Luc 1
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Kalz o vezañ kemeret ar garg da skrivañ istor an traoù c'hoarvezet, hag anavezet mat evit bezañ gwir en hon touez,
1Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,
2hervez m'o deus degaset deomp ar re o deus o gwelet adalek ar penn-kentañ, hag a zo bet ministred ar Ger,
2као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:
3kredet em eus ivez, Teofil mat-meurbet, e tleen o skrivañ dit dre urzh, goude bezañ graet un enklask pizh warno holl, gant evezh,
3Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,
4evit ma'c'h anavezi ar wirionez diwar-benn ar pezh a zo bet desket dit.
4да познаш темељ оних речи којима си се научио.
5En amzer Herodez, roue Judea, e oa ur beleg anvet Zakaria, eus lignez Abia; e wreg a oa eus lignez Aaron, hag en em c'halve Elizabed.
5У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.
6Reizh e oant o-daou dirak an Aotrou, hag e heulient holl gourc'hemennoù hag urzhioù an Aotrou, en un doare divlam.
6А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.
7N'o devoa ket a vugale, rak Elizabed a oa gaonac'h, hag o-daou, e oant aet war an oad.
7И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.
8Erruout a reas, evel ma rae Zakaria e garg a veleg dirak Doue, hervez urzh e dro,
8И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,
9ma voe galvet dre ar sord, hervez giz ar velegiezh, da vont e-barzh templ an Aotrou, evit deviñ an ezañs.
9да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.
10An holl bobl a oa er-maez o pediñ, d'an eur ma teved an ezañs.
10И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.
11Neuze un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ en e sav, en tu dehou da aoter an ezañs.
11А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.
12Zakaria, o welout anezhañ, a voe trubuilhet, hag ar spont a grogas ennañ.
12И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.
13Met an ael a lavaras dezhañ: Zakaria, na'z pez ket aon, rak da bedenn a zo bet selaouet, Elizabed a c'hano dit ur mab, hag e roi dezhañ an anv a Yann.
13А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.
14Bez' e vo evidout un abeg a joa hag a laouenidigezh, ha kalz en em laouenaio eus e c'hanedigezh.
14И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.
15Rak bras e vo dirak an Aotrou; n'evo na gwin, nag evaj kreñv ebet, ha leuniet e vo eus ar Spered-Santel adalek kof e vamm;
15Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;
16distreiñ a raio kalz eus bugale Israel d'an Aotrou o Doue,
16и многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;
17hag e valeo dirazañ e spered hag e nerzh Elia, evit treiñ kalonoù an tadoù ouzh ar vugale, hag ar re disentus ouzh furnez ar re reizh, evit aozañ d'an Aotrou ur bobl tuet mat.
17и он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.
18Zakaria a lavaras d'an ael: A betra ec'h anavezin kement-se? Rak me a zo kozh, ha va gwreg a zo aet war an oad?
18И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.
19An ael a respontas dezhañ: Me eo Gabriel, an hini a chom dirak Doue; degaset on bet evit komz ouzhit ha disklêriañ dit ar c'heloù mat-mañ.
19И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.
20Ha setu, te a ya da vezañ mut, ha ne c'helli ken komz, betek an deiz ma c'hoarvezo an traoù-mañ, abalamour ne'c'h eus ket kredet da'm c'homzoù, hag a erruo en o amzer.
20И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.
21Koulskoude, ar bobl a c'hortoze Zakaria, hag a oa souezhet ma talee en templ.
21И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.
22Pa voe deuet er-maez, ne c'helle ket komz outo, hag ec'h anavezjont en devoa bet ur welidigezh en templ, rak dre sinoù en roe da gompren dezho; hag e chomas mut.
22А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.
23Pa voe echuet deizioù e garg, ez eas d'e di.
23И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.
24Un nebeut amzer goude, Elizabed, e wreg, en em gavas dougerez, hag en em guzhas e-pad pemp miz, o lavarout:
24А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:
25Evel-se eo, en deus graet an Aotrou em c'heñver en deizioù-mañ, m'en deus sellet ouzhin, evit lemel an dismegañs a oa warnon dirak an dud.
25Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.
26Er c'hwec'hvet miz, Doue a gasas an ael Gabriel en ur gêr a C'halilea galvet Nazared,
26А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет
27d'ur werc'hez a zlee dimeziñ d'un den anvet Jozef, eus tiegezh David; ar werc'hez-se a oa anvet Mari.
27к девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.
28An ael, o vezañ aet el lec'h ma oa, a lavaras dezhi: Da saludiñ a ran, te a zo bet resevet en gras, an Aotrou a zo ganit. [Benniget out e-touez ar gwragez.]
28И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.
29O vezañ gwelet an ael, e voe trubuilhet gant e gomzoù, hag e soñje enni ec'h-unan petra a c'helle ar salud-se bezañ.
29А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?
30Neuze an ael a lavaras dezhi: Mari, na'z pez ket aon, rak kavet ec'h eus gras dirak Doue.
30И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.
31Setu, te a vo dougerez, hag e c'hani ur mab, hag e c'halvi e anv Jezuz.
31И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.
32Bras e vo, hag e vo galvet mab an Uhelañ-Meurbet, hag an Aotrou Doue a roio dezhañ tron David e dad.
32Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;
33Ren a raio da virviken war diegezh Jakob, hag e ren n'en devo ken a fin.
33и цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.
34Neuze Mari a lavaras d'an ael: Penaos e c'hoarvezo kement-se, pa n'anavezan gwaz ebet?
34А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?
35An ael a respontas dezhi: Ar Spered-Santel a zeuio warnout, ha galloud an Uhelañ-Meurbet a c'holoio ac'hanout gant e skeud; dre-se ar bugel santel a vo ganet ac'hanout a vo galvet Mab Doue.
35И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.
36Ha setu, Elizabed da geniterv a zoug ivez ur mab en he c'hozhni, hag hemañ eo ar c'hwec'hvet miz eus an hini a oa galvet gaonac'h.
36И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.
37Rak n'eus netra dibosupl da Zoue.
37Јер у Бога све је могуће што каже.
38Ha Mari a lavaras: Setu servijerez an Aotrou, ra vo graet din hervez da gomz. Hag an ael a bellaas diouti.
38А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.
39Neuze Mari a savas, hag a yeas buan da vro ar menezioù, en ur gêr eus Bro-Juda,
39А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.
40hag, o vezañ aet e ti Zakaria, e saludas Elizabed.
40И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.
41Kerkent ha ma klevas Elizabed Salud Mari, ar bugel bihan a dridas en he c'hof; hag Elizabed a voe leuniet eus ar Spered-Santel.
41И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,
42Hag o sevel he mouezh, e krias: Te a zo benniget e-touez ar gwragez, ha benniget eo frouezh da gof.
42и повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.
43A-belec'h e teu kement-mañ din, ma teu mamm va Aotrou etrezek ennon?
43И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?
44Rak mouezh da salud n'he deus ket kentoc'h skoet va divskouarn, m'en deus ar bugel bihan tridet gant levenez em c'hof.
44Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.
45Eürus eo an hini he deus kredet, rak graet e vo an traoù a zo bet lavaret dezhi a-berzh an Aotrou.
45И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.
46Neuze Mari a lavaras: Va ene a veul an Aotrou,
46И рече Марија: Велича душа моја Господа;
47ha va spered en em laouena e Doue va Salver,
47И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,
48abalamour m'en deus sellet ouzh izelded e servijerez. Ha setu, diwar vremañ, e vin galvet eürus gant an holl rummadoù,
48Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;
49rak an Holl-C'halloudek en deus graet traoù bras din; e anv a zo santel,
49Што ми учини величину силни, и свето име Његово;
50hag e drugarez en em astenn a oad en oad war ar re a zouj anezhañ.
50И милост је Његова од колена на колено онима који Га се боје.
