Marka 2
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ni nazetto maw laemh pacoengah, anih loe Kapernuam vangpui ah akun let; anih im ah angzoh ti, tiah kaminawk mah thaih o.
1و بعد از چندی، باز وارد کفرناحوم شده، چون شهرت یافت که در خانه است،
2Akra ai ah paroeai kaminawk nawnto amkhueng o, nihcae oh han ih ahmuen om ai khoek to kami to pop o, thok taeng khoek to ahmuen kong ai: anih mah to kaminawk khaeah lokthuih pae.
2بی درنگ جمعی ازدحام نمودند بقسمی که بیرون در نیز گنجایش نداشت و برای ایشان کلام را بیان می‌کرد.
3To naah khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami maeto loe, kami long palito mah angzawn o moe, anih khaeah angzoh o haih.
3که ناگاه بعضی نزد وی آمده مفلوجی را به‌دست چهار نفر برداشته، آوردند.
4Kami pop o parai pongah to kaminawk loe anih taengah pha o thai ai, to naah nihcae mah anih ohhaih ahmuen thuem ah, imphu to phraek o moe, khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami to angsonghaih iihkhun hoi nawnto pakhrak o tathuk.
4و چون به‌سبب جمعیت نتوانستند نزد او برسند، طاق جایی را که او بود باز کرده و شکافته، تختی را که مفلوج بر آن خوابیده بود، به زیر هشتند.
5Jesu mah nihcae tanghaih to hnuk naah, khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah, Ka capa, na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah a naa.
5عیسی چون ایمان ایشان را دید، مفلوج را گفت: «ای فرزند، گناهان تو آمرزیده شد.»
6Thoemto ca tarik kaminawk doeh to ahmuen ah anghnut o toeng, angmacae palung thung hoiah,
6لیکن بعضی از کاتبان که در آنجا نشسته بودند، در دل خود تفکر نمودند
7tipongah hae kami mah Sithaw ih ahmin kasae thuih vai? Sithaw khue ai ah loe mi mah maw zae tahmen thai tih, tiah poek o.
7که «چرا این شخص چنین کفر می‌گوید؟ غیر از خدای واحد، کیست که بتواند گناهان را بیامرزد؟»
8Nihcae poekhaih to Jesu mah palung thung hoiah panoek pae naah, nihcae khaeah, Tikhoe to tiah na poek o loe?
8در ساعت عیسی در روح خود ادراک نموده که با خود چنین فکر می‌کنند، بدیشان گفت: «از بهر‌چه این خیالات را به‌خاطر خود راه می‌دهید؟
9Khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah, Na zaehaihnawk loe tahmen boeh, tiah thuih maw kazoi kue, to tih ai boeh loe angthawk ah, baih ih kahni to la ah loe, caeh ah, tiah thuih ih lok? tiah a naa.
9کدام سهل تر است؟ مفلوج را گفتن گناهان تو آمرزیده شد؟ یا گفتن برخیز و بستر خود را برداشته بخرام؟
10Toe Kami Capa loe long nuiah zaehaihnawk tahmen thaihaih to a tawnh, tito na panoek o thai hanah (anih mah khok ban angtawt thai ai nathaih tawn kami khaeah,)
10لیکن تا بدانید که پسر انسان رااستطاعت آمرزیدن گناهان بر روی زمین هست...» مفلوج را گفت:
11kang thuih o, Angthawk ah, baih ih kahni to la ah loe, nangmah im ah caeh ah, tiah a naa.
11«تو را می‌گویم برخیز و بستر خود را برداشته، به خانه خود برو!»
12Anih loe angthawk phrat moe, a baih ih kahni to lak pacoengah, nihcae boih hma ah caeh; to ah kaom kaminawk boih dawnrai o, hae baktih hmuen ka hnu o vai ai, tiah a thuih o moe, Sithaw to saphaw o.
12او برخاست و بی‌تامل بستر خود را برداشته، پیش روی همه روانه شد بطوری که همه حیران شده، خدا را تمجید نموده، گفتند: «مثل این امرهرگز ندیده بودیم!»
13To pacoengah anih loe tuipui taengah caeh let; to naah paroeai kaminawk anih khaeah angzoh o, nihcae to anih mah patuk.
13و باز به کناره دریا رفت و تمام آن گروه نزداو آمدند و ایشان را تعلیم می‌داد.
14To ahmuen hoi tacawt naah, tamut conghaih ahmuen ah anghnu Alphaeus capa Levi to a hnuk, anih khaeah, Ka hnukah bang ah, tiah a naa. Anih loe angthawk moe, anih hnukah bang.
14و هنگامی که می‌رفت لاوی ابن حلفی را بر باجگاه نشسته دید. بدو گفت: «از عقب من بیا!» پس برخاسته، درعقب وی شتافت.
15Jesu anih im ah buhcaak han anghnut naah, tamut cong kaminawk, kazae kaminawk, a hnukbang kaminawk loe Jesu hoi nawnto anghnut o: pop parai kaminawk anih hnukah bang o.
15و وقتی که او در خانه وی نشسته بود، بسیاری از باجگیران و گناهکاران باعیسی و شاگردانش نشستند زیرا بسیار بودند وپیروی او می‌کردند.
