Toksahkungnawk 1
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Aw Theophila, hmaloe ah ka sak ih cabu pongah, Jesu mah sak ih hmuen hoi patuk amtonghaih kawng to,
1เธโอฟีลัส หนังสือเล่มแรกที่ข้าพเจ้าเขียนนั้นกล่าวถึงทุกสิ่งที่พระเยซูเริ่มทำและสั่งสอน
2patoeh han a qoih ih kaminawk khaeah, Kacai Muithla rang hoiah lok to paek moe, ranui bangah lakhaih ni pha ai karoek to a thuih pae ih lok to ka tarik boeh.
2จนถึงวันที่พระองค์ถูกรับขึ้นไป หลังจากที่พระองค์ได้ให้คำสั่งโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่เหล่าอัครทูตที่พระองค์เลือกไว้
3Anih loe patangkhang pacoengah, nihcae khaeah ni quipalito thung amtueng pae moe, Sithaw prae kawng to a thuih: anih loe hing, tiah nihcae khaeah paroeai hnuksakhaih hoiah amtuengsak:
3หลังจากที่พระองค์ทนทุกข์แล้ว พระองค์ก็แสดงให้พวกเขาเห็นว่าพระองค์ยังมีชีวิตอยู่ด้วยหลักฐานมากมาย โดยปรากฏแก่พวกเขาตลอดสี่สิบวันและกล่าวถึงอาณาจักรของพระเจ้า
4Patoeh ih kaminawk hoi nawnto amkhueng o naah, ka thuih ih lok to na thaih o boeh, Pa Lokkamhaih to zing oh, Jerusalem hae caeh o taak hmah.
4เมื่อพระองค์อยู่ร่วมกับพวกเขา พระองค์สั่งว่า “อย่าออกจากกรุงเยรูซาเล็ม แต่จงรอสิ่งที่พระบิดาสัญญาไว้ ซึ่งพวกคุณได้ยินจากเรา
5Johan loe tui hoiah ni tuinuemhaih to paek; toe nangcae loe akra ai ah Kacai Muithla hoiah tuinuemhaih to na hnu o tih, tiah a naa.
5เพราะยอห์นให้คนรับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่ในอีกไม่กี่วันพวกคุณจะได้รับบัพติศมาในพระวิญญาณบริสุทธิ์”
6Nihcae mah nawnto amkhueng o naah, anih khaeah, Angraeng, vaihi Israel prae nang doetsak let han boeh maw? tiah a dueng o.
6เมื่อพวกเขามารวมกัน จึงถามพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เวลานี้พระองค์จะฟื้นฟูอาณาจักรให้อิสราเอลหรือ?”
7Anih mah nihcae khaeah, Pa mah a thacakhaih rang hoiah suek ih ani hoi atuenawk na panoek o han angai ai.
7พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ไม่ใช่เรื่องที่พวกคุณจะรู้เวลาและวาระที่พระบิดากำหนดไว้ด้วยสิทธิอำนาจของพระองค์เอง
8Toe nangcae nuiah Kacai Muithla angzoh pacoengah, thacakhaih to na hnu o tih: to naah Jerusalem, Judea prae hoi Samaria prae thung boih, long boenghaih ahmuen khoek to, Kai hnukung ah na om o tih, tiah a naa.
8แต่พวกคุณจะได้รับพลังเมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์มาเหนือพวกคุณ และพวกคุณจะเป็นพยานถึงเราในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วทั้งแคว้นยูเดียและสะมาเรีย และจนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก”
9Hae loknawk a thuih pacoengah, nihcae mik hnukah, anih loe van ah lak tahang ah oh; anih loe nihcae mah hnu thai ai karoek to tamai nuiah caeh tahang.
