Марку 1
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ынчепутул Евангелией луй Исус Христос, Фиул луй Думнезеу.
1Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2Дупэ кум есте скрис ын пророкул Исая: „Ятэ, тримит ынаинтя Та пе солул Меу, каре Ыць ва прегэти каля…
2Como está escrito nos profetas, “Eis que, envio o meu mensageiro à tua frente, o qual preparará o teu caminho diante de ti:
3Гласул челуй че стригэ ын пустиу: ‘Прегэтиць каля Домнулуй, нетезици-Й кэрэриле’”,
3a voz do que clama no deserto, ‘Preparem o caminho do Senhor! Endireitem as suas veredas!’”
4а венит Иоан каре ботеза ын пустиу, проповэдуинд ботезул покэинцей спре ертаря пэкателор.
4João apareceu no deserto, batizando e pregando o batismo de arrependimento para perdão de pecados.
5Тот цинутул Иудеий ши тоць локуиторий Иерусалимулуй ау ынчепут сэ ясэ ла ел ши, мэртурисинду-шь пэкателе, ерау ботезаць де ел ын рыул Йордан.
5Toda a região da Judeia e todos os habitantes de Jerusalém iam até ele. Eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6Иоан ера ымбрэкат ку о хайнэ де пэр де кэмилэ ши ымпрежурул мижлокулуй ера ынчинс ку ун брыу де куря. Ел се хрэня ку лэкусте ши мьере сэлбатикэ.
6João vestia-se de pelos de camelo e usava um cinto de couro em volta da cintura. Ele comia gafanhotos e mel silvestre.
7Иоан проповэдуя ши зичя: „Дупэ мине вине Чел че есте май путерник декыт мине, кэруя еу ну сунт вредник сэ мэ плек сэ-Й дезлег курелеле ынкэлцэминтей.
7Ele pregava, dizendo: “Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, diante de quem não sou digno sequer de me abaixar para desatar a correia das suas sandálias.
8Еу, да, в-ам ботезат ку апэ, дар Ел вэ ва ботеза ку Духул Сфынт.”
8Eu batizei vocês em água, mas ele batizará vocês no Espírito Santo.”
9Ын время ачея, а венит Исус дин Назаретул Галилеий ши а фост ботезат де Иоан ын Йордан.
9Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no Jordão.
10Ши ындатэ, кынд ешя Исус дин апэ, ел а вэзут черуриле дескисе ши Духул коборынду-Се песте Ел ка ун порумбел.
10Logo ao sair da água, ele viu os céus se abrindo e o Espírito descendo sobre ele como uma pomba.
11Ши дин черурь с-а аузит ун глас, каре зичя: „Ту ешть Фиул Меу пряюбит, ын Тине Ымь гэсеск тоатэ плэчеря Мя.”
11E uma voz veio dos céus: “Tu és o meu Filho amado; tenho grande prazer em ti.”
12Ындатэ, Духул а мынат пе Исус ын пустиу,
12Imediatamente o Espírito o impeliu para o deserto.
13унде а стат патрузечь де зиле, фиинд испитит де Сатана. Аколо стэтя ымпреунэ ку фяреле сэлбатиче ши-Й служяу ынӂерий.
13Ele ficou no deserto quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.
14Дупэ че а фост ынкис Иоан, Исус а венит ын Галилея ши проповэдуя Евангелия луй Думнезеу.
14Ora, depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho do Reino de Deus,
15Ел зичя: „С-аымплинит время ши Ымпэрэция луй Думнезеу есте апроапе. Покэици-вэ ши кредець ын Евангелие.”
15e dizendo: “O tempo está cumprido, e o Reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam no evangelho.”
16Пе кынд тречя Исус пе лынгэ Маря Галилеий, а вэзут пе Симон ши пе Андрей, фрателе луй Симон, арункынд о мряжэ ын маре, кэч ерау пескарь.
16Caminhando junto ao mar da Galileia, ele viu Simão e André, irmão de Simão, lançando a rede ao mar, pois eram pescadores.
17Исус ле-а зис: „Вениць дупэ Мине, ши вэ вой фаче пескарь де оамень.”
17Jesus lhes disse: “Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de homens.”
18Ындатэ, ей шь-ау лэсат мрежеле ши ау мерс дупэ Ел.
18Imediatamente eles deixaram as suas redes e o seguiram.
19А мерс пуцин май департе ши а вэзут пе Иаков, фиул луй Зебедей, ши пе Иоан, фрателе луй, каре ши ей ерау ынтр-о корабие ши ышь дреӂяу мрежеле.
19Indo um pouco mais adiante dali, ele viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que também estavam no barco consertando as redes.
20Ындатэ й-а кемат; ши ей ау лэсат пе татэл лор Зебедей ын корабие ку чей че лукрау пе платэ ши ау мерс дупэ Ел.
20Imediatamente ele os chamou, e eles deixaram seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados, e o seguiram.
21С-ау дус ла Капернаум. Ши ын зиуа Сабатулуй, Исус а интрат ындатэ ын синагогэ ши а ынчепут сэ ынвеце пе нород.
21Eles entraram em Cafarnaum, e logo no sábado Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22Оамений ерау уймиць де ынвэцэтура Луй, кэч ый ынвэца ка унул каре аре путере, ну кум ый ынвэцау кэртурарий.
22Eles ficavam admirados com o seu ensino, pois ele os ensinava como quem tem autoridade, e não como os escribas.
23Ын синагога лор ера ун ом каре авя ун дух некурат. Ел а ынчепут сэ стриӂе:
23Logo apareceu na sinagoga um homem com um espírito imundo, e ele gritou,
24„Че авем ной а фаче ку Тине, Исусе дин Назарет? Ай венит сэ не перзь? Те штиу чине ешть: Ешть Сфынтул луй Думнезеу!”
