Лука 1
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Фииндкэ мулць с-ау апукат сэ алкэтуяскэ о историсире амэнунцитэ деспре лукруриле каре с-ау петрекут принтре ной,
1Visto que muitos empreenderam organizar uma narrativa sobre as coisas que se cumpriram entre nós,
2дупэ кум ни ле-ау ынкрединцат чей че ле-ау вэзут ку окий лор де ла ынчепут ши ау ажунс служиторь ай Кувынтулуй,
2assim como nos transmitiram aqueles que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3ам гэсит ши еу ку кале, пряалесуле Теофиле, дупэ че ам фэкут черчетэрь ку де-амэнунтул асупра тутурор ачестор лукрурь де ла обыршия лор, сэ ци ле скриу ын шир унеле дупэ алтеле,
3também me pareceu bem, depois de investigar cuidadosamente tudo desde o princípio, escrever-lhe em ordem, excelentíssimo Teófilo;
4ка сэ поць куноаште астфел темейничия ынвэцэтурилор пе каре ле-ай примит прин виу грай.
4para que você tenha plena certeza das coisas em que foi instruído.
5Ын зилеле луй Ирод, ымпэратул Иудеий, ера ун преот нумит Захария, дин чата луй Абия. Неваста луй ера дин фетеле луй Аарон, ши се кема Елисабета.
5Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, do turno sacerdotal de Abias. Sua esposa era descendente de Arão, e o nome dela era Isabel.
6Амындой ерау неприхэниць ынаинтя луй Думнезеу ши пэзяу фэрэ патэ тоате порунчиле ши тоате рындуелиле Домнулуй.
6Ambos eram justos diante de Deus e viviam de modo irrepreensível, obedecendo a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7Н-авяу копий, пентру кэ Елисабета ера стярпэ; ши амындой ерау ынаинтаць ын вырстэ.
7Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos já eram de idade avançada.
8Дар, пе кынд служя Захария ынаинтя луй Думнезеу, ла рындул четей луй,
8Ora, enquanto Zacarias exercia o ofício sacerdotal diante de Deus durante o turno de sua divisão,
9дупэ обичеюл преоцией, а ешит ла сорць сэ интре сэ тэмыезе ын Темплул Домнулуй.
9segundo o costume do ofício sacerdotal, coube-lhe por sorte entrar no templo do Senhor e queimar incenso.
10Ын часул тэмыерий, тоатэ мулцимя нородулуй се руга афарэ.
10Toda a multidão do povo estava orando do lado de fora na hora do incenso.
11Атунч, ун ынӂер ал Домнулуй с-а арэтат луй Захария ши а стат ын пичоаре ла дряпта алтарулуй пентру тэмыере.
11Um anjo do Senhor apareceu a ele, em pé à direita do altar do incenso.
12Захария с-а ынспэймынтат, кынд л-а вэзут, ши л-а апукат фрика.
12Zacarias ficou perturbado ao vê-lo e foi tomado de temor.
13Дар ынӂерул й-а зис: „Ну те теме, Захарио; фииндкэ ругэчуня та а фост аскултатэ. Невастэ-та, Елисабета, ыць ва наште ун фиу, кэруя ый вей пуне нумеле Иоан.
13Mas o anjo lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Sua mulher, Isabel, lhe dará à luz um filho, e você o chamará pelo nome de João.
14Ел ва фи пентру тине о причинэ де букурие ши веселие, ши мулць се вор букура де наштеря луй.
14Você terá alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15Кэч ва фи маре ынаинтя Домнулуй. Ну ва бя нич вин, нич бэутурэ амецитоаре, ши се ва умпле де Духул Сфынт ынкэ дин пынтечеле майчий сале.
15Pois ele será grande diante do Senhor, e não beberá vinho nem bebida forte. Ele será cheio do Espírito Santo, desde o ventre de sua mãe.
16Ел ва ынтоарче пе мулць дин фиий луй Исраел ла Домнул Думнезеул лор.
16Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, o Deus deles.
17Ва мерӂе ынаинтя луй Думнезеу, ын духул ши путеря луй Илие, ка сэ ынтоаркэ инимиле пэринцилор ла копий ши пе чей неаскултэторь, ла умбларя ын ынцелепчуня челор неприхэниць, ка сэ гэтяскэ Домнулуй ун нород бине прегэтит пентру Ел.”
17Ele irá adiante dele no espírito e poder de Elias, ‘para converter os corações dos pais aos filhos’, e os desobedientes à sabedoria dos justos; para preparar um povo preparado para o Senhor.”
18Захария а зис ынӂерулуй: „Дин че вой куноаште лукрул ачеста? Фииндкэ еу сунт бэтрын, ши невастэ-мя есте ынаинтатэ ын вырстэ.”
18Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza disso? Pois eu sou velho, e minha mulher já é de idade avançada.”
19Дрепт рэспунс, ынӂерул й-а зис: „Еу сунт Гаврил, каре стау ынаинтя луй Думнезеу; ам фост тримис сэ-ць ворбеск, ши сэ-ць адук ачастэ весте бунэ.
19O anjo lhe respondeu: “Eu sou Gabriel, que estou na presença de Deus. Fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20Ятэ кэ вей фи мут ши ну вей путя ворби, пынэ ын зиуа кынд се вор ынтымпла ачесте лукрурь, пентру кэ н-ай крезут кувинтеле меле, каре се вор ымплини ла время лор.”
20Eis que, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas acontecerem, porque você não creu nas minhas palavras, as quais se cumprirão no seu devido tempo.”
21Нородул ынсэ аштепта пе Захария ши се мира де зэбовиря луй ын Темплу.
21O povo estava esperando por Zacarias e se admirava com a demora dele no templo.
22Кынд а ешит афарэ, ну путя сэ ле ворбяскэ; ши ау ынцелес кэ авусесе о ведение ын Темплу. Ел ле фэчя семне ынтруна ши а рэмас мут.
22Quando ele saiu, não podia falar com eles. Eles perceberam que ele tinha tido uma visão no templo. Ele continuava fazendo sinais para eles, e permaneceu mudo.
23Дупэ че и с-ау ымплинит зилеле де службэ, Захария с-а дус акасэ.
23Quando se cumpriram os dias do seu ministério, ele foi para a sua casa.
24Песте кытва тимп, Елисабета, неваста луй, а рэмас ынсэрчинатэ ши с-а цинут аскунсэ де тот чинч лунь. „Кэч”, зичя еа,
24Depois destes dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e se ocultou por cinco meses, dizendo:
25„ятэ че мь-а фэкут Домнул, кынд Шь-а арункат окий спре мине, ка сэ-мь я окара динтре оамень.”
25“Foi assim que o Senhor agiu comigo nos dias em que olhou para mim, para tirar a minha vergonha diante das pessoas.”
26Ын луна а шася, ынӂерул Гаврил а фост тримис де Думнезеу ынтр-о четате дин Галилея, нумитэ Назарет,
26Ora, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia chamada Nazaré,
27ла о фечоарэ логодитэ ку ун бэрбат, нумит Иосиф, дин каса луй Давид. Нумеле фечоарей ера Мария.
27a uma virgem prometida em casamento a um homem cujo nome era José, da casa de Davi. O nome da virgem era Maria.
28Ынӂерул а интрат ла еа ши а зис: „Плекэчуне цие, кэрея ци с-а фэкут маре хар; Домнул есте ку тине, бинекувынтатэ ешть ту ынтре фемей!”
28Tendo entrado, o anjo lhe disse: “Alegre-se, você que é altamente favorecida! O Senhor está com você. Bendita é você entre as mulheres!”
29Тулбуратэ фоарте мулт де кувинтеле ачестя, Мария се ынтреба сингурэ че путя сэ ынсемне ураря ачаста.
29Mas, ao vê-lo, ela ficou muito perturbada com aquelas palavras e pensava no que significaria aquela saudação.
30Ынӂерул й-а зис: „Ну те теме, Марие; кэч ай кэпэтат ындураре ынаинтя луй Думнезеу.
30O anjo lhe disse: “Não tenha medo, Maria, pois você achou graça diante de Deus.
31Ши ятэ кэ вей рэмыне ынсэрчинатэ ши вей наште ун Фиу, кэруя Ый вей пуне нумеле Исус.
31Eis que você conceberá no seu ventre e dará à luz um filho, e o chamará pelo nome de ‘Jesus’.
32Ел ва фи маре ши ва фи кемат Фиул Челуй Пряыналт; ши Домнул Думнезеу Ый ва да скаунул де домние ал татэлуй Сэу Давид.
32Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33Ва ымпэрэци песте каса луй Иаков ын вечь, ши Ымпэрэция Луй ну ва авя сфыршит.”
33e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre. Não haverá fim para o seu Reino.”
34Мария а зис ынӂерулуй: „Кум се ва фаче лукрул ачеста, фииндкэ еу ну штиу де бэрбат?”
34Maria disse ao anjo: “Como será isso, visto que sou virgem?”
35Ынӂерул й-а рэспунс: „Духул Сфынт Се ва коборы песте тине, ши путеря Челуй Пряыналт те ва умбри. Де ачея, Сфынтул каре Се ва наште дин тине ва фи кемат Фиул луй Думнезеу.
35O anjo lhe respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Por isso também o santo que nascer de você será chamado Filho de Deus.
