Марку 2
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Дупэ кытева зиле, Исус С-а ынторс ын Капернаум. С-а аузит кэ есте ын касэ
1و بعد از چندی، باز وارد کفرناحوم شده، چون شهرت یافت که در خانه است،
2ши с-ау адунат ындатэ аша де мулць кэ ну путя сэ-й май ынкапэ локул динаинтя уший, Ел ле вестя Кувынтул.
2بی درنگ جمعی ازدحام نمودند بقسمی که بیرون در نیز گنجایش نداشت و برای ایشان کلام را بیان می‌کرد.
3Ау венит ла Ел ниште оамень каре Й-ау адус ун слэбэног, пуртат де патру иншь.
3که ناگاه بعضی نزد وی آمده مفلوجی را به‌دست چهار نفر برداشته، آوردند.
4Фииндкэ ну путяу сэ ажунгэ пынэ ла Ел дин причина нородулуй, ау десфэкут акоперишул касей унде ера Исус ши, дупэ че л-ау спарт, ау коборыт пе аколо патул ын каре зэчя слэбэногул.
4و چون به‌سبب جمعیت نتوانستند نزد او برسند، طاق جایی را که او بود باز کرده و شکافته، تختی را که مفلوج بر آن خوابیده بود، به زیر هشتند.
5Кынд ле-а вэзут Исус крединца, а зис слэбэногулуй: „Фиуле, пэкателе ыць сунт ертате!”
5عیسی چون ایمان ایشان را دید، مفلوج را گفت: «ای فرزند، گناهان تو آمرزیده شد.»
6Уний дин кэртурарь, каре ерау де фацэ, се гындяу ын инимиле лор:
6لیکن بعضی از کاتبان که در آنجا نشسته بودند، در دل خود تفکر نمودند
7„Кум ворбеште Омул ачеста астфел? Хулеште! Чине поате сэ ерте пэкателе декыт нумай Думнезеу?”
7که «چرا این شخص چنین کفر می‌گوید؟ غیر از خدای واحد، کیست که بتواند گناهان را بیامرزد؟»
8Ындатэ, Исус а куноскут, прин духул Сэу, кэ ей гындяу астфел ын ей ши ле-а зис: „Пентру че авець астфел де гындурь ын инимиле воастре?
8در ساعت عیسی در روح خود ادراک نموده که با خود چنین فکر می‌کنند، بدیشان گفت: «از بهر‌چه این خیالات را به‌خاطر خود راه می‌دهید؟
9Чеесте май лесне: а зиче слэбэногулуй: ‘Пэкателе ыць сунт ертате’ орь а зиче: ‘Скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши умблэ’?
9کدام سهل تر است؟ مفلوج را گفتن گناهان تو آمرزیده شد؟ یا گفتن برخیز و بستر خود را برداشته بخرام؟
10Дар, ка сэ штиць кэ Фиул омулуй аре путере пе пэмынт сэ ерте пэкателе:
10لیکن تا بدانید که پسر انسان رااستطاعت آمرزیدن گناهان بر روی زمین هست...» مفلوج را گفت:
11‘Цие ыць порунческ’” , а зис Ел слэбэногулуй, „‘скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши ду-те акасэ.’”
11«تو را می‌گویم برخیز و بستر خود را برداشته، به خانه خود برو!»
12Ши ындатэ, слэбэногул с-а скулат, шь-а ридикат патул ши а ешит афарэ ын фаца тутурор; аша кэ тоць ау рэмас уймиць ши слэвяу пе Думнезеу ши зичяу: „Ничодатэ н-ам вэзут аша чева!”
12او برخاست و بی‌تامل بستر خود را برداشته، پیش روی همه روانه شد بطوری که همه حیران شده، خدا را تمجید نموده، گفتند: «مثل این امرهرگز ندیده بودیم!»
13Исус а ешит ярэшь ла маре. Тоатэ мулцимя веня ла Ел; ши Ел ынвэца пе тоць.
13و باز به کناره دریا رفت و تمام آن گروه نزداو آمدند و ایشان را تعلیم می‌داد.
14Кынд тречя пе аколо, а вэзут пе Леви, фиул луй Алфеу, шезынд ла вамэ. Ши й-а зис: „Вино дупэ Мине!” Леви с-а скулат ши а мерс дупэ Ел.
14و هنگامی که می‌رفت لاوی ابن حلفی را بر باجگاه نشسته دید. بدو گفت: «از عقب من بیا!» پس برخاسته، درعقب وی شتافت.
15Пе кынд шедя Исус ла масэ ын каса луй Леви, мулць вамешь ши пэкэтошь ау шезут ши ей ла масэ ку Ел ши ку ученичий Луй; кэч ерау мулць каре мерӂяу де обичей дупэ Ел.
15و وقتی که او در خانه وی نشسته بود، بسیاری از باجگیران و گناهکاران باعیسی و شاگردانش نشستند زیرا بسیار بودند وپیروی او می‌کردند.
