Притчи Соломона

Old Testament

New Testament

Chapter 17
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Притчи Соломона 17

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Лучше кусок сухого хлеба, и с ним мир, нежели дом, полный заколотого скота, с раздором.
1[Melior est buccella sicca cum gaudio quam domus plena victimis cum jurgio.
2Разумный раб господствует над беспутным сыном и между братьями разделит наследство.
2Servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres hæreditatem dividet.
3Плавильня - для серебра, и горнило - для золота, а сердца испытывает Господь.
3Sicut igne probatur argentum et aurum camino, ita corda probat Dominus.
4Злодей внимает устам беззаконным, лжец слушается языка пагубного.
4Malus obedit linguæ iniquæ, et fallax obtemperat labiis mendacibus.
5Кто ругается над нищим, тот хулит Творца его; кто радуется несчастью, тот не останется ненаказанным.
5Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus, et qui ruina lætatur alterius non erit impunitus.
6Венец стариков - сыновья сыновей, и слава детей - родители их.
6Corona senum filii filiorum, et gloria filiorum patres eorum.
7Неприлична глупому важная речь, тем паче знатному - уста лживые.
7Non decent stultum verba composita, nec principem labium mentiens.
8Подарок - драгоценный камень в глазах владеющего им: куда ни обратится он, успеет.
8Gemma gratissima exspectatio præstolantis; quocumque se vertit, prudenter intelligit.
9Прикрывающий проступок ищет любви; а кто снова напоминает о нем, тот удаляет друга.
9Qui celat delictum quærit amicitias; qui altero sermone repetit, separat fœderatos.
10На разумного сильнее действует выговор, нежели на глупого сто ударов.
10Plus proficit correptio apud prudentem, quam centum plagæ apud stultum.
11Возмутитель ищет только зла; поэтому жестокий ангел будет послан против него.
11Semper jurgia quærit malus: angelus autem crudelis mittetur contra eum.
12Лучше встретить человеку медведицу, лишенную детей, нежели глупца с его глупостью.
12Expedit magis ursæ occurrere raptis fœtibus, quam fatuo confidenti in stultitia sua.
13Кто за добро воздает злом, от дома того не отойдет зло.
13Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo ejus.
14Начало ссоры - как прорыв воды; оставь ссору прежде, нежели разгорелась она.
14Qui dimittit aquam caput est jurgiorum, et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.]
15Оправдывающий нечестивого и обвиняющий праведного - оба мерзость пред Господом.
15[Qui justificat impium, et qui condemnat justum, abominabilis est uterque apud Deum.
16К чему сокровище в руках глупца? Для приобретения мудрости у него нет разума.
16Quid prodest stulto habere divitias, cum sapientiam emere non possit? Qui altum facit domum suam quærit ruinam, et qui evitat discere incidet in mala.
17Друг любит во всякое время и, как брат, явится во время несчастья.
17Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur.
18Человек малоумный дает руку и ручается за ближнего своего.
18Stultus homo plaudet manibus, cum spoponderit pro amico suo.
19Кто любит ссоры, любит грех, и кто высоко поднимает ворота свои, тот ищет падения.
19Qui meditatur discordias diligit rixas, et qui exaltat ostium quærit ruinam.
20Коварное сердце не найдет добра, и лукавый язык попадет в беду.
20Qui perversi cordis est non inveniet bonum, et qui vertit linguam incidet in malum.
21Родил кто глупого, - себе на горе, и отец глупого не порадуется.
21Natus est stultus in ignominiam suam; sed nec pater in fatuo lætabitur.
22Веселое сердце благотворно, как врачевство, а унылый дух сушит кости.
22Animus gaudens ætatem floridam facit; spiritus tristis exsiccat ossa.
23Нечестивый берет подарок из пазухи, чтобы извратить пути правосудия.
23Munera de sinu impius accipit, ut pervertat semitas judicii.
24Мудрость - пред лицoм у разумного, а глаза глупца - на конце земли.
24In facie prudentis lucet sapientia; oculi stultorum in finibus terræ.
25Глупый сын - досада отцу своему и огорчение для матери своей.
25Ira patris filius stultus, et dolor matris quæ genuit eum.
26Нехорошо и обвинять правого, и бить вельмож за правду.
26Non est bonum damnum inferre justo, nec percutere principem qui recta judicat.
27Разумный воздержан в словах своих, и благоразумный хладнокровен.
27Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est, et pretiosi spiritus vir eruditus.
28И глупец, когда молчит, может показаться мудрым, и затворяющий уста свои - благоразумным.
28Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur, et si compresserit labia sua, intelligens.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.