מִשְׁלֵי

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 17
Modern Hebrew Bible
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

מִשְׁלֵי 17

Modern Hebrew Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1טוב פת חרבה ושלוה בה מבית מלא זבחי ריב׃
1لقمه خشک با سلامتی، بهتر است ازخانه پر از ضیافت با مخاصمت.
2עבד משכיל ימשל בבן מביש ובתוך אחים יחלק נחלה׃
2بنده عاقل بر پسر پست فطرت مسلط خواهدبود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود.
3מצרף לכסף וכור לזהב ובחן לבות יהוה׃
3بوته برای نقره و کوره به جهت طلا است، اماخداوند امتحان کننده دلها است.
4מרע מקשיב על שפת און שקר מזין על לשון הות׃
4شریر به لبهای دروغگو اصغا می‌کند، و مردکاذب به زبان فتنه انگیز گوش می‌دهد.
5לעג לרש חרף עשהו שמח לאיד לא ינקה׃
5هر‌که فقیر را استهزا کند آفریننده خویش رامذمت می‌کند، و هر‌که از بلا خوش می‌شودبی سزا نخواهد ماند.
6עטרת זקנים בני בנים ותפארת בנים אבותם׃
6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند.
7לא נאוה לנבל שפת יתר אף כי לנדיב שפת שקר׃
7کلام کبرآمیز احمق را نمی شاید، و چندمرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را.
8אבן חן השחד בעיני בעליו אל כל אשר יפנה ישכיל׃
8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است که هر کجا توجه نماید برخوردار می‌شود.
9מכסה פשע מבקש אהבה ושנה בדבר מפריד אלוף׃
9هر‌که گناهی را مستور کند طالب محبت می‌باشد، اما هر‌که امری را تکرار کند دوستان خالص را از هم جدا می‌سازد.
10תחת גערה במבין מהכות כסיל מאה׃
10یک ملامت به مرد فهیم اثر می‌کند، بیشتراز صد تازیانه به مرد جاهل.
11אך מרי יבקש רע ומלאך אכזרי ישלח בו׃
11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذاقاصد ستمکیش نزد او فرستاده می‌شود.
12פגוש דב שכול באיש ואל כסיל באולתו׃
12اگر خرسی که بچه هایش کشته شود به انسان برخورد، بهتر است از مرد احمق در حماقت خود.
13משיב רעה תחת טובה לא תמיש רעה מביתו׃
13کسی‌که به عوض نیکویی بدی می‌کند بلااز خانه او دور نخواهد شد.
14פוטר מים ראשית מדון ולפני התגלע הריב נטוש׃
14ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.
15מצדיק רשע ומרשיע צדיק תועבת יהוה גם שניהם׃
15هر‌که شریر را عادل شمارد و هر‌که عادل را ملزم سازد، هر دوی ایشان نزد خداوندمکروهند.
16למה זה מחיר ביד כסיל לקנות חכמה ולב אין׃
16قیمت به جهت خریدن حکمت چرا به‌دست احمق باشد؟ و حال آنکه هیچ فهم ندارد.
17בכל עת אהב הרע ואח לצרה יולד׃
17دوست خالص در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.
18אדם חסר לב תוקע כף ערב ערבה לפני רעהו׃
18مرد ناقص العقل دست می‌دهد و در حضورهمسایه خود ضامن می‌شود.
19אהב פשע אהב מצה מגביה פתחו מבקש שבר׃
19هر‌که معصیت را دوست دارد منازعه رادوست می‌دارد، و هر‌که در خود را بلند سازدخرابی را می‌طلبد.
20עקש לב לא ימצא טוב ונהפך בלשונו יפול ברעה׃
20کسی‌که دل کج دارد نیکویی را نخواهدیافت. و هر‌که زبان دروغگو دارد در بلا گرفتارخواهد شد.
21ילד כסיל לתוגה לו ולא ישמח אבי נבל׃
21هر‌که فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا می‌کند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید.
22לב שמח ייטב גהה ורוח נכאה תיבש גרם׃
22دل‌شادمان شفای نیکو می‌بخشد، اما روح شکسته استخوانها را خشک می‌کند.
23שחד מחיק רשע יקח להטות ארחות משפט׃
23مرد شریر رشوه را از بغل می‌گیرد، تاراههای انصاف را منحرف سازد.
24את פני מבין חכמה ועיני כסיל בקצה ארץ׃
24حکمت در مد نظر مرد فهیم است، اماچشمان احمق در اقصای زمین می‌باشد.
25כעס לאביו בן כסיל וממר ליולדתו׃
25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، وبه جهت مادر خویش تلخی است.
26גם ענוש לצדיק לא טוב להכות נדיבים על ישר׃
26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست، و نه ضرب زدن به نجبا به‌سبب راستی ایشان.
27חושך אמריו יודע דעת וקר רוח איש תבונה׃
27صاحب معرفت سخنان خود را بازمی دارد، و هر‌که روح حلیم دارد مرد فطانت پیشه است.
28גם אויל מחריש חכם יחשב אטם שפתיו נבון׃
28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او راحکیم می‌شمارند، و هر‌که لبهای خود را می‌بنددفهیم است.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.