36Ятэ кэ Елисабета, рудения та, а зэмислит ши еа ун фиу ла бэтрынеце; ши еа, кэрея и се зичя стярпэ, есте акум ын а шася лунэ.
36Eis que Isabel, sua parenta, também concebeu um filho na sua velhice; e este é o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37Кэч ничун кувынт де ла Думнезеу ну есте липсит де путере.”
37Pois nada do que Deus diz é impossível.”
38Мария а зис: „Ятэ, роаба Домнулуй; факэ-ми-се дупэ кувинтеле тале!” Ши ынӂерул а плекат де ла еа.
38Maria disse: “Eis aqui a serva do Senhor; que se cumpra em mim segundo a sua palavra.” Então o anjo retirou-se dela.
39Мария с-а скулат кяр ын зилеле ачеля ши а плекат ын грабэ спре мунць, ынтр-о четате а луй Иуда.
39Maria levantou-se naqueles dias e foi apressadamente para a região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40А интрат ын каса луй Захария ши а урат де бине Елисабетей.
40e entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41Кум а аузит Елисабета ураря Марией, й-а сэлтат прункул ын пынтече, ши Елисабета с-а умплут де Духул Сфынт.
41Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou em seu ventre; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42Еа а стригат ку глас таре: „Бинекувынтатэ ешть ту ынтре фемей ши бинекувынтат есте родул пынтечелуй тэу.
42Ela exclamou em alta voz e disse: “Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o fruto do seu ventre!
43Кум мь-а фост дат мие сэ винэ ла мине майка Домнулуй меу?
43Por que sou tão favorecida, para que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44Фииндкэ ятэ, кум мь-а ажунс ла урекь гласул урэрий тале, мь-а сэлтат прункул ын пынтече де букурие.
44Pois, assim que ouvi a sua saudação, o bebê saltou de alegria em meu ventre!
45Фериче де ачея каре а крезут; пентру кэ лукруриле каре й-ау фост спусе дин партя Домнулуй се вор ымплини.”
45Bem-aventurada é aquela que creu, pois haverá o cumprimento das coisas que lhe foram ditas da parte do Senhor!”
46Ши Мария а зис: „Суфлетул меу мэреште пе Домнул
46Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor.
47ши ми се букурэ духул ын Думнезеу, Мынтуиторул меу,
47O meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48пентру кэ а привит спре старя смеритэ а роабей Сале. Кэч ятэ кэ, де акум ынколо, тоате нямуриле ымь вор зиче феричитэ,
48pois ele olhou para a condição humilde de sua serva. Pois eis que, de agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49пентру кэ Чел Атотпутерник а фэкут лукрурь марь пентру мине. Нумеле Луй есте сфынт,
49Pois o Poderoso fez grandes coisas por mim. Santo é o seu nome.
50ши ындураря Луй се ынтинде дин ням ын ням песте чей че се тем де Ел.
50A sua misericórdia é de geração em geração sobre aqueles que o temem.
51Ел а арэтат путере ку брацул Луй; а рисипит гындуриле пе каре ле авяу чей мындри ын инима лор.
51Ele demonstrou força com o seu braço. Ele dispersou os soberbos na imaginação dos seus corações.
52А рэстурнат пе чей путерничь де пе скаунеле лор де домние ши а ынэлцат пе чей смериць.
52Ele derrubou os príncipes de seus tronos, e exaltou os humildes.
53Пе чей флэмынзь й-а сэтурат де бунэтэць, ши пе чей богаць й-а скос афарэ ку мыниле гоале.
53Ele encheu de bens os famintos. Ele despediu os ricos de mãos vazias.
54А венит ын ажуторул робулуй Сэу Исраел, кэч Шь-а адус аминте де ындураря Са –
54Ele auxiliou a Israel, seu servo, para se lembrar da misericórdia,
55кум фэгэдуисе пэринцилор ноштри – фацэ де Авраам ши сэмынца луй ын вяк.”
55como ele falou aos nossos pais, a Abraão e à sua descendência para sempre.”
56Мария а рэмас ымпреунэ ку Елисабета кам трей лунь. Апой с-а ынторс акасэ.
56Maria ficou com ela cerca de três meses, e então voltou para a sua casa.
57Елисабетей и с-а ымплинит время сэ наскэ; ши а нэскут ун фиу.
57Ora, cumpriu-se o tempo em que Isabel deveria dar à luz, e ela teve um filho.
58Вечиний ши руделе ей ау аузит кэ Домнул а арэтат маре ындураре фацэ де еа ши се букурау ымпреунэ ку еа.
58Seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor havia demonstrado grande misericórdia para com ela e se alegraram com ela.
59Ын зиуа а опта, ау венит сэ тае прункул ымпрежур ши вояу сэ-й пунэ нумеле Захария, дупэ нумеле татэлуй сэу.
