Toksahkungnawk 18
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To pacoengah Pawl loe Athen vangpui hoiah tacawt moe, Korin vangpui ah caeh:
1หลังจากนั้นเปาโลออกจากกรุงเอเธนส์ไปเมืองโครินธ์
2Judah kami Pontius ah tapen Aquila to a hnuk; Klaudia mah Judahnawk boih Rom vangpui hoiah haek pongah, anih loe a zu Priscilla hoi nawnto Italy prae hoiah angzoh; Paul loe nihnik hnuk hanah caeh.
2ที่นั่นเขาพบชาวยิวคนหนึ่งชื่ออาควิลลา เป็นชาวแคว้นปอนทัสโดยกำเนิด ซึ่งเพิ่งมาจากอิตาลีพร้อมกับปริสสิลลาภรรยาของเขา เพราะจักรพรรดิคลาวดิอัสสั่งให้ชาวยิวทั้งหมดออกจากกรุงโรม เปาโลจึงไปหาทั้งสอง
3Nihnik loe Paul baktiah im sakhaih kahni hui kami ah oh hoi pongah, Paul loe nihnik khaeah oh moe, toksak.
3เนื่องจากมีอาชีพเดียวกัน เปาโลจึงพักอยู่กับทั้งสองและทำงานด้วยกัน เพราะพวกเขามีอาชีพทำเต็นท์
4Anih loe Sabbath ni kruek sineko ah caeh moe, Sithaw lok to thuih, Judahnawk hoi Griknawk pazawk thai hanah a pacae.
4ทุกวันสะบาโต เปาโลอภิปรายในธรรมศาลาและชักชวนทั้งชาวยิวกับชาวกรีกให้เชื่อ
5Silas hoi Timote Macedonia ah angzoh hoi naah, Pawl mah Judahnawk khaeah Jesu loe Kri boeh ni, tiah thuih hanah, Muithla mah patoeh.
5เมื่อสิลาสกับทิโมธีลงมาจากแคว้นมาซิโดเนีย พระวิญญาณเร่งเร้าเปาโลให้เป็นพยานยืนยันแก่ชาวยิวว่า พระเยซูคือพระคริสต์
6Toe Judahnawk mah Pawl to aek o moe, ahmin kasae thuih o pongah, nihcae to kahni takhoek thuih moe, nangmacae ih athii loe nangmacae lu nuiah krah nasoe; kai loe ka ciim boeh, vaihi hoi kamtong Gentelnawk khaeah ni ka caeh han boeh, tiah a naa.
6แต่เมื่อพวกเขาต่อต้านและกล่าวหมิ่นประมาท เปาโลก็สะบัดเสื้อผ้าของตนแล้วกล่าวว่า “เลือดของพวกคุณจะตกอยู่บนศีรษะของพวกคุณเอง! ข้าพเจ้าพ้นผิดแล้ว จากนี้ไปข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างชาติ!”
7Anih mah to ahmuen tacawt taak pacoengah, Justa, tiah ahmin kaom kami maeto im ah akunh, anih loe Sithaw bok kami ah oh, a im loe sineko hoi anghnai daek.
7เขาจึงออกจากที่นั่นและเข้าไปในบ้านของชายคนหนึ่งชื่อยุสทัส ซึ่งนมัสการพระเจ้า บ้านของเขาอยู่ติดกับธรรมศาลา
8To pacoengah Sineko khenzawnkung Krispa loe, angmah ih imthung takoh boih hoi Angraeng to tang o, lok tahngai paroeai Korin kaminawk mah doeh tang o moe, tuinuemhaih to hnuk o.
8คริสปัส ผู้นำธรรมศาลา เชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าพร้อมกับทุกคนในครอบครัว ชาวโครินธ์อีกจำนวนมากเมื่อได้ฟังก็เชื่อและรับบัพติศมา
9Khoving ah Sithaw mah hnuksakhaih hoiah Pawl khaeah lokthuih pae, zii hmah, anghak ai ah lok to thui ah:
9ในคืนนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับเปาโลในนิมิตว่า “อย่ากลัวเลย จงพูดต่อไปและอย่านิ่งเงียบ
10nang hoi nawnto Ka oh pongah, mi mah doeh nganbawh kana na paek mak ai, hae vangpui thungah pop parai kami ka tawnh, tiah a naa.
