Притчи Соломона

Old Testament

New Testament

Chapter 1
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Притчи Соломона 1

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Притчи Соломона, сына Давидова, царя Израильского,
1[Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,
2чтобы познать мудрость и наставление, понять изречения разума;
2ad sciendam sapientiam et disciplinam;
3усвоить правила благоразумия, правосудия, суда и правоты;
3ad intelligenda verba prudentiæ, et suscipiendam eruditionem doctrinæ, justitiam, et judicium, et æquitatem:
4простым дать смышленость, юноше - знание и рассудительность;
4ut detur parvulis astutia, adolescenti scientia et intellectus.
5послушает мудрый - и умножит познания, и разумный найдет мудрые советы;
5Audiens sapiens, sapientior erit, et intelligens gubernacula possidebit.
6чтобы разуметь притчу и замысловатую речь, слова мудрецов и загадки их.
6Animadvertet parabolam et interpretationem, verba sapientum et ænigmata eorum.
7Начало мудрости страх Господень; доброе разумение у всех, водящихся им; а благоговение к Богу - начало разумения; глупцы только презирают мудрость и наставление.
7Timor Domini principium sapientiæ; sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.]
8Слушай, сын мой, наставление отца твоего и не отвергай завета матери твоей,
8[Audi, fili mi, disciplinam patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ:
9потому что это - прекрасный венок для головы твоей и украшение для шеи твоей.
9ut addatur gratia capiti tuo, et torques collo tuo.
10Сын мой! если будут склонять тебя грешники, не соглашайся;
10Fili mi, si te lactaverint peccatores, ne acquiescas eis.
11если будут говорить: “Иди с нами, сделаем засаду для убийства, подстережем непорочного без вины,
11Si dixerint: Veni nobiscum, insidiemur sanguini; abscondamus tendiculas contra insontem frustra;
12живых проглотим их, как преисподняя, и - целых, как нисходящих в могилу;
12deglutiamus eum sicut infernus viventem, et integrum quasi descendentem in lacum;
13наберем всякого драгоценного имущества, наполним дома наши добычею;
13omnem pretiosam substantiam reperiemus; implebimus domos nostras spoliis:
14жребий твой ты будешь бросать вместе с нами, склад один будет у всех нас”,-
14sortem mitte nobiscum, marsupium unum sit omnium nostrum:
15сын мой! не ходи в путь с ними, удержи ногу твою от стези их,
15fili mi, ne ambules cum eis; prohibe pedem tuum a semitis eorum:
16потому что ноги их бегут ко злу и спешат на пролитие крови.
16pedes enim illorum ad malum currunt, et festinant ut effundant sanguinem.
17В глазах всех птиц напрасно расставляется сеть,
17Frustra autem jacitur rete ante oculos pennatorum.
18а делают засаду для их крови и подстерегают их души.
18Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur, et moliuntur fraudes contra animas suas.
19Таковы пути всякого, кто алчет чужого добра: оно отнимает жизнь у завладевшего им.
19Sic semitæ omnis avari: animas possidentium rapiunt.]
20Премудрость возглашает на улице, на площадях возвышает голос свой,
20[Sapientia foris prædicat; in plateis dat vocem suam:
21в главных местах собраний проповедует, при входах в городские ворота говорит речь свою:
21in capite turbarum clamitat; in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens:
22“Доколе, невежды, будете любить невежество? доколе буйные будут услаждаться буйством? доколе глупцы будут ненавидеть знание?
22Usquequo, parvuli, diligitis infantiam, et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient, et imprudentes odibunt scientiam?
23Обратитесь к моему обличению: вот, я изолью на вас дух мой, возвещу вам слова мои.
23convertimini ad correptionem meam. En proferam vobis spiritum meum, et ostendam vobis verba mea.
24Я звала, и вы не послушались; простирала руку мою, и не было внимающего;
24Quia vocavi, et renuistis; extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret:
25и вы отвергли все мои советы, и обличений моих не приняли.
25despexistis omne consilium meum, et increpationes meas neglexistis.
26За то и я посмеюсь вашей погибели; порадуюсь, когда придет на вас ужас;
26Ego quoque in interitu vestro ridebo, et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.
27когда придет на вас ужас, как буря, и беда, как вихрь, принесется на вас; когда постигнет вас скорбь и теснота.
27Cum irruerit repentina calamitas, et interitus quasi tempestas ingruerit; quando venerit super vos tribulatio et angustia:
28Тогда будут звать меня, и я не услышу; с утра будут искать меня, и не найдут меня.
28tunc invocabunt me, et non exaudiam; mane consurgent, et non invenient me:
29За то, что они возненавидели знание и не избрали для себя страха Господня,
29eo quod exosam habuerint disciplinam, et timorem Domini non susceperint,
30не приняли совета моего, презрели все обличения мои;
30nec acquieverint consilio meo, et detraxerint universæ correptioni meæ.
31за то и будут они вкушать от плодов путей своих и насыщаться от помыслов их.
31Comedent igitur fructus viæ suæ, suisque consiliis saturabuntur.
32Потому что упорство невежд убьет их, и беспечность глупцов погубит их,
32Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos.
33а слушающий меня будет жить безопасно и спокойно, не страшась зла”.
33Qui autem me audierit, absque terrore requiescet, et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.