Приче Соломунове 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Бољи је залогај сувог хлеба с миром него кућа пуна поклане стоке са свађом.
1لقمه خشک با سلامتی، بهتر است ازخانه پر از ضیافت با مخاصمت.
2Разуман слуга биће господар над сином срамотним и с браћом ће делити наследство.
2بنده عاقل بر پسر پست فطرت مسلط خواهدبود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود.
3Топионица је за сребро и пећ за злато, а срца искушава Господ.
3بوته برای نقره و کوره به جهت طلا است، اماخداوند امتحان کننده دلها است.
4Зао човек пази на усне зле, а лажљивац слуша језик пакостан.
4شریر به لبهای دروغگو اصغا می‌کند، و مردکاذب به زبان فتنه انگیز گوش می‌دهد.
5Ко се руга сиромаху, срамоти Створитеља његовог; ко се радује несрећи, неће остати без кара.
5هر‌که فقیر را استهزا کند آفریننده خویش رامذمت می‌کند، و هر‌که از بلا خوش می‌شودبی سزا نخواهد ماند.
6Венац су старцима унуци, а слава синовима оци њихови.
6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند.
7Не приличи безумном висока беседа, а камоли кнезу лажљива беседа.
7کلام کبرآمیز احمق را نمی شاید، و چندمرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را.
8Поклон је драги камен ономе који га прима, куда се год окрене напредује.
8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است که هر کجا توجه نماید برخوردار می‌شود.
9Ко покрива преступ, тражи љубав; а ко понавља ствар, раставља главне пријатеље.
9هر‌که گناهی را مستور کند طالب محبت می‌باشد، اما هر‌که امری را تکرار کند دوستان خالص را از هم جدا می‌سازد.
10Укор тишти разумног већма него лудог сто удараца.
10یک ملامت به مرد فهیم اثر می‌کند، بیشتراز صد تازیانه به مرد جاهل.
11Зао човек тражи само одмет, али ће се љут гласник послати на њ.
11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذاقاصد ستمکیش نزد او فرستاده می‌شود.
12Боље је да човека срете медведица којој су отети медведићи, него безумник у свом безумљу.
12اگر خرسی که بچه هایش کشته شود به انسان برخورد، بهتر است از مرد احمق در حماقت خود.
13Ко враћа зло за добро, неће се зло одмаћи од куће његове.
13کسی‌که به عوض نیکویی بدی می‌کند بلااز خانه او دور نخواهد شد.
14Ко почне свађу, отвори уставу води; зато пре него се заметне, прођи се распре.
14ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.
15Ко оправда кривога и ко осуди правога, обојица су гад Господу.
15هر‌که شریر را عادل شمارد و هر‌که عادل را ملزم سازد، هر دوی ایشان نزد خداوندمکروهند.
16На шта је благо безумном у руци кад нема разума да прибави мудрост?
16قیمت به جهت خریدن حکمت چرا به‌دست احمق باشد؟ و حال آنکه هیچ فهم ندارد.
17У свако доба љуби пријатељ, и брат постаје у невољи.
17دوست خالص در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.
18Човек безуман даје руку и јамчи се за пријатеља свог.
18مرد ناقص العقل دست می‌دهد و در حضورهمسایه خود ضامن می‌شود.
19Ко милује свађу, милује грех; ко подиже увис врата своја, тражи погибао.
19هر‌که معصیت را دوست دارد منازعه رادوست می‌دارد، و هر‌که در خود را بلند سازدخرابی را می‌طلبد.
20Ко је опаког срца, неће наћи добра; и ко дволичи језиком, пашће у зло.
20کسی‌که دل کج دارد نیکویی را نخواهدیافت. و هر‌که زبان دروغگو دارد در بلا گرفتارخواهد شد.
21Ко роди безумна, на жалост му је, нити ће се радовати отац лудога.
21هر‌که فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا می‌کند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید.
22Срце весело помаже као лек, а дух жалостан суши кости.
22دل‌شادمان شفای نیکو می‌بخشد، اما روح شکسته استخوانها را خشک می‌کند.
23Безбожник прима поклон из недара да преврати путеве правди.
23مرد شریر رشوه را از بغل می‌گیرد، تاراههای انصاف را منحرف سازد.
24Разумном је на лицу мудрост, а очи безумнику врљају накрај земље.
24حکمت در مد نظر مرد فهیم است، اماچشمان احمق در اقصای زمین می‌باشد.
25Жалост је оцу свом син безуман, и јад родитељци својој.
25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، وبه جهت مادر خویش تلخی است.
26Није добро глобити праведника, ни да кнезови бију кога што је радио право.
26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست، و نه ضرب زدن به نجبا به‌سبب راستی ایشان.
27Устеже речи своје човек који зна, и тиха је духа човек разуман.
27صاحب معرفت سخنان خود را بازمی دارد، و هر‌که روح حلیم دارد مرد فطانت پیشه است.
28И безуман кад ћути, мисли се да је мудар, и разуман, кад стискује усне своје.
28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او راحکیم می‌شمارند، و هر‌که لبهای خود را می‌بنددفهیم است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.