2 Коринтень 1
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Павел, апостол ал луй Исус Христос, прин воя луй Думнезеу, ши фрателе Тимотей, кэтре Бисерика луй Думнезеу каре есте ын Коринт ши кэтре тоць сфинций, каре сунт ын тоатэ Ахая:
1Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2Хар ши паче воуэ де ла Думнезеу, Татэл ностру, ши де ла Домнул Исус Христос!
2Graça e paz a vocês da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3Бинекувынтат сэ фие Думнезеу, Татэл Домнулуй ностру Исус Христос, Пэринтеле ындурэрилор ши Думнезеул орькэрей мынгыерь,
3Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4каре не мынгые ын тоате неказуриле ноастре, пентру ка, прин мынгыеря ку каре ной ыншине сунтем мынгыяць де Думнезеу, сэ путем мынгыя пе чей че се афлэ ын вреун неказ!
4que nos consola em toda a nossa aflição, para que possamos consolar os que passam por qualquer aflição com o mesmo consolo que recebemos de Deus.
5Кэч, дупэ кум авем парте дин белшуг де суферинцеле луй Христос, тот аша, прин Христос авем парте дин белшуг ши де мынгыере.
5Pois, assim como os sofrimentos de Cristo abundam em nós, assim também por meio de Cristo abunda a nossa consolação.
6Аша кэ, дакэ сунтем ын неказ, сунтем пентру мынгыеря ши мынтуиря воастрэ; дакэ сунтем мынгыяць, сунтем пентру мынгыеря воастрэ, каре се аратэ прин фаптул кэ рэбдаць ачеляшь суферинце ка ши ной.
6Mas, se somos afligidos, é para a consolação e salvação de vocês. Se somos consolados, é para a consolação de vocês, que lhes dá perseverança para suportar os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7Ши нэдеждя ноастрэ пентру вой есте неклинтитэ, пентру кэ штим кэ, дакэ авець парте де суферинце, авець парте ши де мынгыере.
7A nossa esperança a respeito de vocês está firme, pois sabemos que, assim como vocês participam dos sofrimentos, também participam da consolação.
8Ын адевэр, фрацилор, ну воим сэ вэ лэсэм ын некуноштинцэ деспре неказул каре не-а ловит ын Асия, де каре ам фост апэсаць песте мэсурэ де мулт, май пресус де путериле ноастре, аша кэ нич ну май трэӂям нэдежде де вяцэ.
8Porque não queremos que vocês ignorem, irmãos, a respeito da aflição que nos sobreveio na Ásia: fomos sobrecarregados além das nossas forças, a ponto de perdermos até a esperança de continuar vivos.
9Ба ынкэ не спуня гындул кэ требуе сэ мурим, пентру ка сэ не пунем ынкредеря ну ын ной ыншине, чи ын Думнезеу, каре ынвие морций.
9Sim, nós mesmos sentíamos que já havíamos recebido a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10Ел не-а избэвит ши не избэвеште динтр-о астфел де моарте ши авем нэдежде кэ не ва май избэви ынкэ.
10ele nos livrou de uma morte tão terrível e continua a nos livrar. Nele temos colocado a nossa esperança de que ainda nos livrará,
11Вой ыншивэ не вець ажута ку ругэчуниле воастре, пентру ка бинефачеря фэкутэ ноуэ прин ругэчуниле мултора сэ фие пентру мулць ун прилеж де мулцумирь луй Думнезеу пентру ной.
11enquanto vocês também nos ajudam com suas súplicas em nosso favor, para que, pelo dom que nos foi concedido por meio das orações de muitos, muitas pessoas deem graças em favor de vocês.
12Лауда ноастрэ есте мэртурия пе каре не-о дэ куӂетул ностру кэ не-ам пуртат ын луме, ши май алес фацэ де вой, ку о сфинцение ши курэцие де инимэ дате де Думнезеу, бизуинду-не ну пе о ынцелепчуне лумяскэ, чи пе харул луй Думнезеу.
