Marka 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To na niah kami pop o parai moe, caak han tidoeh tawn o ai, Jesu mah a hnukbang kaminawk to angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah,
1ในวันเหล่านั้น เมื่อมีฝูงชนจำนวนมากอีก และพวกเขาไม่มีอะไรกิน พระเยซูเรียกสาวกมาหา และกล่าวกับพวกเขาว่า
2hae kaminawk loe tahmen thoh parai, nihcae loe caak han tidoeh tawn ai ah, kai hoi nawnto ni thumto thung oh o boeh:
2“เราสงสารฝูงชน เพราะพวกเขาอยู่กับเรามาสามวันแล้ว และไม่มีอะไรกิน
3nihcae hae zok kamthlam ah im ah ka ptoeh nahaeloe, loklam ah thazok o sut tih: thoemto kaminawk loe angthla parai ahmuen hoiah ni angzoh o, tiah a naa.
3ถ้าเราให้พวกเขากลับบ้านทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไร พวกเขาจะหมดแรงระหว่างทาง เพราะบางคนมาจากที่ไกล”
4A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Hae praezaek ah hae kaminawk caak khawt takaw naa ah maw a hnu o tih? tiah a naa o.
4สาวกของพระองค์ตอบว่า “ในที่เปลี่ยวอย่างนี้ จะหาขนมปังจากไหนมาให้คนเหล่านี้กินจนอิ่ม?”
5Anih mah nihcae khaeah, Takaw kae nazetto maw na tawnh o? tiah a dueng, nihcae mah, Sarihto tiah a naa o.
5พระองค์ถามพวกเขาว่า “พวกคุณมีขนมปังกี่ก้อน?” พวกเขาตอบว่า “เจ็ดก้อน”
6Anih mah pop parai kaminawk to long ah anghnutsak hanah a thuih pae: takaw kae sarihto a lak moe, anghoehaih lawkthuih pacoengah, a aeh, nihcae to pazet hanah a hnukbang kaminawk khaeah a paek; nihcae mah pop parai kaminawk hma ah patoemh pae o.
6พระองค์สั่งฝูงชนให้นั่งลงบนพื้น แล้วหยิบขนมปังเจ็ดก้อน กล่าวขอบพระคุณ หักขนมปัง และส่งให้สาวกเอาไปแจก สาวกก็แจกให้ฝูงชน
7A tawnh o ih tanga tetta doeh a lak moe, tahamhoihhaih a paek: kaminawk hma ah patoem pae hanah a thuih pae.
7พวกเขายังมีปลาตัวเล็ก ๆ อยู่อีกไม่กี่ตัว พระองค์กล่าวคำอวยพรแล้วสั่งให้เอาปลาเหล่านั้นไปแจกด้วย
8Nihcae mah caak o moe, zok amhah o: caaknoi to nihcae mah phromh o naah benthang sarihto koi.
8พวกเขากินจนอิ่ม และเก็บเศษอาหารที่เหลือได้เจ็ดตะกร้า
9Buhcaa kaminawk loe sang palito oh duih: to pacoengah anih mah to kaminawk to caehsak.
9คนที่กินมีประมาณสี่พันคน แล้วพระองค์ให้พวกเขาแยกย้ายกลับไป
10To pacoengah akra ai ah anih loe a hnukbang kaminawk hoi palong thungah akun o moe, Dalmanutha prae bangah caeh o.
10ทันทีนั้น พระองค์ลงเรือพร้อมกับสาวก และมาถึงเขตดัลมานูธา
11Farasinawk angzoh o moe, anih khaeah tanoekhaih lok dueng o pacoengah, anih khae hoi van bang ih angmathaih to pakrong o.
11พวกฟาริสีออกมาและเริ่มโต้เถียงกับพระองค์ โดยขอหมายสำคัญจากสวรรค์เพื่อทดสอบพระองค์
12Anih loe kasawkah takhi to hroek moe, nihcae khaeah, Vaihi dung ih kaminawk loe tih pongah maw angmathaih to pakrong o? Loktang kang thuih o, Vaihi dung ih kaminawk khaeah angmathaih tidoeh paek mak ai boeh, tiah a naa.
12พระองค์ถอนใจอย่างลึกในจิตวิญญาณของพระองค์ และกล่าวว่า “ทำไมคนรุ่นนี้ จึงแสวงหาหมายสำคัญ? เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้”
13Nihcae to a caeh taak, palong thungah akun let moe, tuipui yaeh ah a caeh.
13แล้วพระองค์ละพวกเขาไว้ ขึ้นเรืออีกครั้ง และออกไปยังอีกฝั่งหนึ่ง
14A hnukbang kaminawk loe takaw sin han pahnet o ving, palong thungah angmacae han takaw kae maeto khue ni a tawnh o boeh.
