Марку 2
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дупэ кытева зиле, Исус С-а ынторс ын Капернаум. С-а аузит кэ есте ын касэ
1Quando ele entrou novamente em Cafarnaum, após alguns dias, ouviu-se que ele estava em casa.
2ши с-ау адунат ындатэ аша де мулць кэ ну путя сэ-й май ынкапэ локул динаинтя уший, Ел ле вестя Кувынтул.
2Imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia mais lugar, nem mesmo perto da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3Ау венит ла Ел ниште оамень каре Й-ау адус ун слэбэног, пуртат де патру иншь.
3Vieram quatro pessoas, trazendo-lhe um paralítico.
4Фииндкэ ну путяу сэ ажунгэ пынэ ла Ел дин причина нородулуй, ау десфэкут акоперишул касей унде ера Исус ши, дупэ че л-ау спарт, ау коборыт пе аколо патул ын каре зэчя слэбэногул.
4Como não podiam aproximar-se dele por causa da multidão, removeram o telhado onde ele estava. Depois de o terem rompido, baixaram a maca em que o paralítico estava deitado.
5Кынд ле-а вэзут Исус крединца, а зис слэбэногулуй: „Фиуле, пэкателе ыць сунт ертате!”
5Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: “Filho, os seus pecados estão perdoados.”
6Уний дин кэртурарь, каре ерау де фацэ, се гындяу ын инимиле лор:
6Mas estavam ali sentados alguns dos escribas, que pensavam consigo mesmos:
7„Кум ворбеште Омул ачеста астфел? Хулеште! Чине поате сэ ерте пэкателе декыт нумай Думнезеу?”
7“Por que este homem fala blasfêmias assim? Quem pode perdoar pecados senão somente Deus?”
8Ындатэ, Исус а куноскут, прин духул Сэу, кэ ей гындяу астфел ын ей ши ле-а зис: „Пентру че авець астфел де гындурь ын инимиле воастре?
8Imediatamente Jesus, percebendo em seu espírito que eles pensavam assim consigo mesmos, disse-lhes: “Por que vocês pensam essas coisas em seu coração?
9Чеесте май лесне: а зиче слэбэногулуй: ‘Пэкателе ыць сунт ертате’ орь а зиче: ‘Скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши умблэ’?
9Qual é mais fácil, dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’; ou dizer: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
10Дар, ка сэ штиць кэ Фиул омулуй аре путере пе пэмынт сэ ерте пэкателе:
10Mas, para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados” — disse ao paralítico —
11‘Цие ыць порунческ’” , а зис Ел слэбэногулуй, „‘скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши ду-те акасэ.’”
11“Eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para a sua casa.”
12Ши ындатэ, слэбэногул с-а скулат, шь-а ридикат патул ши а ешит афарэ ын фаца тутурор; аша кэ тоць ау рэмас уймиць ши слэвяу пе Думнезеу ши зичяу: „Ничодатэ н-ам вэзут аша чева!”
12Ele se levantou, pegou imediatamente a maca e saiu diante de todos, de modo que todos ficaram maravilhados e glorificaram a Deus, dizendo: “Nunca vimos nada como isso!”
13Исус а ешит ярэшь ла маре. Тоатэ мулцимя веня ла Ел; ши Ел ынвэца пе тоць.
13Ele saiu novamente para a beira-mar. Toda a multidão ia até ele, e ele os ensinava.
14Кынд тречя пе аколо, а вэзут пе Леви, фиул луй Алфеу, шезынд ла вамэ. Ши й-а зис: „Вино дупэ Мине!” Леви с-а скулат ши а мерс дупэ Ел.
14Ao passar, ele viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria de impostos. Ele lhe disse: “Siga-me.” E ele se levantou e o seguiu.
15Пе кынд шедя Исус ла масэ ын каса луй Леви, мулць вамешь ши пэкэтошь ау шезут ши ей ла масэ ку Ел ши ку ученичий Луй; кэч ерау мулць каре мерӂяу де обичей дупэ Ел.
