جامعه 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1نیک نامی از روغن معطر بهتر است و روزممات از روز ولادت.
1Боље је име него добро уље, и дан смртни него дан у који се ко роди.
2رفتن به خانه ماتم از رفتن به خانه ضیافت بهتر است زیرا که این آخرت همه مردمان است و زندگان این را در دل خود می‌نهند.
2Боље је ићи у кућу где је жалост него где је гозба, јер је онде крај сваког човека, и ко је жив, слаже у срце своје.
3حزن از خنده بهتر است زیرا که ازغمگینی صورت دل اصلاح می‌شود.
3Боља је жалост него смех, јер кад је лице невесело, срце постаје боље.
4دل حکیمان در خانه ماتم است و دل احمقان در خانه شادمانی.
4Срце је мудрих људи у кући где је жалост, а срце безумних у кући где је весеље.
5شنیدن عتاب حکیمان بهتر است از شنیدن سرود احمقان،
5Боље је слушати карање мудрога него да ко слуша песму безумних.
6زیرا خنده احمقان مثل صدای خارها در زیر دیگ است و این نیز بطالت است.
6Јер као што прашти трње под лонцем, такав је смех безумников; и то је таштина.
7به درستی که ظلم، مرد حکیم را جاهل می‌گرداند و رشوه، دل را فاسد می‌سازد.
7Насиље обезумљује мудрога, и поклон изопачује срце.
8انتهای امر از ابتدایش بهتر است و دل حلیم از دل مغرور نیکوتر.
8Бољи је крај ствари него почетак јој; бољи је ко је стрпљивог духа неголи ко је поноситог духа.
9در دل خود به زودی خشمناک مشو زیرا خشم در سینه احمقان مستقرمی شود.
9Не буди нагао у духу свом на гнев, јер гнев почива у недрима безумних.
10مگو چرا روزهای قدیم از این زمان بهتربود زیرا که در این خصوص از روی حکمت سوال نمی کنی.
10Не говори: Шта је то, те су пређашњи дани били бољи од ових? Јер не би било мудро да за то питаш.
11حکمت مثل میراث نیکو است بلکه به جهت بینندگان آفتاب نیکوتر.
11Добра је мудрост с имањем, и корисна је онима који виде сунце.
12زیرا که حکمت ملجایی است و نقره ملجایی؛ اما فضیلت معرفت این است که حکمت صاحبانش را زندگی می‌بخشد.
12Јер је мудрост заклон, и новци су заклон; али је претежније знање мудрости тим што даје живот ономе ко је има.
13اعمال خدا را ملاحظه نما زیرا کیست که بتواند آنچه را که او کج ساخته است راست نماید؟
13Погледај дело Божије; јер ко може исправити шта Он искриви?
14در روز سعادتمندی شادمان باش و درروز شقاوت تامل نما زیرا خدا این را به ازاء آن قرار داد که انسان هیچ‌چیز را که بعد از او خواهدشد دریافت نتواند کرد.
14У добро време уживај добро, а у зло време гледај, јер је Бог створио једно према другом за то да човек не зна шта ће бити.
15این همه را در روزهای بطالت خود دیدم. مرد عادل هست که در عدالتش هلاک می‌شود و مرد شریر هست که در شرارتش عمر دراز دارد.
15Свашта видех за времена таштине своје: праведника који пропада у правди својој, и безбожника који дуго живи у својој злоћи.
16پس گفتم به افراط عادل مباش و خود را زیاده حکیم مپندار مبادا خویشتن را هلاک کنی.
16Не буди сувише праведан ни сувише мудар; зашто би себе упропастио?
17و به افراط شریر مباش و احمق مشو مبادا پیش ازاجلت بمیری.
17Не буди сувише безбожан ни луд; зашто би умро пре времена?
18نیکو است که به این متمسک شوی و از آن نیز دست خود را برنداری زیرا هرکه از خدا بترسد، از این هر دو بیرون خواهد آمد.
18Добро је да држиш једно, а друго да не пушташ из руке; јер ко се боји Бога избавиће се од свега.
19حکمت مرد حکیم را توانایی می‌بخشدبیشتر از ده حاکم که در یک شهر باشند.
19Мудрост крепи човека више него десет кнезова који су у граду.
20زیرامرد عادلی در دنیا نیست که نیکویی ورزد و هیچ خطا ننماید.
20Доиста нема човека праведног на земљи који твори добро и не греши.
21و نیز به همه سخنانی که گفته شود دل خودرا منه، مبادا بنده خود را که تو را لعنت می‌کندبشنوی.
21Не узимај на ум свашта што се говори, ако би и слугу свог чуо где те псује;
22زیرا دلت می‌داند که تو نیز بسیار بارهادیگران را لعنت نموده‌ای.
22јер срце твоје зна да си и ти више пута псовао друге.
23این همه را با حکمت آزمودم و گفتم به حکمت خواهم پرداخت اما آن از من دور بود.
23Све то огледах мудрошћу и рекох: Бићу мудар; али мудрост беше далеко од мене.
24آنچه هست دور و بسیار عمیق است. پس کیست که آن را دریافت نماید؟
24Шта је тако далеко и врло дубоко, ко ће наћи?
25پس برگشته دل خود را بر معرفت و بحث و طلب حکمت وعقل مشغول ساختم تا بدانم که شرارت حماقت است و حماقت دیوانگی است.
25Окретох се срцем својим да познам и извидим и изнађем мудрост и разум, и да познам безбожност лудости и лудост безумља.
26و دریافتم که زنی که دلش دامها و تله‌ها است و دستهایش کمندها می‌باشد، چیز تلختر از موت است. هرکه مقبول خدا است، از وی رستگار خواهد شد اماخطاکار گرفتار وی خواهد گردید.
26И нађох да је горча од смрти жена којој је срце мрежа и пругло, којој су руке окови; ко је мио Богу, сачуваће се од ње, а грешника ће ухватити она.
27جامعه می‌گوید که اینک چون این را با آن مقابله کردم تا نتیجه را دریابم این را دریافتم،
27Гле, то нађох, вели проповедник, једно према другом, тражећи да разумем.
28که جان من تا به حال آن را جستجو می‌کند ونیافتم. یک مرد از هزار یافتم اما از جمیع آنها زنی نیافتم.
28Још тражи душа моја, али не нађох. Човека једног у хиљаде нађох, али жене међу свима не нађох.
29همانا این را فقط دریافتم که خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیار طلبیدند.
29Само, гле, ово нађох: да је Бог створио човека доброг; а они траже свакојаке помисли.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.