24dizendo: “Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: o Santo de Deus!”
25Исус л-а чертат ши й-а зис: „Тачь ши ешь дин омул ачеста!”
25Jesus o repreendeu, dizendo: “Cala-te, e sai dele!”
26Ши духул некурат а ешит дин ел, скутурынду-л ку путере ши скоцынд ун стригэт маре.
26O espírito imundo o sacudiu violentamente e, dando um forte grito, saiu dele.
27Тоць ау рэмас ынмэрмуриць, аша кэ се ынтребау уний пе алций: „Че есте ачаста? О ынвэцэтурэ ноуэ! Ел порунчеште ка ун стэпын кяр ши духурилор некурате, ши еле Ыл аскултэ!”
27Todos ficaram maravilhados, a ponto de perguntarem uns aos outros: “Que é isto? Um novo ensino? Pois com autoridade ele ordena até aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!”
28Ши ындатэ И с-а дус вестя ын тоате ымпрежуримиле Галилеий.
28A sua fama espalhou-se rapidamente por toda a região da Galileia e seus arredores.
29Дупэ че а ешит дин синагогэ, а интрат ымпреунэ ку Иаков ши Иоан ын каса луй Симон ши а луй Андрей.
29Imediatamente, ao saírem da sinagoga, foram à casa de Simão e André, com Tiago e João.
30Соакра луй Симон зэчя ын пат, принсэ де фригурь. Ши ындатэ ау ворбит луй Исус деспре еа.
30A sogra de Simão estava de cama com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
31Ел а венит, а апукат-о де мынэ, а ридикат-о ши ау лэсат-о фригуриле. Апой, еа а ынчепут сэ ле служяскэ.
31Ele se aproximou, tomou-a pela mão e a levantou. A febre a deixou imediatamente, e ela passou a servi-los.
32Сяра, дупэ асфинцитул соарелуй, ау адус ла Ел пе тоць болнавий ши ындрэчиций.
32À tarde, ao pôr do sol, trouxeram-lhe todos os enfermos e os endemoninhados.
33Ши тоатэ четатя ера адунатэ ла ушэ.
33Toda a cidade estava reunida à porta.
34Ел а виндекат пе мулць каре пэтимяу де фелурите боль; де асеменя, а скос мулць драчь ши ну лэса пе драчь сэ ворбяскэ, пентру кэ-Л куноштяу.
34Ele curou muitos que estavam doentes de várias enfermidades e expulsou muitos demônios. Ele não permitia que os demônios falassem, porque o conheciam.
35А доуа зи диминяца, пе кынд ера ынкэ ынтунерик де тот, Исус С-а скулат, а ешит ши С-а дус ынтр-ун лок пустиу. Ши Се руга аколо.
35De madrugada, quando ainda estava escuro, ele se levantou, saiu e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.
36Симон ши чейлалць каре ерау ку Ел с-ау дус сэ-Л кауте.
36Simão e os que estavam com ele o procuraram.
37Ши, кынд Л-ау гэсит, Й-ау зис: „Тоць Те каутэ.”
37Eles o encontraram e lhe disseram: “Todos estão te procurando.”
38Ел ле-а рэспунс: „Хайдем сэмерӂем ын алтэ парте, прин тыргуриле ши сателе вечине, ка сэ проповэдуеск ши аколо, кэч пентруачаста ам ешит.”
38Ele lhes disse: “Vamos a outros lugares, às localidades vizinhas, para que eu pregue lá também, pois foi para isso que eu vim.”
39Ши с-а дус сэ проповэдуяскэ ын синагоӂь, прин тоатэ Галилея, ши скотя драчий.
39Ele foi às sinagogas de toda a Galileia, pregando e expulsando demônios.
40А венит ла Ел ун лепрос, каре с-а арункат ын ӂенункь ынаинтя Луй, Ыл руга ши-Й зичя: „Дакэ врей, поць сэ мэ курэцешть.”
40Um leproso aproximou-se dele e, ajoelhando-se, suplicou-lhe: “Se quiseres, podes purificar-me.”
41Луй Исус И с-а фэкут милэ де ел, а ынтинс мына, С-а атинс де ел ши й-а зис: „Да, воеск, фий курэцит!”
41Movido de compaixão, ele estendeu a mão, tocou-o e disse-lhe: “Eu quero. Sê purificado.”
42Ындатэ л-а лэсат лепра ши с-а курэцит.
42Assim que ele disse isso, imediatamente a lepra o deixou e ele ficou purificado.
43Исус й-а порунчит ку тот динадинсул, й-а спус сэ плече нумайдекыт
43Ele o advertiu severamente e logo o despediu,
44ши й-а зис: „Везь сэ ну спуй нимэнуй нимик, чи ду-те де те аратэ преотулуй ши аду пентру курэциря та чеа порунчит Мойсе, ка мэртурие пентру ей.”
44e disse-lhe: “Olha, não digas nada a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés ordenou, para lhes servir de testemunho.”
45Дар омул ачела, дупэ че а плекат, а ынчепут сэ вестяскэ ши сэ спунэ ын гура маре лукрул ачеста, аша кэ Исус ну май путя сэ интре пе фацэ ын ничо четате, чи стэтя афарэ, ын локурь пустий, ши веняу ла Ел дин тоате пэрциле.
45Mas ele saiu e começou a divulgar amplamente o que havia acontecido, de modo que Jesus já não podia entrar abertamente nas cidades, mas ficava do lado de fora, em lugares desertos. E pessoas de todas as partes iam até ele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.