14สาวกลืมเอาขนมปังไป และในเรือพวกเขามีขนมปังอยู่เพียงก้อนเดียว
15Anih mah nihcae khaeah, palungha hoi khosah oh loe, Farasinawk hoi Herod ih taeh hoiah acoe oh, tiah a naa.
15พระองค์เตือนพวกเขาว่า “จงระวัง จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและเชื้อแป้งของเฮโรด”
16Nihcae mah takaw tawn o ai boeh pongah mue to tiah lok a thuih, tiah poek o.
16พวกเขาจึงถกกันว่า “เป็นเพราะพวกเราไม่มีขนมปัง”
17A poek o haih to Jesu mah panoek pae naah, nihcae khaeah, Tikhoe takaw na sin o ai pongah to tiah lok na thuih o loe? Palung thungah na pakuem o ai moe, na thaih o kop ai vop maw? Vaihi khoek to palung nam tak o sak vop maw?
17พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังถกกันเรื่องนี้ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงถกกันว่าเป็นเพราะไม่มีขนมปัง? พวกคุณยังไม่รับรู้หรือยังไม่เข้าใจอีกหรือ? ใจของพวกคุณยังแข็งกระด้างอยู่หรือ?
18Mik na tawnh o to mah, na hnu o ai maw? Naa na tawnh o to mah, na thaih o ai maw? Na panoek o ai boeh maw?
18มีตาแล้วยังไม่เห็นหรือ? มีหูแล้วยังไม่ได้ยินหรือ? พวกคุณจำไม่ได้หรือ?
19Kami sang pangato hanah takaw kae pangato ka aeh naah, caaknoi kamtlai benthang nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Benthang hatlai hnetto, tiah a naa o.
19ตอนที่เราหักขนมปังห้าก้อนให้คนห้าพันคน พวกคุณเก็บเศษขนมปังได้เต็มกี่ตะกร้า?” พวกเขาตอบว่า “สิบสอง”
20Kami sang palito hanah takaw kae sarihto ka aeh naah, caaknoi kamtlai nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah, benthang sarihto, tiah a naa o.
20“แล้วตอนที่ขนมปังเจ็ดก้อนเลี้ยงคนสี่พันคน พวกคุณเก็บเศษอาหารได้เต็มกี่ตะกร้า?” พวกเขาตอบว่า “เจ็ด”
21Anih mah nihcae khaeah, Tipongah na panoek o thai ai loe? tiah a naa.
21พระองค์ถามพวกเขาว่า “พวกคุณยังไม่เข้าใจอีกหรือ?”
22Anih Bethsaida vangpui ah angzoh o naah; anih khaeah mikmaeng maeto angzoh o haih, mikmaeng to sui hanah anih khaeah tahmenhaih hnik pae o.
22พระองค์มาถึงเบธไซดา ผู้คนพาชายตาบอดคนหนึ่งมาหาพระองค์ และวิงวอนขอให้พระองค์แตะเขา
23Anih mah mikmaeng to ban ah zaeh moe, vangpui tasa bangah caeh haih, anih mah mikmaeng ih mik to tamtui hoiah pathoih pae moe, a nuiah ban koeng pae pacoengah, mikmaeng khaeah hmuen maeto na hnuk thaih maw, tiah a naa.
23พระองค์จับมือชายตาบอดและพาเขาออกไปนอกหมู่บ้าน แล้วบ้วนน้ำลายลงบนตาของเขา วางมือบนเขา และถามว่าเขามองเห็นอะไรบ้างหรือไม่
24Mikmaeng mah khet tahang moe, Thingkungnawk baktiah lam kacaeh, kaminawk to ka hnuk, tiah a naa.
24ชายนั้นเงยหน้าขึ้นและตอบว่า “เห็นคน แต่ดูเหมือนต้นไม้กำลังเดิน”
25To naah anih mah mikmaeng ih mik nuiah ban to koeng pae let, mikmaeng to van bangah a khetsak: to naah a mik to hoih pae moe, kaminawk to kamtuengah a hnuk.
25แล้วพระองค์วางมือบนตาของเขาอีกครั้ง เขาเพ่งมอง สายตาก็กลับคืนมา และมองเห็นทุกคนอย่างชัดเจน
26Anih mah mikmaeng khaeah, Vangpui ah caeh hmah, vangpui ah mi khaeah doeh thui hmah, tiah thuih pae pacoengah, angmah im bangah patoeh ving.
26พระองค์ส่งเขากลับบ้าน โดยกล่าวว่า “อย่าเข้าไปในหมู่บ้าน และอย่าบอกใครในหมู่บ้าน”
27Jesu loe Caesarea Philipi vangpui ah, a hnukbang kaminawk hoi nawnto caeh o: loklam ah a hnukbang kaminawk khaeah, Minawk mah kai hae kawbangah maw a thuih o? tiah lok a dueng.
