Luc 1
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Translation
Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Kalz o vezañ kemeret ar garg da skrivañ istor an traoù c'hoarvezet, hag anavezet mat evit bezañ gwir en hon touez,
1Visto que muitos empreenderam organizar uma narrativa sobre as coisas que se cumpriram entre nós,
2hervez m'o deus degaset deomp ar re o deus o gwelet adalek ar penn-kentañ, hag a zo bet ministred ar Ger,
2assim como nos transmitiram aqueles que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3kredet em eus ivez, Teofil mat-meurbet, e tleen o skrivañ dit dre urzh, goude bezañ graet un enklask pizh warno holl, gant evezh,
3também me pareceu bem, depois de investigar cuidadosamente tudo desde o princípio, escrever-lhe em ordem, excelentíssimo Teófilo;
4evit ma'c'h anavezi ar wirionez diwar-benn ar pezh a zo bet desket dit.
4para que você tenha plena certeza das coisas em que foi instruído.
5En amzer Herodez, roue Judea, e oa ur beleg anvet Zakaria, eus lignez Abia; e wreg a oa eus lignez Aaron, hag en em c'halve Elizabed.
5Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, do turno sacerdotal de Abias. Sua esposa era descendente de Arão, e o nome dela era Isabel.
6Reizh e oant o-daou dirak an Aotrou, hag e heulient holl gourc'hemennoù hag urzhioù an Aotrou, en un doare divlam.
6Ambos eram justos diante de Deus e viviam de modo irrepreensível, obedecendo a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7N'o devoa ket a vugale, rak Elizabed a oa gaonac'h, hag o-daou, e oant aet war an oad.
7Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos já eram de idade avançada.
8Erruout a reas, evel ma rae Zakaria e garg a veleg dirak Doue, hervez urzh e dro,
8Ora, enquanto Zacarias exercia o ofício sacerdotal diante de Deus durante o turno de sua divisão,
9ma voe galvet dre ar sord, hervez giz ar velegiezh, da vont e-barzh templ an Aotrou, evit deviñ an ezañs.
9segundo o costume do ofício sacerdotal, coube-lhe por sorte entrar no templo do Senhor e queimar incenso.
10An holl bobl a oa er-maez o pediñ, d'an eur ma teved an ezañs.
10Toda a multidão do povo estava orando do lado de fora na hora do incenso.
11Neuze un ael eus an Aotrou en em ziskouezas dezhañ en e sav, en tu dehou da aoter an ezañs.
11Um anjo do Senhor apareceu a ele, em pé à direita do altar do incenso.
12Zakaria, o welout anezhañ, a voe trubuilhet, hag ar spont a grogas ennañ.
12Zacarias ficou perturbado ao vê-lo e foi tomado de temor.
13Met an ael a lavaras dezhañ: Zakaria, na'z pez ket aon, rak da bedenn a zo bet selaouet, Elizabed a c'hano dit ur mab, hag e roi dezhañ an anv a Yann.
13Mas o anjo lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Sua mulher, Isabel, lhe dará à luz um filho, e você o chamará pelo nome de João.
14Bez' e vo evidout un abeg a joa hag a laouenidigezh, ha kalz en em laouenaio eus e c'hanedigezh.
14Você terá alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15Rak bras e vo dirak an Aotrou; n'evo na gwin, nag evaj kreñv ebet, ha leuniet e vo eus ar Spered-Santel adalek kof e vamm;
15Pois ele será grande diante do Senhor, e não beberá vinho nem bebida forte. Ele será cheio do Espírito Santo, desde o ventre de sua mãe.
16distreiñ a raio kalz eus bugale Israel d'an Aotrou o Doue,
16Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, o Deus deles.
17hag e valeo dirazañ e spered hag e nerzh Elia, evit treiñ kalonoù an tadoù ouzh ar vugale, hag ar re disentus ouzh furnez ar re reizh, evit aozañ d'an Aotrou ur bobl tuet mat.
17Ele irá adiante dele no espírito e poder de Elias, ‘para converter os corações dos pais aos filhos’, e os desobedientes à sabedoria dos justos; para preparar um povo preparado para o Senhor.”
18Zakaria a lavaras d'an ael: A betra ec'h anavezin kement-se? Rak me a zo kozh, ha va gwreg a zo aet war an oad?
18Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza disso? Pois eu sou velho, e minha mulher já é de idade avançada.”