16Kazae kaminawk, tamut cong kaminawk hoi nawnto buh kacaa Anih to, ca tarik kaminawk hoi Farasinawk mah hnuk o, to naah nihcae mah a hnukbang kaminawk khaeah, Tipongah anih loe kazae kaminawk, tamut cong kaminawk hoi nawnto buh a caak loe? tiah a naa o.
16و چون کاتبان و فریسیان او را دیدند که با باجگیران و گناهکاران می‌خورد، به شاگردان او گفتند: «چرا با باجگیران وگناهکاران اکل و شرب می‌نماید؟»
17Jesu mah to lok to thaih naah, anih mah nihcae khaeah, Ngantui kaminawk loe siboi angai ai, nganna kaminawk mah ni angaih: kai loe katoeng kaminawk kawk hanah kang zo ai, kazae kaminawk dawnpakhuemsak hanah ni kang zoh, tiah a naa.
17عیسی چون این را شنید، بدیشان گفت: «تندرستان احتیاج به طبیب ندارند بلکه مریضان. و من نیامدم تا عادلان را بلکه تا گناهکاران را به توبه دعوت کنم.»
18Johan hnukbang kaminawk hoi Farasinawk loe buh zah o: nihcae loe angzoh o moe, Anih khaeah, Johan hoi Farasi hnukbang kaminawk loe buhzah o, toe tipongah na hnukbang kaminawk loe buh zaa o ai loe? tiah a naa o.
18و شاگردان یحیی و فریسیان روزه می‌داشتند. پس آمده، بدو گفتند: «چون است که شاگردان یحیی و فریسیان روزه می‌دارند وشاگردان تو روزه نمی دارند؟»
19Jesu mah nihcae khaeah, Zu la kami oh nathuem ah, zu la kami ih ampuinawk mah buh to zaa o tih maw? Zu la kami oh nathung nihcae mah buh zaa o thai mak ai.
19عیسی بدیشان گفت: «آیا ممکن است پسران خانه عروسی مادامی که داماد با ایشان است روزه بدارند؟ زمانی که داماد را با خود دارند، نمی توانند روزه‌دارند.
20Toe nihcae khae hoi zulakung lak vinghaih ni to om tih, to aninawk to phak naah loe nihcae mah buh to zaa o tih.
20لیکن ایامی می‌آید که داماد از ایشان گرفته شود. در آن ایام روزه خواهند داشت.
21Mi mah doeh kahni kangquem to kangtha hoiah abu vai ai: to tiah abu nahaeloe kahni ngan kangtha mah kangquem to azuk ueloe, prawn aep tih.
21وهیچ‌کس بر جامه کهنه، پاره‌ای از پارچه نو وصله نمی کند، والا آن وصله نو از آن کهنه جدامی گردد و دریدگی بدتر می‌شود.
22Mi mah doeh misurtui kangtha to moihin pailang kangquem thungah lawn vai ai: to tiah lawn nahaeloe misurtui mah moihin pailang to tapoksak ueloe, tabu to amro tih: to pongah misurtui kangtha loe moihin pailang kangtha thungah ni lawn han oh, tiah a naa.
22و کسی شراب نو را در مشکهای کهنه نمی ریزد وگرنه آن شراب نو مشکها را بدرد و شراب ریخته، مشکهاتلف می‌گردد. بلکه شراب نو را در مشکهای نوباید ریخت.»
23Anih loe Sabbath niah lawk ah caeh; a caeh o nathuem ah, a hnukbang kaminawk mah cangqui to takoih o.
23و چنان افتاد که روز سبتی از میان مزرعه‌ها می‌گذشت و شاگردانش هنگامی که می‌رفتند، به چیدن خوشه‌ها شروع کردند.
24To naah Farasinawk mah anih khaeah, Khenah, tikhoe Sabbath niah sak han koi ai hmuennawk to na hnukbang kaminawk mah a sak o loe? tiah a naa o.
24فریسیان بدو گفتند: «اینک چرا در روزسبت مرتکب عملی می‌باشند که روا نیست؟»
25Anih mah nihcae khaeah, David mah zok amthlam naah, angaihaih baktiah, angmah hoi nawnto kaom kaminawk mah timaw sak o, tito na kroek o vai ai maw?
25او بدیشان گفت: «مگر هرگز نخوانده ایدکه داود چه کرد چون او و رفقایش محتاج وگرسنه بودند؟
26Kalen koek qaima Abiathar toksak nathuem ah, anih mah Sithaw imthung ah akun moe, kalen koek qaimanawk khue mah caak han koi, takaw to caak khue khawt ai ah, angmah hoi nawnto kaom kaminawk hanah doeh a paek to loe, tiah a naa.
26چگونه در ایام ابیتار رئیس کهنه به خانه خدا درآمده، نان تقدمه راخورد که خوردن آن جز به کاهنان روا نیست و به رفقای خود نیز داد؟»
27Anih mah nihcae khaeah, Sabbath loe kami hanah ni sak, kami loe Sabbath hanah sah ai.
27و بدیشان گفت: «سبت بجهت انسان مقرر شد نه انسان برای سبت.
28To pongah Kami Capa loe Sabbath Angraeng ah doeh oh, tiah a naa.
28بنابراین پسر انسان مالک سبت نیزهست.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.