9เมื่อพระองค์กล่าวสิ่งเหล่านี้แล้ว ขณะที่พวกเขากำลังมองอยู่ พระองค์ก็ถูกรับขึ้นไป และเมฆก็รับพระองค์ไปจนพ้นสายตาของพวกเขา
10Anih ranui bang caeh naah, nihcae mah boeng ai ah khet o tahang, khenah, kahni kanglung angkhuk kami hnetto, nihcae taengah angdoet pae;
10ขณะที่พวกเขาจ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าในเวลาที่พระองค์กำลังจากไป ก็มีชายสองคนสวมเสื้อผ้าสีขาวมายืนอยู่ข้างพวกเขา
11nihnik mah, Kalili kaminawk, Tih pongah nang doet o moe, ranui bangah na khet o khing loe? Nangcae khae hoi van ah lak tahang ah kaom, nangcae mik hnukah Jesu van ah lak tahang baktih toengah, anih loe angzo let tih, tiah a naa.
11ชายทั้งสองกล่าวว่า “ชาวกาลิลี ทำไมพวกคุณจึงยืนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า? พระเยซูองค์นี้ซึ่งถูกรับขึ้นไปจากพวกคุณสู่ท้องฟ้า จะกลับมาในลักษณะเดียวกับที่พวกคุณเห็นพระองค์ขึ้นไปสู่ท้องฟ้า”
12To pacoengah loe nihcae mah Jerusalem hoi Sabbath nito caehhaih kangthla, Olive, tiah kawk ih mae hoiah Jerusalem ah amlaem o.
12แล้วพวกเขาก็กลับไปกรุงเยรูซาเล็มจากภูเขาที่เรียกว่ามะกอกเทศ ซึ่งอยู่ใกล้กรุงเยรูซาเล็ม ห่างออกไปเป็นระยะทางที่เดินได้ในวันสะบาโต
13A phak o naah, Piter, Johan, Jakob hoi Andru, Philip hoi Thomas, Batholomu hoi Mathai, Alphaeus capa Jakob hoi Zealot, tiah kawk ih Simon, Jakob ih amnawk Juda cae loe im ranui ah dawh o tahang.
13เมื่อเข้าเมืองแล้ว พวกเขาขึ้นไปยังห้องชั้นบนที่พักอยู่ ได้แก่ เปโตร ยอห์น ยากอบ อันดรูว์ ฟีลิป โธมัส บารโธโลมิว มัทธิว ยากอบบุตรของอัลเฟอัส ซีโมนผู้กระตือรือร้น และยูดาสบุตรของยากอบ
14Nongpatanawk, Jesu amno Meri, Anih ih amnawknawk boih loe poekhaih maeto hoiah lawkthuih o.
14คนเหล่านี้ทุกคนพร้อมใจกันอธิษฐานและวิงวอนอย่างสม่ำเสมอ พร้อมกับบรรดาสตรี มารีย์มารดาของพระเยซู และพี่น้องชายของพระองค์
15To na niah Piter loe (cumvaito pacoeng, pumphaeto) kamkhueng, a hnukbang kaminawk salakah angdoet moe,)
15ในช่วงวันเหล่านั้น เปโตรยืนขึ้นท่ามกลางเหล่าสาวก ซึ่งมีอยู่ประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบคน และกล่าวว่า
16nawkamyanawk, Jesu naeh kaminawk loklam patuekkung, canghnii ah Kacai Muithla mah David ih pakha hoiah Juda kawng thuih ih hae Cabu lok loe akoep han oh.
16“พี่น้อง พระคัมภีร์ข้อนี้จำเป็นต้องสำเร็จตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้กล่าวไว้ล่วงหน้าโดยปากของดาวิดเกี่ยวกับยูดาส ผู้เป็นคนนำทางคนที่มาจับพระเยซู
17Anih loe aicae hoi nawnto kroek o moe, hae tok doeh a sak toeng, tiah a thuih.
17เพราะเขาถูกนับรวมอยู่กับพวกเรา และได้รับส่วนในพันธกิจนี้
18Juda loe zaehaih atho hoiah long to qanh; anih loe lu bang hoiah long ah krak, a zok um ah tapok phawt pongah, tazae taqawnnawk doeh amsah boih.