12Pois o nosso motivo de orgulho é este: o testemunho da nossa consciência de que nos comportamos no mundo com a santidade e a sinceridade que vêm de Deus, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, e especialmente em nosso relacionamento com vocês.
13Ну вэ скрием алтчева декыт че читиць ши куноаштець. Ши траг нэдежде кэ пынэ ла сфыршит вець куноаште,
13Porque não escrevemos a vocês outras coisas senão as que leem ou mesmo reconhecem, e espero que as reconheçam até o fim —
14кум аць ши куноскут ын парте, кэ ной сунтем лауда воастрэ, дупэ кум ши вой вець фи лауда ноастрэ ын зиуа Домнулуй Исус.
14como também já nos reconheceram em parte — que somos o motivo de orgulho de vocês, assim como vocês também são o nosso, no dia de nosso Senhor Jesus.
15Ын ачастэ ынкрединцаре воям сэ вин май ынаинте ла вой, ка сэ авець ун ал дойля хар.
15Com essa confiança, eu pretendia ir primeiro até vocês, para que recebessem um segundo benefício,
16Воям сэ трек пе ла вой ка сэ мэ дук ын Мачедония; апой дин Мачедония сэ мэ ынторк ла вой ши сэ фиу петрекут де вой ын Иудея.
16e, passando por vocês, seguir para a Macedônia; depois, da Macedônia, voltar a vocês e receber de vocês ajuda para prosseguir viagem para a Judeia.
17Ын луаря хотэрырий ачестея, ам лукрат еу ын кип ушуратик? Сау хотэрыриле меле сунт ниште хотэрырь пе каре ле яу ын фелул лумий, ка сэ фие ын мине „Да, да” ши „Ну, ну”?
17Quando planejei isso, por acaso agi com leviandade? Ou será que faço meus planos segundo a carne, de modo que eu diga ao mesmo tempo “Sim, sim” e “Não, não”?
18Крединчос есте Думнезеу кэ ворбиря ноастрэ фацэ де вой н-а фост ши „Да”, ши „Ну”.
18Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra a vocês não foi “Sim e não”.
19Кэч Фиул луй Думнезеу, Исус Христос, каре а фост проповэдуит де ной ын мижлокул востру, прин мине, прин Силван ши прин Тимотей, н-а фост „Да” ши „Ну”, чи ын Ел ну есте декыт „Да”.
19Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vocês por nós — por mim, Silvano e Timóteo — não foi “Sim e não”, mas nele está o “Sim”.
20Ын адевэр, фэгэдуинцеле луй Думнезеу, орькыте ар фи еле, тоате ын Ел сунт „Да”; де ачея ши „Амин” пе каре-л спунем ной, прин Ел, есте спре слава луй Думнезеу.
20Pois, por mais numerosas que sejam as promessas de Deus, nele está o “Sim”. Por isso, também por meio dele vem o “Amém”, para a glória de Deus por nosso intermédio.
21Ши Чел че не ынтэреште ымпреунэ ку вой, ын Христос, ши каре не-а унс есте Думнезеу.
21Ora, Deus é quem nos firma, juntamente com vocês, em Cristo e quem nos ungiu,
22Ел не-а ши печетлуит ши не-а пус ын инимэ арвуна Духулуй.
22o qual também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23Яу пе Думнезеу мартор фацэ де суфлетул меу кэ н-ам май венит пынэ акум ла Коринт токмай ка сэ вэ круц.
23Mas eu invoco a Deus como testemunha sobre a minha alma, de que foi para poupar vocês que não fui mais a Corinto.
24Ну доар кэ ам авя стэпынире песте крединца воастрэ, дар врем сэ лукрэм ши ной ымпреунэ ла букурия воастрэ, кэч стаць тарь ын крединцэ.
24Não que tenhamos domínio sobre a fé de vocês, mas somos cooperadores para a alegria de vocês. Pois é pela fé que vocês permanecem firmes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.