箴言 17
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1設筵滿屋，大家相爭， 不如有塊乾餅，大家相安。
1لقمه خشک با سلامتی، بهتر است ازخانه پر از ضیافت با مخاصمت.
2僕人辦事聰明，必管轄貽羞之子， 又在眾子中同分產業。
2بنده عاقل بر پسر پست فطرت مسلط خواهدبود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود.
3鼎為煉銀，爐為煉金； 惟有耶和華熬煉人心。
3بوته برای نقره و کوره به جهت طلا است، اماخداوند امتحان کننده دلها است.
4行惡的，留心聽奸詐之言； 說謊的，側耳聽邪惡之語。
4شریر به لبهای دروغگو اصغا می‌کند، و مردکاذب به زبان فتنه انگیز گوش می‌دهد.
5戲笑窮人的，是辱沒造他的主； 幸災樂禍的，必不免受罰。
5هر‌که فقیر را استهزا کند آفریننده خویش رامذمت می‌کند، و هر‌که از بلا خوش می‌شودبی سزا نخواهد ماند.
6子孫為老人的冠冕； 父親是兒女的榮耀。
6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند.
7愚頑人說美言本不相宜， 何況君王說謊話呢？
7کلام کبرآمیز احمق را نمی شاید، و چندمرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را.
8賄賂在餽送的人眼中看為寶玉， 隨處運動都得順利。
8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است که هر کجا توجه نماید برخوردار می‌شود.
9遮掩人過的，尋求人愛； 屢次挑錯的，離間密友。
9هر‌که گناهی را مستور کند طالب محبت می‌باشد، اما هر‌که امری را تکرار کند دوستان خالص را از هم جدا می‌سازد.
10一句責備話深入聰明人的心， 強如責打愚昧人一百下。
10یک ملامت به مرد فهیم اثر می‌کند، بیشتراز صد تازیانه به مرد جاهل.
11惡人只尋背叛， 所以必有嚴厲的使者奉差攻擊他。
11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذاقاصد ستمکیش نزد او فرستاده می‌شود.
12寧可遇見丟崽子的母熊， 不可遇見正行愚妄的愚昧人。
12اگر خرسی که بچه هایش کشته شود به انسان برخورد، بهتر است از مرد احمق در حماقت خود.
13以惡報善的， 禍患必不離他的家。
13کسی‌که به عوض نیکویی بدی می‌کند بلااز خانه او دور نخواهد شد.
14紛爭的起頭 如 水放開， 所以，在爭鬧之先必當止息爭競。
14ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.
15定惡人為義的，定義人為惡的， 這都為耶和華所憎惡。
15هر‌که شریر را عادل شمارد و هر‌که عادل را ملزم سازد، هر دوی ایشان نزد خداوندمکروهند.
16愚昧人既無聰明， 為何手拿價銀買智慧呢？
16قیمت به جهت خریدن حکمت چرا به‌دست احمق باشد؟ و حال آنکه هیچ فهم ندارد.
17朋友乃時常親愛， 弟兄為患難而生。
17دوست خالص در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.
18在鄰舍面前擊掌作保 乃是無知的人。
18مرد ناقص العقل دست می‌دهد و در حضورهمسایه خود ضامن می‌شود.
19喜愛爭競的，是喜愛過犯； 高立家門的，乃自取敗壞。
19هر‌که معصیت را دوست دارد منازعه رادوست می‌دارد، و هر‌که در خود را بلند سازدخرابی را می‌طلبد.
20心存邪僻的，尋不着好處； 舌弄是非的，陷在禍患中。
20کسی‌که دل کج دارد نیکویی را نخواهدیافت. و هر‌که زبان دروغگو دارد در بلا گرفتارخواهد شد.
21生愚昧子的，必自愁苦； 愚頑人的父毫無喜樂。
21هر‌که فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا می‌کند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید.
22喜樂的心乃是良藥； 憂傷的靈使骨枯乾。
22دل‌شادمان شفای نیکو می‌بخشد، اما روح شکسته استخوانها را خشک می‌کند.
23惡人暗中受賄賂， 為要顛倒判斷。
23مرد شریر رشوه را از بغل می‌گیرد، تاراههای انصاف را منحرف سازد.
24明哲人眼前有智慧； 愚昧人眼望地極。
24حکمت در مد نظر مرد فهیم است، اماچشمان احمق در اقصای زمین می‌باشد.
25愚昧子使父親愁煩， 使母親憂苦。
25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، وبه جهت مادر خویش تلخی است.
26刑罰義人為不善； 責打君子為不義。
26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست، و نه ضرب زدن به نجبا به‌سبب راستی ایشان.
27寡少言語的，有知識； 性情溫良的，有聰明。
27صاحب معرفت سخنان خود را بازمی دارد، و هر‌که روح حلیم دارد مرد فطانت پیشه است.
28愚昧人若靜默不言也可算為智慧； 閉口不說也可算為聰明。
28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او راحکیم می‌شمارند، و هر‌که لبهای خود را می‌بنددفهیم است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.