19An ael a respontas dezhañ: Me eo Gabriel, an hini a chom dirak Doue; degaset on bet evit komz ouzhit ha disklêriañ dit ar c'heloù mat-mañ.
19O anjo lhe respondeu: “Eu sou Gabriel, que estou na presença de Deus. Fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20Ha setu, te a ya da vezañ mut, ha ne c'helli ken komz, betek an deiz ma c'hoarvezo an traoù-mañ, abalamour ne'c'h eus ket kredet da'm c'homzoù, hag a erruo en o amzer.
20Eis que, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas acontecerem, porque você não creu nas minhas palavras, as quais se cumprirão no seu devido tempo.”
21Koulskoude, ar bobl a c'hortoze Zakaria, hag a oa souezhet ma talee en templ.
21O povo estava esperando por Zacarias e se admirava com a demora dele no templo.
22Pa voe deuet er-maez, ne c'helle ket komz outo, hag ec'h anavezjont en devoa bet ur welidigezh en templ, rak dre sinoù en roe da gompren dezho; hag e chomas mut.
22Quando ele saiu, não podia falar com eles. Eles perceberam que ele tinha tido uma visão no templo. Ele continuava fazendo sinais para eles, e permaneceu mudo.
23Pa voe echuet deizioù e garg, ez eas d'e di.
23Quando se cumpriram os dias do seu ministério, ele foi para a sua casa.
24Un nebeut amzer goude, Elizabed, e wreg, en em gavas dougerez, hag en em guzhas e-pad pemp miz, o lavarout:
24Depois destes dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e se ocultou por cinco meses, dizendo:
25Evel-se eo, en deus graet an Aotrou em c'heñver en deizioù-mañ, m'en deus sellet ouzhin, evit lemel an dismegañs a oa warnon dirak an dud.
25“Foi assim que o Senhor agiu comigo nos dias em que olhou para mim, para tirar a minha vergonha diante das pessoas.”
26Er c'hwec'hvet miz, Doue a gasas an ael Gabriel en ur gêr a C'halilea galvet Nazared,
26Ora, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia chamada Nazaré,
27d'ur werc'hez a zlee dimeziñ d'un den anvet Jozef, eus tiegezh David; ar werc'hez-se a oa anvet Mari.
27a uma virgem prometida em casamento a um homem cujo nome era José, da casa de Davi. O nome da virgem era Maria.
28An ael, o vezañ aet el lec'h ma oa, a lavaras dezhi: Da saludiñ a ran, te a zo bet resevet en gras, an Aotrou a zo ganit. [Benniget out e-touez ar gwragez.]
28Tendo entrado, o anjo lhe disse: “Alegre-se, você que é altamente favorecida! O Senhor está com você. Bendita é você entre as mulheres!”
29O vezañ gwelet an ael, e voe trubuilhet gant e gomzoù, hag e soñje enni ec'h-unan petra a c'helle ar salud-se bezañ.
29Mas, ao vê-lo, ela ficou muito perturbada com aquelas palavras e pensava no que significaria aquela saudação.
30Neuze an ael a lavaras dezhi: Mari, na'z pez ket aon, rak kavet ec'h eus gras dirak Doue.
30O anjo lhe disse: “Não tenha medo, Maria, pois você achou graça diante de Deus.
31Setu, te a vo dougerez, hag e c'hani ur mab, hag e c'halvi e anv Jezuz.
31Eis que você conceberá no seu ventre e dará à luz um filho, e o chamará pelo nome de ‘Jesus’.
32Bras e vo, hag e vo galvet mab an Uhelañ-Meurbet, hag an Aotrou Doue a roio dezhañ tron David e dad.
32Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33Ren a raio da virviken war diegezh Jakob, hag e ren n'en devo ken a fin.
33e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre. Não haverá fim para o seu Reino.”
34Neuze Mari a lavaras d'an ael: Penaos e c'hoarvezo kement-se, pa n'anavezan gwaz ebet?
34Maria disse ao anjo: “Como será isso, visto que sou virgem?”
35An ael a respontas dezhi: Ar Spered-Santel a zeuio warnout, ha galloud an Uhelañ-Meurbet a c'holoio ac'hanout gant e skeud; dre-se ar bugel santel a vo ganet ac'hanout a vo galvet Mab Doue.
35O anjo lhe respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Por isso também o santo que nascer de você será chamado Filho de Deus.
