لوقا 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1از آنجهت که بسیاری دست خود را درازکردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید،
1Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,
2چنانچه آنانی که از ابتدانظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند،
2као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:
3من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من البدایه به تدقیق در‌پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم‌ای تیوفلس عزیز،
3Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,
4تا صحت آن کلامی که در آن تعلیم یافته‌ای دریابی.
4да познаш темељ оних речи којима си се научио.
5در ایام هیرودیس پادشاه یهودیه، کاهنی زکریا نام از فرقه ابیا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت.
5У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.
6و هر دو در حضورخدا صالح و به جمیع احکام و فرایض خداوند، بی‌عیب سالک بودند.
6А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.
7و ایشان را فرزندی نبودزیرا که الیصابات نازاد بود و هر دو دیرینه سال بودند.
7И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.
8و واقع شد که چون به نوبت فرقه خود درحضور خدا کهانت می‌کرد،
8И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,
9حسب عادت کهانت، نوبت او شد که به قدس خداوند درآمده، بخور بسوزاند.
9да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.
10و در وقت بخور، تمام جماعت قوم بیرون عبادت می‌کردند.
10И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.
11ناگاه فرشته خداوند به طرف راست مذبح بخور ایستاده، بر وی ظاهر گشت.
11А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.
12چون زکریااو را دید، در حیرت افتاده، ترس بر او مستولی شد.
12И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.
13فرشته بدو گفت: «ای زکریا ترسان مباش، زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است وزوجه ات الیصابات برای تو پسری خواهد زاییدو او را یحیی خواهی نامید.
13А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.
14و تو را خوشی وشادی رخ خواهد نمود و بسیاری از ولادت اومسرور خواهند شد.
14И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.
15زیرا که در حضورخداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید و از شکم مادر خود، پر ازروح‌القدس خواهد بود.
15Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;
16و بسیاری ازبنی‌اسرائیل را، به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید.
16и многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;
17و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران رابه طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.»
17и он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.
18زکریا به فرشته گفت: «این را چگونه بدانم وحال آنکه من پیر هستم و زوجه‌ام دیرینه سال است؟»
18И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.
19فرشته در جواب وی گفت: «من جبرائیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم وفرستاده شدم تا به تو سخن گویم و از این امور تورا مژده دهم.
19И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.
20و الحال تا این امور واقع نگردد، گنگ شده یارای حرف زدن نخواهی داشت، زیراسخن های مرا که در وقت خود به وقوع خواهدپیوست، باور نکردی.»
20И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.
21و جماعت منتظر زکریامی بودند و از طول توقف او در قدس متعجب شدند.
21И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.
22اما چون بیرون آمده نتوانست با ایشان حرف زند، پس فهمیدند که در قدس رویایی دیده است، پس به سوی ایشان اشاره می‌کرد و ساکت ماند.
22А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.
23و چون ایام خدمت او به اتمام رسید، به خانه خود رفت.
23И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.
24و بعد از آن روزها، زن او الیصابات حامله شده، مدت پنج ماه خود را پنهان نمود و گفت:
24А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:
25«به اینطور خداوند به من عمل نمود درروزهایی که مرا منظور داشت، تا ننگ مرا از نظرمردم بردارد.»
25Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.
26و در ماه ششم جبرائیل فرشته از جانب خدا به بلدی از جلیل که ناصره نام داشت، فرستاده شد.
26А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет
27نزد باکره‌ای نامزد مردی مسمی به یوسف از خاندان داود و نام آن باکره مریم بود.
27к девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.
28پس فرشته نزد او داخل شده، گفت: «سلام برتو‌ای نعمت رسیده، خداوند با توست و تو درمیان زنان مبارک هستی.»
28И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.
29چون او را دید، ازسخن او مضطرب شده، متفکر شد که این چه نوع تحیت است.
29А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?
30فرشته بدو گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای.
30И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.
31واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید.
31И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.
32او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.
32Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;
33واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.»
33и цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.
34مریم به فرشته گفت: «این چگونه می‌شود وحال آنکه مردی را نشناخته‌ام؟»
34А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?
35فرشته درجواب وی گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
35И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.
36و اینک الیصابات از خویشان تونیز در‌پیری به پسری حامله شده و این ماه ششم است، مر او را که نازاد می‌خواندند.
36И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.
37زیرا نزدخدا هیچ امری محال نیست.»
37Јер у Бога све је могуће што каже.
38مریم گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» پس فرشته از نزد او رفت.
