جامعه 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1فاسد می‌سازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
1Dying flies spoil the sweetness of the ointment. Wisdom and glory is more precious than a small and shortlived folly.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
2The heart of a wise man is in his right hand, and the heart of a fool is in his left hand.
3ونیز چون احمق به راه می‌رود، عقلش ناقص می‌شود و به هر کس می‌گوید که احمق هستم.
3Yea, and the fool when he walketh in the way, whereas be himself is a fool, esteemeth all men fools.
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را می‌نشاند.
4If the spirit of him that hath power, ascend upon thee, leave not thy place: because care will make the greatest sins to cease.
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
5There is an evil that I have seen under the sun, as it were by an error proceeding from the face of the prince:
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته می‌شود و دولتمندان در مکان اسفل می‌نشینند.
6A fool set in high dignity, and the rich sitting beneath.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
7I have seen servants upon horses: and princes walking on the ground as servants.
8آنکه چاه می‌کند در آن می‌افتد و آنکه دیواررا می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
8He that diggeth a pit, shall fall into it: and he that breaketh a hedge, a serpent shall bite him.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح می‌شود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر می‌افتد.
9He that removeth stones, shall be hurt by them: and he that cutteth trees, shall be wounded by them.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
10If the iron be blunt, and be not as before, but be made blunt, with much labour it shall be sharpened: and after industry shall follow wisdom.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگر‌چه فایده دارد؟
11If a serpent bite in silence, he is nothing better that backbiteth secretly.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را می‌بلعد.
12The words of the mouth of a wise man are grace: but the lips of a fool shall throw him down headlong.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی می‌باشد.
13The beginning of his words is folly, and the end of his talk is a mischievous error.
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
14A fool multiplieth words. A man cannot tell what hath been before him: and what shall be after him, who can tell him?
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
15The labour of fools shall afflict them that know not bow to go to the city.
16وای بر تو‌ای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان می‌خورند.
16Woe to thee, O land, when thy king is a child, and when the princes eat in the morning.
17خوشابحال تو‌ای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت می‌خورند و نه برای مستی.
17Blessed is the land, whose king is noble, and whose princes eat in due season for refreshment, and not for riotousness.
18از کاهلی سقف خراب می‌شود و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
18By slothfulness a building shall be brought down, and through the weakness of hands, the house shall drop through.
19بزم به جهت لهو و لعب می‌کنند و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد، اما نقره همه‌چیز رامهیا می‌کند.
19For laughter they make bread, and wine that the living may feast: and all things obey money.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
20Detract not the king, no not in thy thought; and speak not evil of the rich man in thy private chamber: because even the birds of the air will carry thy voice, and he that hath wings will tell what thou hast said.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.