36Ha setu, Elizabed da geniterv a zoug ivez ur mab en he c'hozhni, hag hemañ eo ar c'hwec'hvet miz eus an hini a oa galvet gaonac'h.
36Eis que Isabel, sua parenta, também concebeu um filho na sua velhice; e este é o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37Rak n'eus netra dibosupl da Zoue.
37Pois nada do que Deus diz é impossível.”
38Ha Mari a lavaras: Setu servijerez an Aotrou, ra vo graet din hervez da gomz. Hag an ael a bellaas diouti.
38Maria disse: “Eis aqui a serva do Senhor; que se cumpra em mim segundo a sua palavra.” Então o anjo retirou-se dela.
39Neuze Mari a savas, hag a yeas buan da vro ar menezioù, en ur gêr eus Bro-Juda,
39Maria levantou-se naqueles dias e foi apressadamente para a região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40hag, o vezañ aet e ti Zakaria, e saludas Elizabed.
40e entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41Kerkent ha ma klevas Elizabed Salud Mari, ar bugel bihan a dridas en he c'hof; hag Elizabed a voe leuniet eus ar Spered-Santel.
41Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou em seu ventre; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42Hag o sevel he mouezh, e krias: Te a zo benniget e-touez ar gwragez, ha benniget eo frouezh da gof.
42Ela exclamou em alta voz e disse: “Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o fruto do seu ventre!
43A-belec'h e teu kement-mañ din, ma teu mamm va Aotrou etrezek ennon?
43Por que sou tão favorecida, para que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44Rak mouezh da salud n'he deus ket kentoc'h skoet va divskouarn, m'en deus ar bugel bihan tridet gant levenez em c'hof.
44Pois, assim que ouvi a sua saudação, o bebê saltou de alegria em meu ventre!
45Eürus eo an hini he deus kredet, rak graet e vo an traoù a zo bet lavaret dezhi a-berzh an Aotrou.
45Bem-aventurada é aquela que creu, pois haverá o cumprimento das coisas que lhe foram ditas da parte do Senhor!”
46Neuze Mari a lavaras: Va ene a veul an Aotrou,
46Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor.
47ha va spered en em laouena e Doue va Salver,
47O meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48abalamour m'en deus sellet ouzh izelded e servijerez. Ha setu, diwar vremañ, e vin galvet eürus gant an holl rummadoù,
48pois ele olhou para a condição humilde de sua serva. Pois eis que, de agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49rak an Holl-C'halloudek en deus graet traoù bras din; e anv a zo santel,
49Pois o Poderoso fez grandes coisas por mim. Santo é o seu nome.
50hag e drugarez en em astenn a oad en oad war ar re a zouj anezhañ.
50A sua misericórdia é de geração em geração sobre aqueles que o temem.
51Diskouezet en deus nerzh e vrec'h; stlabezet en deus ar soñjezonoù a rae ar re lorc'hus en o c'halon.
51Ele demonstrou força com o seu braço. Ele dispersou os soberbos na imaginação dos seus corações.
52Didronet en deus ar re c'halloudek, ha savet en deus ar re vihan.
52Ele derrubou os príncipes de seus tronos, e exaltou os humildes.
53Leuniet en deus a vadoù a re o devoa naon, ha kaset en deus kuit ar re binvidik er goullo.
53Ele encheu de bens os famintos. Ele despediu os ricos de mãos vazias.
54Sikouret en deus Israel e servijer, o kaout soñj eus e drugarez,
54Ele auxiliou a Israel, seu servo, para se lembrar da misericórdia,
55evel m'en devoa e lavaret d'hon tadoù, da Abraham ha d'e lignez da viken.
55como ele falou aos nossos pais, a Abraão e à sua descendência para sempre.”
56Mari a chomas gant Elizabed war-dro tri miz; neuze e tistroas d'he zi.
56Maria ficou com ela cerca de três meses, e então voltou para a sua casa.
57Neuze, amzer Elizabed o vezañ deuet, e c'hanas ur mab.
57Ora, cumpriu-se o tempo em que Isabel deveria dar à luz, e ela teve um filho.
58He amezeien hag he c'herent, o vezañ anavezet penaos en devoa an Aotrou diskouezet e drugarez en he c'heñver, en em laouenajont ganti.
58Seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor havia demonstrado grande misericórdia para com ela e se alegraram com ela.
59O vezañ deuet an eizhvet deiz evit amdroc'hañ ar bugel, e c'halvjont anezhañ Zakaria, eus anv e dad.
