weg de dwaas ook gaat, zijn verstand schiet te kort; Maar van iedereen zegt hij: Wat een dwaas!
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را مینشاند.
4Als de toorn van een vorst u bedreigt, Loop dan niet weg van uw post; Want kalmte brengt grote opwinding tot bedaren.
5بدیای هست که زیر آفتاب دیدهام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
5Nog een ander kwaad zag ik onder de zon: Vergissingen door vorsten begaan.
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته میشود و دولتمندان در مکان اسفل مینشینند.
6De dwaas wordt op hoge posten geplaatst, En vele aanzienlijken blijven ten achter;
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
7Dienstknechten zag ik te paard, En prinsen gingen als slaven te voet.
8آنکه چاه میکند در آن میافتد و آنکه دیواررا میشکافد، مار وی را میگزد.
8Wie een kuil graaft, valt er zelf in; Wie een muur doorbreekt, wordt door een slang gebeten.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح میشود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر میافتد.
9Wie stenen draagt, bezeert zich er aan; Wie hout klooft, loopt gevaar, zich te wonden.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
10Is het ijzer stomp geworden, En slijpt men de snede niet, Dan moet men zijn krachten verdubbelen; Zo biedt de wijsheid een voordeel.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگرچه فایده دارد؟
11En als de slang bijt, omdat ze niet wordt bezworen, Heeft de slangenbezweerder geen nut van zijn kunde.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را میبلعد.
12Aangenaam zijn woorden uit de mond van een wijze; Maar de lippen van een dwaas brengen hem verderf.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی میباشد.
13Reeds het begin van zijn woorden is dwaasheid, En het einde ervan barre onzin;
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
14Want de dwaas verspilt vele woorden. Niemand weet, wat de toekomst brengt; Want wie kan hem zeggen, wat er later komt?
15محنت احمقان ایشان را خسته میسازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
15De domme slooft zich af bij zijn werk, Omdat hij niet eens de weg naar de stad kent.
16وای بر توای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان میخورند.
16Wee u, land, als uw koning een kind is, En uw prinsen in de morgenstond slempen.
17خوشابحال توای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت میخورند و نه برای مستی.
17Heil u, land, als uw koning een edelman is, En uw prinsen op tijd maaltijd houden, Stevig, maar zonder zich te bedrinken.
18از کاهلی سقف خراب میشود و از سستی دستها، خانه آب پس میدهد.
18Bij luiheid verzakken de balken, En het huis wordt lek door traagheid van handen.
19بزم به جهت لهو و لعب میکنند و شراب زندگانی را شادمان میسازد، اما نقره همهچیز رامهیا میکند.
19Om te genieten legt men maaltijden aan, En wijn vervrolijkt het leven; Voor geld is alles te krijgen.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
20Vloek den koning zelfs niet op uw sponde, En scheld zelfs in uw slaapvertrek niet op den rijke; Want de vogels in de lucht kraaien het rond, En de fladderaars brengen het uit.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.