Евангелие от Марка 8
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1В те дни, когда собралось весьма много народа и нечего было им есть, Иисус, призвав учеников Своих, сказал им:
1In diebus illis iterum cum turba multa esset, nec haberent quod manducarent, convocatis discipulis, ait illis:
2жаль Мне народа, что уже три дня находятся при Мне, и нечего им есть.
2Misereor super turbam: quia ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod manducent:
3Если не евшими отпущу их в домы их, ослабеют в дороге, ибо некоторые из них пришли издалека.
3et si dimisero eos jejunos in domum suam, deficient in via: quidam enim ex eis de longe venerunt.
4Ученики Его отвечали Ему: откуда мог бы кто взять здесь в пустыне хлебов, чтобы накормить их?
4Et responderunt ei discipuli sui: Unde illos quis poterit saturare panibus in solitudine?
5И спросил их: сколько у вас хлебов? Они сказали: семь.
5Et interrogavit eos: Quot panes habetis? Qui dixerunt: Septem.
6Тогда велел народу возлечь на землю; и, взяв семь хлебов и воздав благодарение, преломил и дал ученикам Своим, чтобы они раздали; и они раздали народу.
6Et præcepit turbæ discumbere super terram. Et accipiens septem panes, gratias agens fregit, et dabat discipulis suis ut apponerent, et apposuerunt turbæ.
7Было у них и немного рыбок: благословив, Он велел раздать и их.
7Et habebant pisciculos paucos: et ipsos benedixit, et jussit apponi.
8И ели, и насытились; и набрали оставшихся кусков семь корзин.
8Et manducaverunt, et saturati sunt, et sustulerunt quod superaverat de fragmentis, septem sportas.
9Евших же было около четырех тысяч. И отпустил их.
9Erant autem qui manducaverunt, quasi quatuor millia: et dimisit eos.
10И тотчас войдя в лодку с учениками Своими, прибыл в пределы Далмануфские.
10Et statim ascendens navim cum discipulis suis, venit in partes Dalmanutha.
11Вышли фарисеи, начали с Ним спорить и требовали от Него знамения с неба, искушая Его.
11Et exierunt pharisæi, et cœperunt conquirere cum eo, quærentes ab illo signum de cælo, tentantes eum.
12И Он, глубоко вздохнув, сказал: для чего род сей требует знамения? Истинно говорю вам, не дастся роду сему знамение.
12Et ingemiscens spiritu, ait: Quid generatio ista signum quærit? Amen dico vobis, si dabitur generationi isti signum.
13И, оставив их, опять вошел в лодку и отправился на ту сторону.
13Et dimittens eos, ascendit iterum navim et abiit trans fretum.
14При сем ученики Его забыли взять хлебов и кроме одного хлеба не имели с собою в лодке.
14Et obliti sunt panes sumere: et nisi unum panem non habebant secum in navi.
15А Он заповедал им, говоря: смотрите, берегитесь закваски фарисейской и закваски Иродовой.
15Et præcipiebat eis, dicens: Videte, et cavete a fermento pharisæorum, et fermento Herodis.
16И, рассуждая между собою, говорили: это значит, что хлебов нет у нас.
16Et cogitabant ad alterutrum, dicentes: quia panes non habemus.
17Иисус, уразумев, говорит им: что рассуждаете о том, что нет у вас хлебов? Еще ли не понимаете и не разумеете? Еще ли окаменено у вас сердце?
17Quo cognito, ait illis Jesus: Quid cogitatis, quia panes non habetis? nondum cognoscetis nec intelligitis? adhuc cæcatum habetis cor vestrum?
18Имея очи, не видите? имея уши, не слышите? и не помните?
18oculos habentes non videtis? et aures habentes non auditis? nec recordamini,
19Когда Я пять хлебов преломил для пяти тысяч человек, сколько полных коробов набрали вы кусков? Говорят Ему: двенадцать.
19quando quinque panes fregi in quinque millia: quot cophinos fragmentorum plenos sustulistis? Dicunt ei: Duodecim.
20А когда семь для четырех тысяч, сколько корзин набрали вы оставшихся кусков. Сказали: семь.
20Quando et septem panes in quatuor millia: quot sportas fragmentorum tulistis? Et dicunt ei: Septem.