59No oitavo dia, vieram circuncidar o menino; e queriam chamá-lo de Zacarias, segundo o nome de seu pai.
60Met e vamm, o kemer ar gomz, a lavaras: Nann, met Yann e vo galvet.
60Sua mãe respondeu: “Não; mas ele será chamado João.”
61Hag e lavarjont dezhi: N'eus den ez kerentiezh hag a zo galvet eus an anv-se.
61Eles lhe disseram: “Não há ninguém entre os seus parentes que seja chamado por este nome.”
62Neuze e c'houlennjont dre sin ouzh e dad penaos e felle dezhañ e vije galvet.
62Fizeram sinais ao pai dele, perguntando como ele queria que fosse chamado.
63Zakaria, o vezañ goulennet taolennoùigoù, a skrivas ar gerioù-mañ: Yann eo e anv. Hag an holl a voe souezhet.
63Ele pediu uma tabuinha de escrever, e escreveu: “O nome dele é João.” Todos se admiraram.
64Kerkent e c'henou a zigoras, e deod a ziereas, hag e komze en ur veuliñ Doue.
64Imediatamente a sua boca se abriu e a sua língua se soltou, e ele falava, bendizendo a Deus.
65O holl amezeien a voe leuniet a spont, hag an holl draoù-mañ en em vrude dre holl venezioù Judea.
65Todos os que moravam ao redor deles foram tomados de temor, e todas essas coisas foram comentadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66An holl re o c'hleve, o mire en o c'halon, hag e lavarent: Petra eta e vo ar bugel bihan-se? Ha dorn an Aotrou a oa warnañ.
66Todos os que as ouviam as guardavam em seu coração, dizendo: “O que, então, será este menino?” A mão do Senhor estava com ele.
67Neuze Zakaria e dad a voe leuniet eus ar Spered-Santel, hag e tiouganas, o lavarout:
67Seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, dre ma'z eo deuet da welout ha da zasprenañ e bobl,
68“Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, pois ele visitou e redimiu o seu povo;
69hag abalamour m'en deus savet deomp ur Salver Galloudek e tiegezh David e servijer,
69e levantou um chifre de salvação para nós na casa de seu servo Davi
70evel m'en devoa lavaret dre c'henou e brofeded santel, abaoe penn-kentañ ar bed,
70(como ele falou por meio dos seus santos profetas desde os tempos antigos),
71dre m'en deus hor saveteet a zaouarn hon enebourien, hag eus dorn an holl re a gasae ac'hanomp,
71salvação dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72evit ober trugarez e-keñver hon tadoù, o kaout soñj eus e emglev santel,
72para mostrar misericórdia para com os nossos pais, para se lembrar da sua santa aliança,
73eus al le en devoa graet da Abraham hon tad,
73o juramento que ele fez a Abraão, nosso pai,
74penaos, o vezañ hon tennet eus dorn hon enebourien, e roje deomp da servijañ anezhañ hep aon,
74de nos conceder que nós, sendo libertos da mão dos nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75er santelezh hag er reizhder dirazañ e-pad holl deizioù hor buhez.
75em santidade e justiça diante dele todos os dias da nossa vida.
76Ha te, bugel bihan, ta a vo galvet profed an Uhelañ-Meurbet; rak te a gerzho dirak dremm an Aotrou, evit kempenn e hentoù,
76E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo; pois você irá à frente do Senhor para preparar os seus caminhos,
77evit reiñ anaoudegezh ar silvidigezh d'e bobl dre pardon eus o fec'hedoù,
77para dar conhecimento de salvação ao seu povo pela remissão dos seus pecados,
78dre garantez trugarezus hon Doue; drezi, ar sav-heol eus an nec'h en deus hor gwelet,
78por causa da terna misericórdia do nosso Deus, pela qual o amanhecer do alto nos visitará,
79evit sklêrijennañ ar re a zo azezet en deñvalijenn hag e skeud ar marv, hag evit ren hor c'hammedoù e hent ar peoc'h.
79para brilhar sobre aqueles que estão sentados nas trevas e na sombra da morte; para guiar os nossos pés no caminho da paz.”
80Ar bugel bihan a greske hag en em greñvae er spered; hag e chomas el lec'hioù distro betek an deiz ma tlee bezañ diskouezet da Israel.
80O menino crescia e se fortalecia em espírito, e esteve no deserto até o dia da sua manifestação pública a Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.