59No oitavo dia, vieram circuncidar o menino; e queriam chamá-lo de Zacarias, segundo o nome de seu pai.
60Дар мама луй а луат кувынтул ши а зис: „Ну. Чи аре сэ се кеме Иоан.”
60Sua mãe respondeu: “Não; mas ele será chamado João.”
61Ей й-ау зис: „Нимень дин руденииле тале ну поартэ нумеле ачеста.”
61Eles lhe disseram: “Não há ninguém entre os seus parentes que seja chamado por este nome.”
62Ши ау ынчепут сэ факэ семне татэлуй сэу, ка сэ штие кум ар вря сэ-й пунэ нумеле.
62Fizeram sinais ao pai dele, perguntando como ele queria que fosse chamado.
63Захария а черут о тэблицэ де скрис ши а скрис, зикынд: „Нумеле луй есте Иоан.” Ши тоць с-ау минунат.
63Ele pediu uma tabuinha de escrever, e escreveu: “O nome dele é João.” Todos se admiraram.
64Ын клипа ачея, и с-а дескис гура, и с-а дезлегат лимба, ши ел ворбя ши бинекувынта пе Думнезеу.
64Imediatamente a sua boca se abriu e a sua língua se soltou, e ele falava, bendizendo a Deus.
65Пе тоць вечиний й-а апукат фрика, ши ын тот цинутул ачела мунтос ал Иудеий се ворбя деспре тоате ачесте лукрурь.
65Todos os que moravam ao redor deles foram tomados de temor, e todas essas coisas foram comentadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66Тоць чей че ле аузяу ле пэстрау ын инима лор ши зичяу: „Оаре че ва фи прункул ачеста?” Ши мына Домнулуй ера ынтр-адевэр ку ел.
66Todos os que as ouviam as guardavam em seu coração, dizendo: “O que, então, será este menino?” A mão do Senhor estava com ele.
67Захария, татэл луй, с-а умплут де Духул Сфынт, а пророчит ши а зис:
67Seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68„Бинекувынтат есте Домнул Думнезеул луй Исраел, пентру кэ а черчетат ши а рэскумпэрат пе попорул Сэу.
68“Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, pois ele visitou e redimiu o seu povo;
69Ши не-а ридикат о мынтуире путерникэ ын каса робулуй Сэу Давид,
69e levantou um chifre de salvação para nós na casa de seu servo Davi
70кум вестисе прин гура сфинцилор Сэй пророчь, каре ау фост дин векиме;
70(como ele falou por meio dos seus santos profetas desde os tempos antigos),
71мынтуире де врэжмаший ноштри ши дин мына тутурор челор че не урэск!
71salvação dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72Астфел Ышь аратэ Ел ындураря фацэ де пэринций ноштри ши Ышь адуче аминте де легэмынтул Луй чел сфынт,
72para mostrar misericórdia para com os nossos pais, para se lembrar da sua santa aliança,
73потривит журэмынтулуй прин каре Се журасе пэринтелуй ностру Авраам,
73o juramento que ele fez a Abraão, nosso pai,
74кэ, дупэ че не ва избэви дин мына врэжмашилор ноштри, не ва ынгэдуи сэ-Й служим фэрэ фрикэ,
74de nos conceder que nós, sendo libertos da mão dos nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75трэинд ынаинтя Луй ын сфинцение ши неприхэнире, ын тоате зилеле веций ноастре.
75em santidade e justiça diante dele todos os dias da nossa vida.
76Ши ту, прункуле, вей фи кемат пророк ал Челуй Пряыналт. Кэч вей мерӂе ынаинтя Домнулуй, ка сэ прегэтешть кэиле Луй
76E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo; pois você irá à frente do Senhor para preparar os seus caminhos,
77ши сэ дай попорулуй Сэу куноштинца мынтуирий, каре стэ ын ертаря пэкателор луй;
77para dar conhecimento de salvação ao seu povo pela remissão dos seus pecados,
78даторитэ марий ындурэрь а Думнезеулуй ностру, ын урма кэрея не-а черчетат Соареле каре рэсаре дин ынэлциме,
78por causa da terna misericórdia do nosso Deus, pela qual o amanhecer do alto nos visitará,
79ка сэ луминезе пе чей че зак ын ынтунерикул ши ын умбра морций ши сэ не ындрепте пичоареле пе каля пэчий!”
79para brilhar sobre aqueles que estão sentados nas trevas e na sombra da morte; para guiar os nossos pés no caminho da paz.”
80Яр прункул крештя ши се ынтэря ын дух. Ши а стат ын локурь пустий пынэ ын зиуа арэтэрий луй ынаинтя луй Исраел.
80O menino crescia e se fortalecia em espírito, e esteve no deserto até o dia da sua manifestação pública a Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.