Второе послание Петра

Old Testament

New Testament

Chapter 1

Второе послание Петра

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Второе послание Петра 1

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Симон Петр, раб и Апостол Иисуса Христа, принявшим с нами равно драгоценную веру по правде Бога нашего и Спасителя Иисуса Христа:
1Simon Petrus, servus et apostolus Jesu Christi, iis qui coæqualem nobiscum sortiti sunt fidem in justitia Dei nostri, et Salvatoris Jesu Christi.
2благодать и мир вам да умножится в познании Бога и Христа Иисуса, Господа нашего.
2Gratia vobis, et pax adimpleatur in cognitione Dei, et Christi Jesu Domini nostri:
3Как от Божественной силы Его даровано нам все потребное для жизни и благочестия, через познание Призвавшего нас славою и благостию,
3Quomodo omnia nobis divinæ virtutis suæ, quæ ad vitam et pietatem donata sunt, per cognitionem ejus, qui vocavit nos propria gloria, et virtute,
4которыми дарованы нам великие и драгоценные обетования, дабы вы через них соделались причастниками Божеского естества, удалившись от господствующего в мире растления похотью:
4per quem maxima, et pretiosa nobis promissa donavit: ut per hæc efficiamini divinæ consortes naturæ: fugientes ejus, quæ in mundo est, concupiscentiæ corruptionem.
5то вы, прилагая к сему все старание, покажите в вере вашей добродетель, в добродетели рассудительность,
5Vos autem curam omnem subinferentes, ministrate in fide vestra virtutem, in virtute autem scientiam,
6в рассудительности воздержание, в воздержании терпение, в терпении благочестие,
6in scientia autem abstinentiam, in abstinentia autem patientiam, in patientia autem pietatem,
7в благочестии братолюбие, в братолюбии любовь.
7in pietate autem amorem fraternitatis, in amore autem fraternitatis caritatem.
8Если это в вас есть и умножается, то вы не останетесь без успеха и плода в познании Господа нашего Иисуса Христа.
8Hæc enim si vobiscum adsint, et superent, non vacuos nec sine fructu vos constituent in Domini nostri Jesu Christi cognitione.
9А в ком нет сего, тот слеп, закрыл глаза, забыл об очищении прежних грехов своих.
9Cui enim non præsto sunt hæc, cæcus est, et manu tentans, oblivionem accipiens purgationis veterum suorum delictorum.
10Посему, братия, более и более старайтесь делать твердым ваше звание и избрание; так поступая, никогда не преткнетесь,
10Quapropter fratres, magis satagite ut per bona opera certam vestram vocationem, et electionem faciatis: hæc enim facientes, non peccabitis aliquando.
11ибо так откроется вам свободный вход в вечное Царство Господа нашего и Спасителя Иисуса Христа.
11Sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi.
12Для того я никогда не перестану напоминать вам о сем, хотя вы то и знаете и утверждены в настоящей истине.
12Propter quod incipiam vos semper commonere de his: et quidem scientes et confirmatos vos in præsenti veritate.
13Справедливым же почитаю, доколе нахожусь в этой телесной храмине, возбуждать вас напоминанием,
13Justum autem arbitror quamdiu sum in hoc tabernaculo, suscitare vos in commonitione:
14зная, что скоро должен оставить храмину мою, как и Господь наш Иисус Христос открыл мне.
14certus quod velox est depositio tabernaculi mei secundum quod et Dominus noster Jesus Christus significavit mihi.
15Буду же стараться, чтобы вы и после моего отшествия всегда приводили это на память.
15Dabo autem operam et frequenter habere vos post obitum meum, ut horum memoriam faciatis.
16Ибо мы возвестили вам силу и пришествие Господа нашего Иисуса Христа, не хитросплетенным басням последуя, но быв очевидцами Его величия.
16Non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Jesu Christi virtutem et præsentiam: sed speculatores facti illius magnitudinis.
17Ибо Он принял от Бога Отца честь и славу, когда от велелепной славы принесся к Нему такой глас: Сей есть Сын Мой возлюбленный, в Котором Мое благоволение.
17Accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam, voce delapsa ad eum hujuscemodi a magnifica gloria: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui, ipsum audite.
18И этот глас, принесшийся с небес, мы слышали, будучи с Ним на святой горе.
18Et hanc vocem nos audivimus de cælo allatam, cum essemus cum ipso in monte sancto.
19И притом мы имеем вернейшее пророческое слово; и вы хорошо делаете, что обращаетесь к нему, как к светильнику, сияющему в темном месте, доколе не начнет рассветать день и не взойдет утренняя звезда в сердцах ваших,
19Et habemus firmiorem propheticum sermonem: cui benefacitis attendentes quasi lucernæ lucenti in caliginoso loco donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris:
20зная прежде всего то, что никакого пророчества в Писании нельзя разрешить самому собою.
20hoc primum intelligentes quod omnis prophetia Scripturæ propria interpretatione non fit.
21Ибо никогда пророчество не было произносимо по воле человеческой, но изрекали его святые Божии человеки, будучи движимы Духом Святым.
21Non enim voluntate humana allata est aliquando prophetia: sed Spiritu Sancto inspirati, locuti sunt sancti Dei homines.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.