جامعه 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1فاسد می‌سازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
1Мертвые мухи портят и делают зловонною благовонную масть мироварника: то же делает небольшая глупость уважаемого человека с его мудростью и честью.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
2Сердце мудрого - на правую сторону, а сердце глупого - на левую.
3ونیز چون احمق به راه می‌رود، عقلش ناقص می‌شود و به هر کس می‌گوید که احمق هستم.
3По какой бы дороге ни шел глупый, у него всегда недостает смысла, и всякому он выскажет, что он глуп.
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را می‌نشاند.
4Если гнев начальника вспыхнет на тебя, то не оставляй места твоего; потому что кротость покрывает и большие проступки.
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
5Есть зло, которое видел я под солнцем, это - как бы погрешность, происходящая от властелина;
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته می‌شود و دولتمندان در مکان اسفل می‌نشینند.
6невежество поставляется на большой высоте, а богатые сидят низко.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
7Видел я рабов на конях, а князей ходящих, подобно рабам, пешком.
8آنکه چاه می‌کند در آن می‌افتد و آنکه دیواررا می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
8Кто копает яму, тот упадет в нее, и кто разрушает ограду, того ужалит змей.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح می‌شود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر می‌افتد.
9Кто передвигает камни, тот может надсадить себя, и кто колет дрова, тот может подвергнуться опасности от них.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
10Если притупится топор, и если лезвие его не будет отточено, то надобно будет напрягать силы; мудрость умеет это исправить.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگر‌چه فایده دارد؟
11Если змей ужалит без заговаривания, то не лучше его и злоязычный.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را می‌بلعد.
12Слова из уст мудрого - благодать, а уста глупого губят его же:
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی می‌باشد.
13начало слов из уст его - глупость, а конец речи из уст его - безумие.
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
14Глупый наговорит много, хотя человек не знает, что будет, и кто скажет ему, что будет после него?
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
15Труд глупого утомляет его, потому что не знает даже дороги в город.
16وای بر تو‌ای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان می‌خورند.
16Горе тебе, земля, когда царь твой отрок, и когда князья твои едят рано!
17خوشابحال تو‌ای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت می‌خورند و نه برای مستی.
17Благо тебе, земля, когда царь у тебя из благородного рода, и князья твои едят вовремя, для подкрепления, а не для пресыщения!
18از کاهلی سقف خراب می‌شود و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
18От лености обвиснет потолок, и когда опустятся руки, то протечет дом.
19بزم به جهت لهو و لعب می‌کنند و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد، اما نقره همه‌چیز رامهیا می‌کند.
19Пиры устраиваются для удовольствия, и вино веселит жизнь; а за все отвечает серебро.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
20Даже и в мыслях твоих не злословь царя, и в спальной комнате твоей не злословь богатого; потому что птица небесная может перенести слово твое, и крылатая - пересказать речь твою.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.