38А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.
39در آن روزها، مریم برخاست و به بلدی ازکوهستان یهودیه بشتاب رفت.
39А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.
40و به خانه زکریادرآمده، به الیصابات سلام کرد.
40И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.
41و چون الیصابات سلام مریم را شنید، بچه در رحم او به حرکت آمد و الیصابات به روح‌القدس پر شده،
41И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,
42به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمره رحم تو.
42и повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.
43و ازکجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟
43И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?
44زیرا اینک چون آواز سلام تو گوش زدمن شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.
44Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.
45و خوشابحال او که ایمان آورد، زیرا که آنچه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهدرسید.»
45И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.
46پس مریم گفت: «جان من خداوند راتمجید می‌کند،
46И рече Марија: Велича душа моја Господа;
47و روح من به رهاننده من خدابوجد آمد،
47И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,
48زیرا بر‌حقارت کنیز خود نظرافکند. زیرا هان از کنون تمامی طبقات مراخوشحال خواهند خواند،
48Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;
49زیرا آن قادر، به من کارهای عظیم کرده و نام او قدوس است،
49Што ми учини величину силни, и свето име Његово;
50ورحمت او نسلا بعد نسل است. بر آنانی که از او می ترسند.
50И милост је Његова од колена на колено онима који Га се боје.
51به بازوی خود، قدرت را ظاهرفرمود و متکبران را به خیال دل ایشان پراکنده ساخت.
51Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.
52جباران را از تختها به زیر افکند. وفروتنان را سرافراز گردانید.
52Збаци силне с престола, и подиже понижене.
53گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر فرمود و دولتمندان راتهیدست رد نمود.
53Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.
54بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش،
54Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.
55چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.»
55Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.
56و مریم قریب به سه ماه نزد وی ماند. پس به خانه خود مراجعت کرد.
56Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.
57اما چون الیصابات را وقت وضع حمل رسید، پسری بزاد.
57А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.
58و همسایگان و خویشان اوچون شنیدند که خداوند رحمت عظیمی بر وی کرده، با او شادی کردند.
58И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.
59و واقع شد در روزهشتم چون برای ختنه طفل آمدند، که نام پدرش زکریا را بر او می‌نهادند.
59И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.
60اما مادرش ملتفت شده، گفت: «نی بلکه به یحیی نامیده می‌شود.»
60И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.
61به وی گفتند: «از قبیله تو هیچ‌کس این اسم راندارد.»
61И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.
62پس به پدرش اشاره کردند که «او را چه نام خواهی نهاد؟»
62И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.
63او تخته‌ای خواسته بنوشت که «نام او یحیی است» و همه متعجب شدند.
63И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.
64در ساعت، دهان و زبان او باز گشته، به حمدخدا متکلم شد.
64И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.
65پس بر تمامی همسایگان ایشان، خوف مستولی گشت و جمیع این وقایع در همه کوهستان یهودیه شهرت یافت.
65И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.
66و هرکه شنید، در خاطر خود تفکر نموده، گفت: «این چه نوع طفل خواهد بود؟» و دست خداوند با وی می بود.
66И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.
67و پدرش زکریا از روح‌القدس پر شده نبوت نموده، گفت:
67И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:
68«خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد.
68Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,
69و شاخ نجاتی برای مابرافراشت، در خانه بنده خود داود.
69И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,
70چنانچه به زبان مقدسین گفت که از بدو عالم انبیای اومی بودند،
70Као што говори устима светих пророка својих од века
71رهایی از دشمنان ما و از دست آنانی که از ما نفرت دارند،
71Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;
72تا رحمت را برپدران ما به‌جا آرد و عهد مقدس خود را تذکرفرماید.
72Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,
73سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یادکرد،
73Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати
74که ما را فیض عطا فرماید، تا از دست دشمنان خود رهایی یافته، او را بی‌خوف عبادت کنیم.
74Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,
75در حضور او به قدوسیت و عدالت، درتمامی روزهای عمر خود.
75И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.
76و تو‌ای طفل نبی حضرت اعلی خوانده خواهی شد، زیرا پیش روی خداوند خواهی خرامید، تا طرق او را مهیاسازی،
76И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;
77تا قوم او را معرفت نجات دهی، درآمرزش گناهان ایشان.
77Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,
78به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود،
78По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;
79تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
79Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.
80پس طفل نمو کرده، در روح قوی می‌گشت. و تا روز ظهور خود برای اسرائیل، دربیابان بسر می‌برد.
80А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.