Marka 8
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Clementine Vulgate, 1598
1To na niah kami pop o parai moe, caak han tidoeh tawn o ai, Jesu mah a hnukbang kaminawk to angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah,
1In diebus illis iterum cum turba multa esset, nec haberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis:
2hae kaminawk loe tahmen thoh parai, nihcae loe caak han tidoeh tawn ai ah, kai hoi nawnto ni thumto thung oh o boeh:
2Misereor super turbam: quia ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod manducent:
3nihcae hae zok kamthlam ah im ah ka ptoeh nahaeloe, loklam ah thazok o sut tih: thoemto kaminawk loe angthla parai ahmuen hoiah ni angzoh o, tiah a naa.
3et si dimisero eos jejunos in domum suam, deficient in via: quidam enim ex eis de longe venerunt.
4A hnukbang kaminawk mah anih khaeah, Hae praezaek ah hae kaminawk caak khawt takaw naa ah maw a hnu o tih? tiah a naa o.
4Et responderunt ei discipuli sui: Unde illos quis poterit saturare panibus in solitudine?
5Anih mah nihcae khaeah, Takaw kae nazetto maw na tawnh o? tiah a dueng, nihcae mah, Sarihto tiah a naa o.
5Et interrogavit eos: Quot panes habetis? Qui dixerunt: Septem.
6Anih mah pop parai kaminawk to long ah anghnutsak hanah a thuih pae: takaw kae sarihto a lak moe, anghoehaih lawkthuih pacoengah, a aeh, nihcae to pazet hanah a hnukbang kaminawk khaeah a paek; nihcae mah pop parai kaminawk hma ah patoemh pae o.
6Et præcepit turbæ discumbere super terram. Et accipiens septem panes, gratias agens fregit, et dabat discipulis suis ut apponerent, et apposuerunt turbæ.
7A tawnh o ih tanga tetta doeh a lak moe, tahamhoihhaih a paek: kaminawk hma ah patoem pae hanah a thuih pae.
7Et habebant pisciculos paucos: et ipsos benedixit, et jussit apponi.
8Nihcae mah caak o moe, zok amhah o: caaknoi to nihcae mah phromh o naah benthang sarihto koi.
8Et manducaverunt, et saturati sunt, et sustulerunt quod superaverat de fragmentis, septem sportas.
9Buhcaa kaminawk loe sang palito oh duih: to pacoengah anih mah to kaminawk to caehsak.
9Erant autem qui manducaverunt, quasi quatuor millia: et dimisit eos.
10To pacoengah akra ai ah anih loe a hnukbang kaminawk hoi palong thungah akun o moe, Dalmanutha prae bangah caeh o.
10Et statim ascendens navim cum discipulis suis, venit in partes Dalmanutha.
11Farasinawk angzoh o moe, anih khaeah tanoekhaih lok dueng o pacoengah, anih khae hoi van bang ih angmathaih to pakrong o.
11Et exierunt pharisæi, et cœperunt conquirere cum eo, quærentes ab illo signum de cælo, tentantes eum.
12Anih loe kasawkah takhi to hroek moe, nihcae khaeah, Vaihi dung ih kaminawk loe tih pongah maw angmathaih to pakrong o? Loktang kang thuih o, Vaihi dung ih kaminawk khaeah angmathaih tidoeh paek mak ai boeh, tiah a naa.
12Et ingemiscens spiritu, ait: Quid generatio ista signum quærit? Amen dico vobis, si dabitur generationi isti signum.
13Nihcae to a caeh taak, palong thungah akun let moe, tuipui yaeh ah a caeh.
13Et dimittens eos, ascendit iterum navim et abiit trans fretum.
14A hnukbang kaminawk loe takaw sin han pahnet o ving, palong thungah angmacae han takaw kae maeto khue ni a tawnh o boeh.
14Et obliti sunt panes sumere: et nisi unum panem non habebant secum in navi.
15Anih mah nihcae khaeah, palungha hoi khosah oh loe, Farasinawk hoi Herod ih taeh hoiah acoe oh, tiah a naa.
15Et præcipiebat eis, dicens: Videte, et cavete a fermento pharisæorum, et fermento Herodis.
16Nihcae mah takaw tawn o ai boeh pongah mue to tiah lok a thuih, tiah poek o.
16Et cogitabant ad alterutrum, dicentes: quia panes non habemus.
17A poek o haih to Jesu mah panoek pae naah, nihcae khaeah, Tikhoe takaw na sin o ai pongah to tiah lok na thuih o loe? Palung thungah na pakuem o ai moe, na thaih o kop ai vop maw? Vaihi khoek to palung nam tak o sak vop maw?
17Quo cognito, ait illis Jesus: Quid cogitatis, quia panes non habetis? nondum cognoscetis nec intelligitis? adhuc cæcatum habetis cor vestrum?
18Mik na tawnh o to mah, na hnu o ai maw? Naa na tawnh o to mah, na thaih o ai maw? Na panoek o ai boeh maw?
18oculos habentes non videtis? et aures habentes non auditis? nec recordamini,
19Kami sang pangato hanah takaw kae pangato ka aeh naah, caaknoi kamtlai benthang nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Benthang hatlai hnetto, tiah a naa o.
19quando quinque panes fregi in quinque millia: quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis? Dicunt ei: Duodecim.
20Kami sang palito hanah takaw kae sarihto ka aeh naah, caaknoi kamtlai nazetto maw na phromh o? tiah a naa. Nihcae mah, benthang sarihto, tiah a naa o.
20Quando et septem panes in quatuor millia: quot sportas fragmentorum tulistis? Et dicunt ei: Septem.
21Anih mah nihcae khaeah, Tipongah na panoek o thai ai loe? tiah a naa.
