Marka 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1To na niah kami pop o parai moe, caak han tidoeh tawn o ai, Jesu mah a hnukbang kaminawk to angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah,
1و در آن ایام باز جمعیت، بسیار شده و خوراکی نداشتند. عیسی شاگردان خود راپیش طلبیده، به ایشان گفت:
2hae kaminawk loe tahmen thoh parai, nihcae loe caak han tidoeh tawn ai ah, kai hoi nawnto ni thumto thung oh o boeh:
2«بر این گروه دلم بسوخت زیرا الان سه روز است که با من می‌باشندو هیچ خوراک ندارند.
3nihcae hae zok kamthlam ah im ah ka ptoeh nahaeloe, loklam ah thazok o sut tih: thoemto kaminawk loe angthla parai ahmuen hoiah ni angzoh o, tiah a naa.
3و هرگاه ایشان را گرسنه به خانه های خود برگردانم، هرآینه در راه ضعف کنند، زیرا که بعضی از ایشان از راه دور آمده‌اند.»
4A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Hae praezaek ah hae kaminawk caak khawt takaw naa ah maw a hnu o tih? tiah a naa o.
4شاگردانش وی را جواب دادند: «از کجا کسی می‌تواند اینها را در این صحرا از نان سیر گرداند؟»
5Anih mah nihcae khaeah, Takaw kae nazetto maw na tawnh o? tiah a dueng, nihcae mah, Sarihto tiah a naa o.
5از ایشان پرسید: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت.»
6Anih mah pop parai kaminawk to long ah anghnutsak hanah a thuih pae: takaw kae sarihto a lak moe, anghoehaih lawkthuih pacoengah, a aeh, nihcae to pazet hanah a hnukbang kaminawk khaeah a paek; nihcae mah pop parai kaminawk hma ah patoemh pae o.
6پس جماعت را فرمود تا بر زمین بنشینند؛ و آن هفت نان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد تا پیش مردم گذارند. پس نزد آن گروه نهادند.
7A tawnh o ih tanga tetta doeh a lak moe, tahamhoihhaih a paek: kaminawk hma ah patoem pae hanah a thuih pae.
7و چند ماهی کوچک نیز داشتند. آنها را نیز برکت داده، فرمود تا پیش ایشان نهند.
8Nihcae mah caak o moe, zok amhah o: caaknoi to nihcae mah phromh o naah benthang sarihto koi.
8پس خورده، سیر شدند و هفت زنبیل پر از پاره های باقی‌مانده برداشتند.
9Buhcaa kaminawk loe sang palito oh duih: to pacoengah anih mah to kaminawk to caehsak.
9و عددخورندگان قریب به چهار هزار بود. پس ایشان رامرخص فرمود.
10To pacoengah akra ai ah anih loe a hnukbang kaminawk hoi palong thungah akun o moe, Dalmanutha prae bangah caeh o.
10و بی‌درنگ با شاگردان به کشتی سوار شده، به نواحی دلمانوته آمد.
11Farasinawk angzoh o moe, anih khaeah tanoekhaih lok dueng o pacoengah, anih khae hoi van bang ih angmathaih to pakrong o.
11و فریسیان بیرون آمده، با وی به مباحثه شروع کردند. و از راه امتحان آیتی آسمانی از او خواستند.
12Anih loe kasawkah takhi to hroek moe, nihcae khaeah, Vaihi dung ih kaminawk loe tih pongah maw angmathaih to pakrong o? Loktang kang thuih o, Vaihi dung ih kaminawk khaeah angmathaih tidoeh paek mak ai boeh, tiah a naa.
12او از دل آهی کشیده، گفت: «از برای چه این فرقه آیتی می‌خواهند؟ هرآینه به شما می‌گویم آیتی بدین فرقه عطا نخواهد شد.»
13Nihcae to a caeh taak, palong thungah akun let moe, tuipui yaeh ah a caeh.
13پس ایشان را گذارد و باز به کشتی سوارشده، به کناره دیگر عبور نمود.
14A hnukbang kaminawk loe takaw sin han pahnet o ving, palong thungah angmacae han takaw kae maeto khue ni a tawnh o boeh.
14و فراموش کردند که نان بردارند و با خود در کشتی جز یک نان نداشتند.