15Enquanto Jesus estava à mesa na casa de Levi, muitos publicanos e pecadores sentaram-se com Jesus e seus discípulos, pois eram muitos, e eles o seguiam.
16Кэртурарий ши фарисеий, кынд Л-ау вэзут мынкынд ку вамеший ши ку пэкэтоший, ау зис ученичилор Луй: „Де че мэнынкэ Ел ши бя ку вамеший ши ку пэкэтоший?”
16Os escribas e os fariseus, quando viram que ele estava comendo com os pecadores e publicanos, disseram aos seus discípulos: “Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?”
17Исус, кынд а аузит ачест лукру, ле-а зис: „Нучей сэнэтошь ау требуинцэ де доктор, чи чей болнавь. Еу ам венит сэ кем ла покэинцэ ну пе чей неприхэниць, чи пе чей пэкэтошь.”
17Quando Jesus ouviu isso, disse-lhes: “Os sãos não precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.”
18Ученичий луй Иоан ши фарисеий обишнуяу сэ постяскэ. Ей ау венит ши ау зис луй Исус: „Пентру че ученичий луй Иоан ши ай фарисеилор постеск, яр ученичий Тэй ну постеск?”
18Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, e vieram e lhe perguntaram: “Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?”
19Исус ле-а рэспунс: „Оаре пот пости нунташий кытэ време есте миреле ку ей? Кытэ време ау пе мире ку ей, ну пот пости.
19Jesus lhes disse: “Podem os amigos do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto têm o noivo consigo, eles não podem jejuar.
20Вор вени зиле кынд ва фи луат миреле де ла ей, ши атунч вор пости ын зиуа ачея.
20Mas virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então eles jejuarão naquele dia.
21Нимень ну коасе ун петик де постав ноу ла о хайнэ веке; алтфел, петикул де постав ноу рупе о парте дин чел векь ши май ря руптурэ се фаче.
21Ninguém costura um remendo de pano novo em uma roupa velha; do contrário, o remendo novo encolhe, repuxa o tecido velho e o rasgo fica ainda maior.
22Ши нимень ну пуне вин ноу ын бурдуфурь векь, алтфел, винул чел ноу спарӂе бурдуфуриле ши винул се варсэ, яр бурдуфуриле се прэпэдеск; чи винул ноу есте пус ын бурдуфурь ной.”
22Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres, e o vinho se derramará, e os odres se estragarão; mas vinho novo deve ser colocado em odres novos.”
23С-а ынтымплат кэ, ынтр-о зи де Сабат, Исус тречя прин лануриле де грыу. Ученичий Луй, пе кынд мерӂяу, ау ынчепут сэ смулгэ спиче де грыу.
23Ele estava passando no dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos começaram, enquanto caminhavam, a colher as espigas.
24Фарисеий Й-ау зис: „Везь, де че фак ей че ну есте ынгэдуит сэ факэ ын зиуа Сабатулуй?”
24Os fariseus lhe disseram: “Veja, por que eles fazem o que não é lícito no dia de sábado?”
25Исус ле-а рэспунс: „Оаре н-аць читит ничодатэ чеа фэкут Давид, кынд а фост ын невое ши кынд ау флэмынзит ел ши чей че ерау ымпреунэ ку ел?
25Ele lhes disse: “Vocês nunca leram o que Davi fez quando passou necessidade e teve fome — ele e os que estavam com ele?
26Кум а интрат ын Каса луй Думнезеу, ын зилеле марелуй преот Абиатар, ши а мынкат пыниле пентру пунеря ынаинтя Домнулуй, пе карену есте ынгэдуит сэ ле мэнынче декыт преоций? Ши кум а дат дин еле кяр ши челор че ерау ку ел?”
26Como ele entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, o sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, que não é lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?”
27Апой ле-а зис: „Сабатул а фост фэкут пентру ом, яр ну омул, пентру Сабат;
27Ele lhes disse: “O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado.
28аша кэ Фиул омулуй есте Домнкяр ши ал Сабатулуй.”
28Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.