18ชายคนนี้ได้ที่ดินผืนหนึ่งมาด้วยค่าตอบแทนจากความชั่วของเขา แล้วเขาก็ล้มคะมำ ร่างกายแตกออกและไส้ทั้งหมดทะลักออกมา
19To tiah kaom hmuen to Jerusalem kaminawk boih mah panoek o; to pongah to long ahmuen loe a taengah kaom kaminawk ih lok hoiah Akeldama, tiah kawk o, athii hoi qan ih long, tiah thuih koehhaih ih ni.
19ทุกคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มรู้เรื่องนี้ จึงเรียกที่ดินผืนนั้นในภาษาของพวกเขาว่า ‘อาเคลดามา’ ซึ่งหมายถึง ‘ทุ่งเลือด’
20Saam Cabu thungah, Anih ohhaih ahmuen to pong sut nasoe loe, toah mi doeh om hmah nasoe: zaehoikung ah a ohhaih tok to kalah kami mah la nasoe, tiah tarik ih oh.
20เพราะมีเขียนไว้ในหนังสือสดุดีว่า ‘ขอให้ที่อยู่อาศัยของเขารกร้าง อย่าให้มีใครอาศัยอยู่ในนั้น’ และ ‘ให้อีกคนหนึ่งรับตำแหน่งหน้าที่ของเขา’
21To pongah, Angraeng Jesu aicae salakah oh moe, tacawt naah, aicae hoi nawnto kaom toepsoep kami,
21“เพราะฉะนั้น ในบรรดาคนที่อยู่กับพวกเราตลอดเวลาที่องค์พระเยซูไปมากับพวกเรา
22aicae hoi nawnto Jesu angthawk lethaih hnukung ah oh hanah, Johan mah tuinuemhaih paek tangsuek nathuem hoi kamtong, Anih aicae khae hoi ranui bangah lak karoek to, aicae hoi nawnto kaom kami maeto tokpaek han oh, tiah a thuih.
22ตั้งแต่บัพติศมาของยอห์นจนถึงวันที่พระองค์ถูกรับขึ้นไปจากพวกเรา จะต้องมีคนหนึ่งจากคนเหล่านี้มาเป็นพยานร่วมกับพวกเราถึงการฟื้นขึ้นจากความตายของพระองค์”
23To pongah nihcae mah kami hnetto, Barsabas, tiah kawk ih Joseph (Justa, tiah doeh kawk o) hoi Mathia to qoih o.
23พวกเขาจึงเสนอชื่อสองคน คือโยเซฟที่เรียกว่าบารซับบัส ซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ายูสทัส และมัทธีอัส
24To naah Angraeng, nangmah loe kaminawk ih palungthin to na panoek boih, zaehoikung ah ohhaih ahmuen hoiah Juda amtim ving pacoengah, anih zuengah oh moe, angmah ih ahmuen ah caeh pacoengah, patoeh ih kaminawk mah sak ih tok thungah athum hanah, hae kami hnik thungah na qoih ih kami to amtuengsak ah, tiah lawk a thuih o.
24แล้วพวกเขาอธิษฐานว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ผู้ทราบจิตใจของทุกคน โปรดแสดงให้พวกเรารู้ว่าพระองค์เลือกคนใดในสองคนนี้
no verse 25 in this text
25ให้รับส่วนในพันธกิจและการเป็นอัครทูตนี้ ซึ่งยูดาสได้ละทิ้งไปเพื่อไปยังที่ของเขาเอง”
26To pacoengah nihcae mah taham khethaih phoisa to vah o; taham khethaih phoisa loe Mathia khaeah amtimh; to pongah anih to patoeh ih kami hathlai hnetto thungah athum o sak.
26พวกเขาจับสลาก และสลากนั้นตกเป็นของมัทธีอัส เขาจึงถูกนับรวมกับอัครทูตสิบเอ็ดคน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.