Притчи Соломона 17
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Лучше кусок сухого хлеба, и с ним мир, нежели дом, полный заколотого скота, с раздором.
1لقمه خشک با سلامتی، بهتر است ازخانه پر از ضیافت با مخاصمت.
2Разумный раб господствует над беспутным сыном и между братьями разделит наследство.
2بنده عاقل بر پسر پست فطرت مسلط خواهدبود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود.
3Плавильня - для серебра, и горнило - для золота, а сердца испытывает Господь.
3بوته برای نقره و کوره به جهت طلا است، اماخداوند امتحان کننده دلها است.
4Злодей внимает устам беззаконным, лжец слушается языка пагубного.
4شریر به لبهای دروغگو اصغا می‌کند، و مردکاذب به زبان فتنه انگیز گوش می‌دهد.
5Кто ругается над нищим, тот хулит Творца его; кто радуется несчастью, тот не останется ненаказанным.
5هر‌که فقیر را استهزا کند آفریننده خویش رامذمت می‌کند، و هر‌که از بلا خوش می‌شودبی سزا نخواهد ماند.
6Венец стариков - сыновья сыновей, и слава детей - родители их.
6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند.
7Неприлична глупому важная речь, тем паче знатному - уста лживые.
7کلام کبرآمیز احمق را نمی شاید، و چندمرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را.
8Подарок - драгоценный камень в глазах владеющего им: куда ни обратится он, успеет.
8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است که هر کجا توجه نماید برخوردار می‌شود.
9Прикрывающий проступок ищет любви; а кто снова напоминает о нем, тот удаляет друга.
9هر‌که گناهی را مستور کند طالب محبت می‌باشد، اما هر‌که امری را تکرار کند دوستان خالص را از هم جدا می‌سازد.
10На разумного сильнее действует выговор, нежели на глупого сто ударов.
10یک ملامت به مرد فهیم اثر می‌کند، بیشتراز صد تازیانه به مرد جاهل.
11Возмутитель ищет только зла; поэтому жестокий ангел будет послан против него.
11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذاقاصد ستمکیش نزد او فرستاده می‌شود.
12Лучше встретить человеку медведицу, лишенную детей, нежели глупца с его глупостью.
12اگر خرسی که بچه هایش کشته شود به انسان برخورد، بهتر است از مرد احمق در حماقت خود.
13Кто за добро воздает злом, от дома того не отойдет зло.
13کسی‌که به عوض نیکویی بدی می‌کند بلااز خانه او دور نخواهد شد.
14Начало ссоры - как прорыв воды; оставь ссору прежде, нежели разгорелась она.
14ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.
15Оправдывающий нечестивого и обвиняющий праведного - оба мерзость пред Господом.
15هر‌که شریر را عادل شمارد و هر‌که عادل را ملزم سازد، هر دوی ایشان نزد خداوندمکروهند.
16К чему сокровище в руках глупца? Для приобретения мудрости у него нет разума.
16قیمت به جهت خریدن حکمت چرا به‌دست احمق باشد؟ و حال آنکه هیچ فهم ندارد.
17Друг любит во всякое время и, как брат, явится во время несчастья.
17دوست خالص در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.
18Человек малоумный дает руку и ручается за ближнего своего.
18مرد ناقص العقل دست می‌دهد و در حضورهمسایه خود ضامن می‌شود.
19Кто любит ссоры, любит грех, и кто высоко поднимает ворота свои, тот ищет падения.
19هر‌که معصیت را دوست دارد منازعه رادوست می‌دارد، و هر‌که در خود را بلند سازدخرابی را می‌طلبد.
20Коварное сердце не найдет добра, и лукавый язык попадет в беду.
20کسی‌که دل کج دارد نیکویی را نخواهدیافت. و هر‌که زبان دروغگو دارد در بلا گرفتارخواهد شد.
21Родил кто глупого, - себе на горе, и отец глупого не порадуется.
21هر‌که فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا می‌کند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید.
22Веселое сердце благотворно, как врачевство, а унылый дух сушит кости.
22دل‌شادمان شفای نیکو می‌بخشد، اما روح شکسته استخوانها را خشک می‌کند.
23Нечестивый берет подарок из пазухи, чтобы извратить пути правосудия.
23مرد شریر رشوه را از بغل می‌گیرد، تاراههای انصاف را منحرف سازد.
24Мудрость - пред лицoм у разумного, а глаза глупца - на конце земли.
24حکمت در مد نظر مرد فهیم است، اماچشمان احمق در اقصای زمین می‌باشد.
25Глупый сын - досада отцу своему и огорчение для матери своей.
25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، وبه جهت مادر خویش تلخی است.
26Нехорошо и обвинять правого, и бить вельмож за правду.
26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست، و نه ضرب زدن به نجبا به‌سبب راستی ایشان.
27Разумный воздержан в словах своих, и благоразумный хладнокровен.
27صاحب معرفت سخنان خود را بازمی دارد، و هر‌که روح حلیم دارد مرد فطانت پیشه است.
28И глупец, когда молчит, может показаться мудрым, и затворяющий уста свои - благоразумным.
28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او راحکیم می‌شمارند، و هر‌که لبهای خود را می‌بنددفهیم است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.