16Кэртурарий ши фарисеий, кынд Л-ау вэзут мынкынд ку вамеший ши ку пэкэтоший, ау зис ученичилор Луй: „Де че мэнынкэ Ел ши бя ку вамеший ши ку пэкэтоший?”
16و چون کاتبان و فریسیان او را دیدند که با باجگیران و گناهکاران می‌خورد، به شاگردان او گفتند: «چرا با باجگیران وگناهکاران اکل و شرب می‌نماید؟»
17Исус, кынд а аузит ачест лукру, ле-а зис: „Нучей сэнэтошь ау требуинцэ де доктор, чи чей болнавь. Еу ам венит сэ кем ла покэинцэ ну пе чей неприхэниць, чи пе чей пэкэтошь.”
17عیسی چون این را شنید، بدیشان گفت: «تندرستان احتیاج به طبیب ندارند بلکه مریضان. و من نیامدم تا عادلان را بلکه تا گناهکاران را به توبه دعوت کنم.»
18Ученичий луй Иоан ши фарисеий обишнуяу сэ постяскэ. Ей ау венит ши ау зис луй Исус: „Пентру че ученичий луй Иоан ши ай фарисеилор постеск, яр ученичий Тэй ну постеск?”
18و شاگردان یحیی و فریسیان روزه می‌داشتند. پس آمده، بدو گفتند: «چون است که شاگردان یحیی و فریسیان روزه می‌دارند وشاگردان تو روزه نمی دارند؟»
19Исус ле-а рэспунс: „Оаре пот пости нунташий кытэ време есте миреле ку ей? Кытэ време ау пе мире ку ей, ну пот пости.
19عیسی بدیشان گفت: «آیا ممکن است پسران خانه عروسی مادامی که داماد با ایشان است روزه بدارند؟ زمانی که داماد را با خود دارند، نمی توانند روزه‌دارند.
20Вор вени зиле кынд ва фи луат миреле де ла ей, ши атунч вор пости ын зиуа ачея.
20لیکن ایامی می‌آید که داماد از ایشان گرفته شود. در آن ایام روزه خواهند داشت.
21Нимень ну коасе ун петик де постав ноу ла о хайнэ веке; алтфел, петикул де постав ноу рупе о парте дин чел векь ши май ря руптурэ се фаче.
21وهیچ‌کس بر جامه کهنه، پاره‌ای از پارچه نو وصله نمی کند، والا آن وصله نو از آن کهنه جدامی گردد و دریدگی بدتر می‌شود.
22Ши нимень ну пуне вин ноу ын бурдуфурь векь, алтфел, винул чел ноу спарӂе бурдуфуриле ши винул се варсэ, яр бурдуфуриле се прэпэдеск; чи винул ноу есте пус ын бурдуфурь ной.”
22و کسی شراب نو را در مشکهای کهنه نمی ریزد وگرنه آن شراب نو مشکها را بدرد و شراب ریخته، مشکهاتلف می‌گردد. بلکه شراب نو را در مشکهای نوباید ریخت.»
23С-а ынтымплат кэ, ынтр-о зи де Сабат, Исус тречя прин лануриле де грыу. Ученичий Луй, пе кынд мерӂяу, ау ынчепут сэ смулгэ спиче де грыу.
23و چنان افتاد که روز سبتی از میان مزرعه‌ها می‌گذشت و شاگردانش هنگامی که می‌رفتند، به چیدن خوشه‌ها شروع کردند.
24Фарисеий Й-ау зис: „Везь, де че фак ей че ну есте ынгэдуит сэ факэ ын зиуа Сабатулуй?”
24فریسیان بدو گفتند: «اینک چرا در روزسبت مرتکب عملی می‌باشند که روا نیست؟»
25Исус ле-а рэспунс: „Оаре н-аць читит ничодатэ чеа фэкут Давид, кынд а фост ын невое ши кынд ау флэмынзит ел ши чей че ерау ымпреунэ ку ел?
25او بدیشان گفت: «مگر هرگز نخوانده ایدکه داود چه کرد چون او و رفقایش محتاج وگرسنه بودند؟
26Кум а интрат ын Каса луй Думнезеу, ын зилеле марелуй преот Абиатар, ши а мынкат пыниле пентру пунеря ынаинтя Домнулуй, пе карену есте ынгэдуит сэ ле мэнынче декыт преоций? Ши кум а дат дин еле кяр ши челор че ерау ку ел?”
26چگونه در ایام ابیتار رئیس کهنه به خانه خدا درآمده، نان تقدمه راخورد که خوردن آن جز به کاهنان روا نیست و به رفقای خود نیز داد؟»
27Апой ле-а зис: „Сабатул а фост фэкут пентру ом, яр ну омул, пентру Сабат;
27و بدیشان گفت: «سبت بجهت انسان مقرر شد نه انسان برای سبت.
28аша кэ Фиул омулуй есте Домнкяр ши ал Сабатулуй.”
28بنابراین پسر انسان مالک سبت نیزهست.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.