10เพราะเราอยู่กับเจ้า และจะไม่มีใครทำร้ายเจ้า เพราะเรามีประชาชนจำนวนมากในเมืองนี้”
11Anih loe to vangpui ah saning to pacoeng, khrah tarukto oh moe, vangpui kaminawk khaeah Sithaw lok to patuk.
11เปาโลจึงอยู่ที่นั่นหนึ่งปีหกเดือน และสอนพระวจนะของพระเจ้าในหมู่พวกเขา
12Akaia prae ukkung Gallio oh nathuem ah, Judahnawk mah poek maeto amhonghaih hoiah Pawl to hmang o moe, lokcaekhaih ahmuen ah caeh o haih.
12เมื่อกัลลิโอเป็นผู้ว่าราชการแคว้นอาคายา ชาวยิวร่วมใจกันต่อต้านเปาโลและพาเขาไปต่อหน้าบัลลังก์พิพากษา
13Hae kami loe daan hoi kadue ai Sithaw boksak hanah kaminawk to zoek, tiah a naa o.
13กล่าวว่า “ชายคนนี้ชักชวนผู้คนให้นมัสการพระเจ้าโดยขัดต่อกฎหมาย”
14Pawl mah lokthuih han amsak naah, Gallio mah Judahnawk khaeah, Nangcae Judahnawk, kahoih ai hmuen hoi sakpazae moenghaih hmuen kawng thuih han ih nahaeloe na lok kang tahngaih pae o han:
14ขณะที่เปาโลกำลังจะอ้าปากพูด กัลลิโอกล่าวกับชาวยิวว่า “ถ้าเป็นเรื่องการทำผิดหรืออาชญากรรมร้ายแรงจริง ๆ ชาวยิวทั้งหลาย ข้าพเจ้าก็ควรรับฟังพวกคุณ
15toe loknawk, ahminnawk hoi nangmacae ih daan kawng pongah hae kami hae kai khaeah nang hoih o nahaeloe, nangmacae mah sah o halat ah; to baktih hmuen kawng pongah lokcaek han ka koeh ai, tiah a naa.
15แต่ถ้าเป็นข้อโต้แย้งเกี่ยวกับถ้อยคำ ชื่อต่าง ๆ และกฎหมายของพวกคุณเอง ก็จงจัดการกันเองเถิด ข้าพเจ้าไม่ต้องการเป็นผู้พิพากษาเรื่องเหล่านี้”
16Nihcae to lokcaekhaih ahmuen hoiah tacawtsak.
16แล้วเขาก็ไล่พวกเขาออกจากบัลลังก์พิพากษา
17To naah Grik kaminawk boih mah sineko khenzawnkung, Sosthen to hmang o lat moe, anih to lokcaekhaih ahmuen hma ah boh o. Toe Gallio mah to tiah kaom hmuennawk to tiah dawncang pae ai.
17จากนั้นชาวกรีกทั้งหมดก็จับโสสเธเนส ผู้นำธรรมศาลา แล้วทุบตีเขาต่อหน้าบัลลังก์พิพากษา แต่กัลลิโอไม่สนใจเรื่องเหล่านี้เลย
18Pawl loe to ahmuen ah nawnetta cam pacoengah, nawkamyanawk to caehtaak, Syria ah palong hoi a caeh, Priscilla hoi Aquila doeh anih hoi nawnto caeh hoi toeng; lokkam tangcae baktih toengah, Cenkhrea vangpui phak naah loe anih mah sam to aah.
18หลังจากนั้นเปาโลยังอยู่ต่ออีกหลายวัน แล้วจึงลาพี่น้อง และลงเรือจากที่นั่นไปแคว้นซีเรีย พร้อมกับปริสสิลลาและอาควิลลา ที่เมืองเคนเครีย เขาโกนศีรษะเพราะได้ปฏิญาณไว้
19Efisa vangpui phak o naah loe, anih mah Priscilla hoi Aquila to caehtaak: angmah loe sineko thungah akun moe, Judahnawk hoi Sithaw lok aram o.