15Anih mah nihcae khaeah, palungha hoi khosah oh loe, Farasinawk hoi Herod ih taeh hoiah acoe oh, tiah a naa.
15آنگاه ایشان را قدغن فرمود که «باخبر باشید و از خمیر مایه فریسیان و خمیرمایه هیرودیس احتیاط کنید!»
16Nihcae mah takaw tawn o ai boeh pongah mue to tiah lok a thuih, tiah poek o.
16ایشان با خوداندیشیده، گفتند: «از آن است که نان نداریم.»
17A poek o haih to Jesu mah panoek pae naah, nihcae khaeah, Tikhoe takaw na sin o ai pongah to tiah lok na thuih o loe? Palung thungah na pakuem o ai moe, na thaih o kop ai vop maw? Vaihi khoek to palung nam tak o sak vop maw?
17عیسی فهم کرده، بدیشان گفت: «چرا فکرمی کنید از آنجهت که نان ندارید؟ آیا هنوزنفهمیده و درک نکرده‌اید و تا حال دل شما سخت است؟
18Mik na tawnh o to mah, na hnu o ai maw? Naa na tawnh o to mah, na thaih o ai maw? Na panoek o ai boeh maw?
18آیا چشم داشته نمی بینید و گوش داشته نمی شنوید و به یاد ندارید؟
19Kami sang pangato hanah takaw kae pangato ka aeh naah, caaknoi kamtlai benthang nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Benthang hatlai hnetto, tiah a naa o.
19وقتی که پنج نان را برای پنج هزار نفر پاره کردم، چند سبدپر از پاره‌ها برداشتید؟» بدو گفتند: «دوازده.»
20Kami sang palito hanah takaw kae sarihto ka aeh naah, caaknoi kamtlai nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah, benthang sarihto, tiah a naa o.
20«و وقتی که هفت نان را بجهت چهار هزار کس؛ پس زنبیل پر از ریزه‌ها برداشتید؟» گفتندش: «هفت.»
21Anih mah nihcae khaeah, Tipongah na panoek o thai ai loe? tiah a naa.
21پس بدیشان گفت: «چرا نمی فهمید؟»
22Anih Bethsaida vangpui ah angzoh o naah; anih khaeah mikmaeng maeto angzoh o haih, mikmaeng to sui hanah anih khaeah tahmenhaih hnik pae o.
22چون به بیت صیدا آمد، شخصی کور را نزد او آوردند و التماس نمودند که او را لمس نماید.
23Anih mah mikmaeng to ban ah zaeh moe, vangpui tasa bangah caeh haih, anih mah mikmaeng ih mik to tamtui hoiah pathoih pae moe, a nuiah ban koeng pae pacoengah, mikmaeng khaeah hmuen maeto na hnuk thaih maw, tiah a naa.
23پس دست آن کور را گرفته، او را از قریه بیرون برد و آب دهان بر چشمان او افکنده، و دست بر اوگذارده از او پرسید که «چیزی می‌بینی؟»
24Mikmaeng mah khet tahang moe, Thingkungnawk baktiah lam kacaeh, kaminawk to ka hnuk, tiah a naa.
24اوبالا نگریسته، گفت: «مردمان را خرامان، چون درختها می‌بینم.»
25To naah anih mah mikmaeng ih mik nuiah ban to koeng pae let, mikmaeng to van bangah a khetsak: to naah a mik to hoih pae moe, kaminawk to kamtuengah a hnuk.
25پس بار دیگر دستهای خودرا بر چشمان او گذارده، او را فرمود تا بالانگریست و صحیح گشته، همه‌چیز را به خوبی دید.
26Anih mah mikmaeng khaeah, Vangpui ah caeh hmah, vangpui ah mi khaeah doeh thui hmah, tiah thuih pae pacoengah, angmah im bangah patoeh ving.
26پس او را به خانه‌اش فرستاده، گفت: «داخل ده مشو و هیچ‌کس را در آن جا خبر مده.»
27Jesu loe Caesarea Philipi vangpui ah, a hnukbang kaminawk hoi nawnto caeh o: loklam ah a hnukbang kaminawk khaeah, Minawk mah kai hae kawbangah maw a thuih o? tiah lok a dueng.
