جامعه 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1فاسد می‌سازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
1Од мртвих мува усмрди се и поквари уље апотекарско, тако од мало лудости цена мудрости и слави.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
2Срце је мудром с десне стране, а лудом је с леве стране.
3ونیز چون احمق به راه می‌رود، عقلش ناقص می‌شود و به هر کس می‌گوید که احمق هستم.
3Безумник и кад иде путем, без разума је и казује свима да је безуман.
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را می‌نشاند.
4Ако се подигне на те гнев оног који влада, не остављај место своје, јер благост уклања велике грехе.
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
5Има зло које видех под сунцем, као погрешка која долази од владаоца:
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته می‌شود و دولتمندان در مکان اسفل می‌نشینند.
6Лудост се посађује на највише место, и богати седе на ниском месту.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
7Видех слуге на коњима, а кнезови иду пешице, као слуге.
8آنکه چاه می‌کند در آن می‌افتد و آنکه دیواررا می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
8Ко јаму копа, у њу ће пасти, и ко разваљује ограду, ујешће га змија.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح می‌شود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر می‌افتد.
9Ко одмиче камење, удариће се о њих, ко цепа дрва, није миран од њих.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
10Кад се затупи гвожђе и оштрице му се не наоштре, тада треба више снаге; али мудрост може боље поправити.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگر‌چه فایده دارد؟
11Ако уједе змија пре бајања, ништа неће помоћи бајач.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را می‌بلعد.
12Речи из уста мудрог љупке су, а безумног прождиру усне његове.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی می‌باشد.
13Почетак је речима уста његових лудост, а свршетак говору његовом зло безумље.
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
14Јер луди много говори, а човек не зна шта ће бити; и ко ће му казати шта ће после њега бити?
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
15Луде мори труд њихов, јер не знају ни у град отићи.
16وای بر تو‌ای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان می‌خورند.
16Тешко теби, земљо, кад ти је цар дете и кнезови твоји рано једу!
17خوشابحال تو‌ای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت می‌خورند و نه برای مستی.
17Благо теби, земљо, кад ти је цар племенит и кнезови твоји једу на време да се поткрепе, а не да се опију.
18از کاهلی سقف خراب می‌شود و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
18С лењости угибље се кров и с немарних руку прокапљује кућа.
19بزم به جهت لهو و لعب می‌کنند و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد، اما نقره همه‌چیز رامهیا می‌کند.
19Ради весеља готове се гозбе, и вино весели живе, а новци врше све.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
20Ни у мисли својој не псуј цара, ни у клети, у којој спаваш, не псуј богатог, јер птица небеска однеће глас и шта крила има доказаће реч.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.