19เมื่อมาถึงเมืองเอเฟซัส เปาโลให้ทั้งสองอยู่ที่นั่น ส่วนตัวเขาเข้าไปในธรรมศาลาและอภิปรายกับชาวยิว
20Nihcae khaeah kasawkah cam pae hanah a hnik o, toe anih mah angmak pae;
20เมื่อพวกเขาขอให้เขาอยู่ต่ออีกนานหน่อย เขาก็ไม่ยอม
21toe anih mah, Vaihi sak han ih poih loe Jerusalem ah ka patoh han, Sithaw mah araem tih nahaeloe nangcae khaeah kang zoh let han hmang, tiah a naa. To pacoengah tui lam hoiah Efisa vangpui ah a caeh.
21แต่ลาไปโดยกล่าวว่า “ข้าพเจ้าจำเป็นต้องไปถือเทศกาลที่จะมาถึงนี้ที่กรุงเยรูซาเล็มให้ได้ แต่ถ้าพระเจ้าประสงค์ ข้าพเจ้าจะกลับมาหาพวกคุณอีก” แล้วเขาก็ออกเรือจากเมืองเอเฟซัส
22Sisaria vangpui a phak naah, anih loe caeh tahang moe, kricaabunawk to ban sinh, to pacoengah Antiok vangpui ah caeh tathuk.
22เมื่อขึ้นฝั่งที่เมืองซีซารียาแล้ว เขาขึ้นไปทักทายประชาคม จากนั้นจึงลงไปยังเมืองอันทิโอก
23To vangpui ah ni nazetto maw oh pacoengah, Galatia hoi Phrygia prae thung ih ahmuen maeto pacoeng maeto ah caeh moe, hnukbang kaminawk khaeah thapaekhaih lok a thuih pae.
23เมื่อพักอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง เขาก็ออกเดินทางผ่านแคว้นกาลาเทียและฟรีเจียตามลำดับ เพื่อเสริมกำลังสาวกทุกคน
24Alexandria vangpui ah tapen, Apollo, tiah ahmin kaom Judah kami maeto, Efisa ah angzoh, anih loe lokthuih kop moe, Cabu thung ih lok panoekhaih bangah thacak kami ah oh.
24มีชาวยิวคนหนึ่งชื่ออปอลโล เป็นชาวเมืองอเล็กซานเดรียโดยกำเนิด มาถึงเมืองเอเฟซัส เขาเป็นคนมีวาทศิลป์และเชี่ยวชาญพระคัมภีร์อย่างมาก
25Anih loe Angraeng ih loklam amtuk kami ah oh; anih loe Johan tuinuemhaih khue ni panoek vop, toe muithla ah thacak pongah Angraeng Sithaw ih lok to palung tang hoi a thuih moe, patuk.
25ชายคนนี้ได้รับคำสอนเรื่องทางขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว เขามีใจร้อนรน พูดและสอนเรื่องพระเยซูอย่างถูกต้อง แม้จะรู้จักเพียงบัพติศมาของยอห์นเท่านั้น
26Anih loe misahoihhaih hoiah sineko ah lokthuih: a thuih ih lok to Priscilla hoi Aquila mah thaih naah, anih to im ah a kawk hoi moe, Sithaw ih loklam to kakoep ah thuih pae hoi.
26เขาเริ่มพูดอย่างกล้าหาญในธรรมศาลา เมื่อปริสสิลลากับอาควิลลาได้ยินเขา ทั้งสองก็พาเขาไปคุยเป็นการส่วนตัว และอธิบายทางของพระเจ้าให้เขาเข้าใจอย่างถูกต้องยิ่งขึ้น
27Apollo loe Akaia prae ah caeh han amsak, to naah toah kaom hnukbang kaminawk mah anih to talawk o hanah, nawkamyanawk mah ca tarik pae o: anih Akaia phak naah Sitawh tahmenhaih rang hoiah tanghaih tawn kaminawk a bomh:
27เมื่ออปอลโลตั้งใจจะข้ามไปแคว้นอาคายา พี่น้องก็ให้กำลังใจเขา และเขียนจดหมายถึงเหล่าสาวกให้ต้อนรับเขา เมื่อไปถึง เขาช่วยผู้ที่ได้เชื่อโดยพระคุณอย่างมาก
28anih mah rangpui hma ah Judah kaminawk hoi lok angaekhaih to pazawk moe, Jesu loe Kri ni, tiah Cabu rang hoiah kamnoek ah a hnuksak.
28เพราะเขาโต้แย้งชาวยิวอย่างทรงพลังต่อหน้าสาธารณชน และใช้พระคัมภีร์แสดงให้เห็นว่าพระเยซูคือพระคริสต์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.