27و عیسی با شاگردان خود به دهات قیصریه فیلپس رفت. و در راه از شاگردانش پرسیده، گفت که «مردم مرا که می‌دانند؟»
28Nihcae mah, Tuinuem paekkung Johan, tiah pathim pae o; toe thoemto kaminawk mah loe Elijah; kalah kaminawk mah loe tahmaanawk thungah kaom tahmaa maeto ah oh, tiah a thuih o, tiah a naa o.
28ایشان جواب دادند که «یحیی تعمید‌دهنده و بعضی الیاس وبعضی یکی از انبیا.»
29Anih mah nihcae khaeah, Nangcae mah loe kai hae kawbaktih kami ah maw na poek o? tiah a naa. To naah Piter mah anih khaeah, Nang loe Kri ni, tiah a naa.
29او از ایشان پرسید: «شمامرا که می‌دانید؟» پطرس در جواب او گفت: «تومسیح هستی.»
30Anih mah angmah kawng to mi khaeah doeh thuih han ai ah lok a thuih pae.
30پس ایشان را فرمود که «هیچ‌کس را از او خبر ندهند.»
31Kami Capa loe paroeai patangkhang tih, kacoehtanawk, kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk mah pahnawt o ueloe, hum o tih, toe ni thumto pacoengah angthawk let tih, tiah nihcae to patuk amtong.
31آنگاه ایشان را تعلیم دادن آغاز کرد که «لازم است پسر انسان بسیار زحمت کشد و ازمشایخ و روسای کهنه و کاتبان رد شود و کشته شده، بعد از سه روز برخیزد.»
32Angmah kawng to angphat ai ah a thuih. To pongah Piter mah anih to kawk moe, a thuitaek.
32و چون این کلام را علانیه فرمود، پطرس او را گرفته، به منع کردن شروع نمود.
33Toe anih loe a hnukbang kaminawk khaeah angqoi moe, Piter to a zoeh, Setan, ka hnukah angnawn ah: Sithaw ih hmuen palung thungah na suem ai, kaminawk ih hmuen to na suek lat, tiah a naa.
33اما او برگشته، به شاگردان خودنگریسته، پطرس را نهیب داد و گفت: «ای شیطان از من دور شو، زیرا امور الهی را اندیشه نمی کنی بلکه چیزهای انسانی را.»
34Anih mah kaminawk to a hnukbang kaminawk hoi nawnto angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah, Mi kawbaktih doeh ka hnukah angzoh koeh kami loe, angmah hoi angmah to amhnawt nasoe, angmah ih thinglam to apu nasoe loe, ka hnukah bang nasoe.
34پس مردم را با شاگردان خود خوانده، گفت: «هر‌که خواهد از عقب من آید، خویشتن را انکارکند و صلیب خود را برداشته، مرا متابعت نماید.
35Mi kawbaktih doeh a hinghaih pahlong kami loe pathlong tih, toe mi kawbaktih doeh Kai hoi tamthanglok hoih pongah a hinghaih pathlong kami loe pahlong ah om tih.
35زیرا هر‌که خواهد جان خود را نجات دهد، آن را هلاک سازد؛ و هر‌که جان خود را بجهت من وانجیل بر باد دهد آن را برهاند.
36Kami maeto mah long pum tawn langlacadoeh, a hinghaih to pathlong nahaeloe, timaw avanghaih oh?
36زیراکه شخص را چه سود دارد هر گاه تمام دنیا را ببرد و نفس خود را ببازد؟
37To tih ai boeh loe kami maeto mah a hinghaih to tih hmuen hoiah maw alai thai tih?
37یا آنکه آدمی چه چیز را به عوض جان خود بدهد؟
38To pongah mi kawbaktih doeh daan ai ah zae sakhaih hoi zae sak koehhaih adung thungah Kai hoi Ka lok azat haih kami loe, kami Capa mah doeh Ampa lensawkhaih hoiah kacai van kaminawk hoi nawnto angzoh naah azat haih toeng tih, tiah a naa.
38زیرا هر‌که در این فرقه زناکار و خطاکار از من و سخنان من شرمنده شود، پسر انسان نیز وقتی که با فرشتگان مقدس درجلال پدر خویش آید، از او شرمنده خواهدگردید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.