27พระเยซูกับสาวกออกไปยังหมู่บ้านต่าง ๆ ในเขตซีซารียาฟีลิปปี ระหว่างทาง พระองค์ถามสาวกว่า “ผู้คนพูดว่าเราเป็นใคร?”
28Nihcae mah, Tuinuem paekkung Johan, tiah pathim pae o; toe thoemto kaminawk mah loe Elijah; kalah kaminawk mah loe tahmaanawk thungah kaom tahmaa maeto ah oh, tiah a thuih o, tiah a naa o.
28พวกเขาตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และบางคนว่าเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
29Anih mah nihcae khaeah, Nangcae mah loe kai hae kawbaktih kami ah maw na poek o? tiah a naa. To naah Piter mah anih khaeah, Nang loe Kri ni, tiah a naa.
29พระองค์ถามพวกเขาว่า “แล้วพวกคุณล่ะ พูดว่าเราเป็นใคร?” เปโตรตอบว่า “ท่านคือพระคริสต์”
30Anih mah angmah kawng to mi khaeah doeh thuih han ai ah lok a thuih pae.
30พระองค์กำชับพวกเขาไม่ให้บอกใครเรื่องพระองค์
31Kami Capa loe paroeai patangkhang tih, kacoehtanawk, kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk mah pahnawt o ueloe, hum o tih, toe ni thumto pacoengah angthawk let tih, tiah nihcae to patuk amtong.
31พระองค์เริ่มสอนพวกเขาว่า บุตรมนุษย์ต้องทนทุกข์หลายอย่าง ถูกพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต และอาลักษณ์ปฏิเสธ ถูกฆ่า และหลังจากสามวันจะฟื้นขึ้นมา
32Angmah kawng to angphat ai ah a thuih. To pongah Piter mah anih to kawk moe, a thuitaek.
32พระองค์กล่าวเรื่องนี้อย่างเปิดเผย เปโตรจึงพาพระองค์แยกออกไปและเริ่มตำหนิพระองค์
33Toe anih loe a hnukbang kaminawk khaeah angqoi moe, Piter to a zoeh, Setan, ka hnukah angnawn ah: Sithaw ih hmuen palung thungah na suem ai, kaminawk ih hmuen to na suek lat, tiah a naa.
33แต่พระองค์หันกลับมา มองสาวกของพระองค์ แล้วตำหนิเปโตรว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เพราะสิ่งที่เจ้าใส่ใจไม่ใช่เรื่องของพระเจ้า แต่เป็นเรื่องของมนุษย์”
34Anih mah kaminawk to a hnukbang kaminawk hoi nawnto angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah, Mi kawbaktih doeh ka hnukah angzoh koeh kami loe, angmah hoi angmah to amhnawt nasoe, angmah ih thinglam to apu nasoe loe, ka hnukah bang nasoe.
34พระองค์เรียกฝูงชนกับสาวกของพระองค์มา และกล่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าใครต้องการตามเรามา ให้เขาปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา
35Mi kawbaktih doeh a hinghaih pahlong kami loe pathlong tih, toe mi kawbaktih doeh Kai hoi tamthanglok hoih pongah a hinghaih pathlong kami loe pahlong ah om tih.
35เพราะผู้ใดต้องการรักษาชีวิตของตนไว้ จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ผู้ใดสูญเสียชีวิตของตนเพราะเราและเพราะข่าวดี จะรักษาชีวิตนั้นไว้
36Kami maeto mah long pum tawn langlacadoeh, a hinghaih to pathlong nahaeloe, timaw avanghaih oh?
36เพราะคนหนึ่งจะได้ประโยชน์อะไร ถ้าได้ทั้งโลกแต่ต้องสูญเสียชีวิตของตน?
37To tih ai boeh loe kami maeto mah a hinghaih to tih hmuen hoiah maw alai thai tih?
37หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกกับชีวิตของตน?
38To pongah mi kawbaktih doeh daan ai ah zae sakhaih hoi zae sak koehhaih adung thungah Kai hoi Ka lok azat haih kami loe, kami Capa mah doeh Ampa lensawkhaih hoiah kacai van kaminawk hoi nawnto angzoh naah azat haih toeng tih, tiah a naa.
38เพราะผู้ใดอับอายเพราะเราและคำพูดของเราในหมู่คนรุ่นนี้ที่ล่วงประเวณีและเต็มไปด้วยบาป บุตรมนุษย์ก็จะอับอายเพราะผู้นั้นด้วย เมื่อมาในพระสิริของพระบิดาพร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์บริสุทธิ์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.