21Et dicebat eis: Quomodo nondum intelligitis?
22Anih Bethsaida vangpui ah angzoh o naah; anih khaeah mikmaeng maeto angzoh o haih, mikmaeng to sui hanah anih khaeah tahmenhaih hnik pae o.
22Et veniunt Bethsaidam, et adducunt ei cæcum, et rogabant eum ut illum tangeret.
23Anih mah mikmaeng to ban ah zaeh moe, vangpui tasa bangah caeh haih, anih mah mikmaeng ih mik to tamtui hoiah pathoih pae moe, a nuiah ban koeng pae pacoengah, mikmaeng khaeah hmuen maeto na hnuk thaih maw, tiah a naa.
23Et apprehensa manu cæci, eduxit eum extra vicum: et exspuens in oculos ejus impositis manibus suis, interrogavit eum si quid videret.
24Mikmaeng mah khet tahang moe, Thingkungnawk baktiah lam kacaeh, kaminawk to ka hnuk, tiah a naa.
24Et aspiciens, ait: Video homines velut arbores ambulantes.
25To naah anih mah mikmaeng ih mik nuiah ban to koeng pae let, mikmaeng to van bangah a khetsak: to naah a mik to hoih pae moe, kaminawk to kamtuengah a hnuk.
25Deinde iterum imposuit manus super oculos ejus: et cœpit videre: et restitutus est ita ut clare videret omnia.
26Anih mah mikmaeng khaeah, Vangpui ah caeh hmah, vangpui ah mi khaeah doeh thui hmah, tiah thuih pae pacoengah, angmah im bangah patoeh ving.
26Et misit illum in domum suam, dicens: Vade in domum tuam: et si in vicum introieris, nemini dixeris.
27Jesu loe Caesarea Philipi vangpui ah, a hnukbang kaminawk hoi nawnto caeh o: loklam ah a hnukbang kaminawk khaeah, Minawk mah kai hae kawbangah maw a thuih o? tiah lok a dueng.
27Et egressus est Jesus, et discipuli ejus in castella Cæsareæ Philippi: et in via interrogabat discipulos suos, dicens eis: Quem me dicunt esse homines?
28Nihcae mah, Tuinuem paekkung Johan, tiah pathim pae o; toe thoemto kaminawk mah loe Elijah; kalah kaminawk mah loe tahmaanawk thungah kaom tahmaa maeto ah oh, tiah a thuih o, tiah a naa o.
28Qui responderunt illi, dicentes: Joannem Baptistam, alii Eliam, alii vero quasi unum de prophetis.
29Anih mah nihcae khaeah, Nangcae mah loe kai hae kawbaktih kami ah maw na poek o? tiah a naa. To naah Piter mah anih khaeah, Nang loe Kri ni, tiah a naa.
29Tunc dicit illis: Vos vero quem me esse dicitis? Respondens Petrus, ait ei: Tu es Christus.
30Anih mah angmah kawng to mi khaeah doeh thuih han ai ah lok a thuih pae.
30Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo.
31Kami Capa loe paroeai patangkhang tih, kacoehtanawk, kalen koek qaima hoi ca tarik kaminawk mah pahnawt o ueloe, hum o tih, toe ni thumto pacoengah angthawk let tih, tiah nihcae to patuk amtong.
31Et cœpit docere eos quoniam oportet Filium hominis pati multa, et reprobari a senioribus, et a summis sacerdotibus et scribis, et occidi: et post tres dies resurgere.
32Angmah kawng to angphat ai ah a thuih. To pongah Piter mah anih to kawk moe, a thuitaek.
32Et palam verbum loquebatur. Et apprehendens eum Petrus, cœpit increpare eum.
33Toe anih loe a hnukbang kaminawk khaeah angqoi moe, Piter to a zoeh, Setan, ka hnukah angnawn ah: Sithaw ih hmuen palung thungah na suem ai, kaminawk ih hmuen to na suek lat, tiah a naa.
33Qui conversus, et videns discipulos suos, comminatus est Petro, dicens: Vade retro me Satana, quoniam non sapis quæ Dei sunt, sed quæ sunt hominum.
34Anih mah kaminawk to a hnukbang kaminawk hoi nawnto angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah, Mi kawbaktih doeh ka hnukah angzoh koeh kami loe, angmah hoi angmah to amhnawt nasoe, angmah ih thinglam to apu nasoe loe, ka hnukah bang nasoe.
34Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis: Si quis vult me sequi, deneget semetipsum: et tollat crucem suam, et sequatur me.
35Mi kawbaktih doeh a hinghaih pahlong kami loe pathlong tih, toe mi kawbaktih doeh Kai hoi tamthanglok hoih pongah a hinghaih pathlong kami loe pahlong ah om tih.
35Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et Evangelium, salvam faciet eam.
36Kami maeto mah long pum tawn langlacadoeh, a hinghaih to pathlong nahaeloe, timaw avanghaih oh?
36Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum et detrimentum animæ suæ faciat?
37To tih ai boeh loe kami maeto mah a hinghaih to tih hmuen hoiah maw alai thai tih?
37Aut quid dabit homo commutationis pro anima sua?
38To pongah mi kawbaktih doeh daan ai ah zae sakhaih hoi zae sak koehhaih adung thungah Kai hoi Ka lok azat haih kami loe, kami Capa mah doeh Ampa lensawkhaih hoiah kacai van kaminawk hoi nawnto angzoh naah azat haih toeng tih, tiah a naa.
38Qui enim me confusus fuerit, et verba mea in generatione ista adultera et peccatrice, et Filius hominis confundetur eum, cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis.
no verse 39 in this text
39Et dicebat illis: Amen dico vobis, quia sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.