51Diskouezet en deus nerzh e vrec'h; stlabezet en deus ar soñjezonoù a rae ar re lorc'hus en o c'halon.
51Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.
52Didronet en deus ar re c'halloudek, ha savet en deus ar re vihan.
52Збаци силне с престола, и подиже понижене.
53Leuniet en deus a vadoù a re o devoa naon, ha kaset en deus kuit ar re binvidik er goullo.
53Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.
54Sikouret en deus Israel e servijer, o kaout soñj eus e drugarez,
54Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.
55evel m'en devoa e lavaret d'hon tadoù, da Abraham ha d'e lignez da viken.
55Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.
56Mari a chomas gant Elizabed war-dro tri miz; neuze e tistroas d'he zi.
56Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.
57Neuze, amzer Elizabed o vezañ deuet, e c'hanas ur mab.
57А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.
58He amezeien hag he c'herent, o vezañ anavezet penaos en devoa an Aotrou diskouezet e drugarez en he c'heñver, en em laouenajont ganti.
58И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.
59O vezañ deuet an eizhvet deiz evit amdroc'hañ ar bugel, e c'halvjont anezhañ Zakaria, eus anv e dad.
59И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.
60Met e vamm, o kemer ar gomz, a lavaras: Nann, met Yann e vo galvet.
60И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.
61Hag e lavarjont dezhi: N'eus den ez kerentiezh hag a zo galvet eus an anv-se.
61И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.
62Neuze e c'houlennjont dre sin ouzh e dad penaos e felle dezhañ e vije galvet.
62И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.
63Zakaria, o vezañ goulennet taolennoùigoù, a skrivas ar gerioù-mañ: Yann eo e anv. Hag an holl a voe souezhet.
63И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.
64Kerkent e c'henou a zigoras, e deod a ziereas, hag e komze en ur veuliñ Doue.
64И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.
65O holl amezeien a voe leuniet a spont, hag an holl draoù-mañ en em vrude dre holl venezioù Judea.
65И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.
66An holl re o c'hleve, o mire en o c'halon, hag e lavarent: Petra eta e vo ar bugel bihan-se? Ha dorn an Aotrou a oa warnañ.
66И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.
67Neuze Zakaria e dad a voe leuniet eus ar Spered-Santel, hag e tiouganas, o lavarout:
67И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:
68Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, dre ma'z eo deuet da welout ha da zasprenañ e bobl,
68Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,
69hag abalamour m'en deus savet deomp ur Salver Galloudek e tiegezh David e servijer,
69И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,
70evel m'en devoa lavaret dre c'henou e brofeded santel, abaoe penn-kentañ ar bed,
70Као што говори устима светих пророка својих од века
71dre m'en deus hor saveteet a zaouarn hon enebourien, hag eus dorn an holl re a gasae ac'hanomp,
71Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;
72evit ober trugarez e-keñver hon tadoù, o kaout soñj eus e emglev santel,
72Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,
73eus al le en devoa graet da Abraham hon tad,
73Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати
74penaos, o vezañ hon tennet eus dorn hon enebourien, e roje deomp da servijañ anezhañ hep aon,
74Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,
75er santelezh hag er reizhder dirazañ e-pad holl deizioù hor buhez.
75И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.
76Ha te, bugel bihan, ta a vo galvet profed an Uhelañ-Meurbet; rak te a gerzho dirak dremm an Aotrou, evit kempenn e hentoù,
76И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;
77evit reiñ anaoudegezh ar silvidigezh d'e bobl dre pardon eus o fec'hedoù,
77Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,
78dre garantez trugarezus hon Doue; drezi, ar sav-heol eus an nec'h en deus hor gwelet,
78По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;
79evit sklêrijennañ ar re a zo azezet en deñvalijenn hag e skeud ar marv, hag evit ren hor c'hammedoù e hent ar peoc'h.
79Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.
80Ar bugel bihan a greske hag en em greñvae er spered; hag e chomas el lec'hioù distro betek an deiz ma tlee bezañ diskouezet da Israel.
80А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.