21И сказал им: как же не разумеете?
21Et dicebat eis: Quomodo nondum intelligitis?
22Приходит в Вифсаиду; и приводят к Нему слепого и просят, чтобы прикоснулся к нему.
22Et veniunt Bethsaidam, et adducunt ei cæcum, et rogabant eum ut illum tangeret.
23Он, взяв слепого за руку, вывел его вон из селения и, плюнув ему на глаза, возложил на него руки и спросил его: видит ли что?
23Et apprehensa manu cæci, eduxit eum extra vicum: et exspuens in oculos ejus impositis manibus suis, interrogavit eum si quid videret.
24Он, взглянув, сказал: вижу проходящих людей, как деревья.
24Et aspiciens, ait: Video homines velut arbores ambulantes.
25Потом опять возложил руки на глаза ему и велел ему взглянуть. И он исцелел и стал видеть все ясно.
25Deinde iterum imposuit manus super oculos ejus: et cœpit videre: et restitutus est ita ut clare videret omnia.
26И послал его домой, сказав: не заходи в селение и не рассказывай никому в селении.
26Et misit illum in domum suam, dicens: Vade in domum tuam: et si in vicum introieris, nemini dixeris.
27И пошел Иисус с учениками Своими в селения Кесарии Филипповой. Дорогою Он спрашивал учеников Своих: за кого почитают Меня люди?
27Et egressus est Jesus, et discipuli ejus in castella Cæsareæ Philippi: et in via interrogabat discipulos suos, dicens eis: Quem me dicunt esse homines?
28Они отвечали: за Иоанна Крестителя; другие же - за Илию; а иные - за одного из пророков.
28Qui responderunt illi, dicentes: Joannem Baptistam, alii Eliam, alii vero quasi unum de prophetis.
29Он говорит им: а вы за кого почитаете Меня? Петр сказал Ему в ответ: Ты Христос.
29Tunc dicit illis: Vos vero quem me esse dicitis? Respondens Petrus, ait ei: Tu es Christus.
30И запретил им, чтобы никому не говорили о Нем.
30Et comminatus est eis, ne cui dicerent de illo.
31И начал учить их, что Сыну Человеческому много должно пострадать, быть отвержену старейшинами, первосвященниками и книжниками, и быть убиту, и в третий день воскреснуть.
31Et cœpit docere eos quoniam oportet Filium hominis pati multa, et reprobari a senioribus, et a summis sacerdotibus et scribis, et occidi: et post tres dies resurgere.
32И говорил о сем открыто. Но Петр, отозвав Его, начал прекословить Ему.
32Et palam verbum loquebatur. Et apprehendens eum Petrus, cœpit increpare eum.
33Он же, обратившись и взглянув на учеников Своих, воспретил Петру, сказав: отойди от Меня, сатана, потому что ты думаешь не о том, что Божие, но что человеческое.
33Qui conversus, et videns discipulos suos, comminatus est Petro, dicens: Vade retro me Satana, quoniam non sapis quæ Dei sunt, sed quæ sunt hominum.
34И, подозвав народ с учениками Своими, сказал им: кто хочет идти за Мною, отвергнись себя, и возьми крест свой, и следуй за Мною.
34Et convocata turba cum discipulis suis, dixit eis: Si quis vult me sequi, deneget semetipsum: et tollat crucem suam, et sequatur me.
35Ибо кто хочет душу свою сберечь, тот потеряет ее, а кто потеряет душу свою ради Меня и Евангелия, тот сбережет ее.
35Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, et Evangelium, salvam faciet eam.
36Ибо какая польза человеку, если он приобретет весь мир, а душе своей повредит?
36Quid enim proderit homini, si lucretur mundum totum et detrimentum animæ suæ faciat?
37Или какой выкуп даст человек за душу свою?
37Aut quid dabit homo commutationis pro anima sua?
38Ибо кто постыдится Меня и Моих слов в роде сем прелюбодейном и грешном, того постыдится и Сын Человеческий, когда приидет в славе Отца Своего со святыми Ангелами
38Qui enim me confusus fuerit, et verba mea in generatione ista adultera et peccatrice, et Filius hominis confundetur eum, cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis.
no verse 39 in this text
39Et dicebat illis: Amen dico vobis, quia sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.