申命記 1
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1以下所記的是 摩西 在 約旦河 東的曠野、 疏弗 對面的 亞拉巴 －就是 巴蘭 、 陀弗 、 拉班 、 哈洗錄 、 底撒哈 中間－向 以色列 眾人所說的話。（
1اردن، در بیابان عربه مقابل سوف، در میان فاران و توفل و لابان و حضیروت و دی ذهب باتمامی اسرائیل گفت.
2從 何烈山 經過 西珥山 到 加低斯‧巴尼亞 有十一天的 路程 。）
2از حوریب به راه جبل سعیر تا قادش برنیع، سفر یازده روزه است.
3出 埃及 第四十年十一月初一日， 摩西 照耶和華藉着他所吩咐 以色列 人的話都曉諭他們。
3پس در روز اول ماه یازدهم سال چهلم، موسی بنی‌اسرائیل را برحسب هرآنچه خداوند او رابرای ایشان امر فرموده بود تکلم نمود،
4那時，他已經擊殺了住 希實本 的 亞摩利 王 西宏 和住 以得來 、 亞斯他錄 的 巴珊 王 噩 。
4بعد ازآنکه سیحون ملک اموریان را که در حشبون ساکن بود و عوج ملک باشان را که در عشتاروت درادرعی ساکن بود، کشته بود.
5摩西 在 約旦河 東的 摩押 地講律法說：
5به آن طرف اردن درزمین موآب، موسی به بیان کردن این شریعت شروع کرده، گفت: دستور ترک حوریب
6「耶和華－我們的上帝在 何烈山 曉諭我們說：你們在這山上住的日子夠了；
6یهوه خدای ما، ما را در حوریب خطاب کرده، گفت: «توقف شما در این کوه بس شده است.
7要起行轉到 亞摩利 人的山地和靠近這山地的各處，就是 亞拉巴 、山地、高原、南地，沿海一帶 迦南 人的地，並 黎巴嫩山 又到 幼發拉底 大河。
7پس توجه نموده، کوچ کنید و به کوهستان اموریان، و جمیع حوالی آن از عربه و کوهستان وهامون و جنوب و کناره دریا، یعنی زمین کنعانیان و لبنان تا نهر بزرگ که نهر فرات باشد، داخل شوید.
8如今我將這地擺在你們面前；你們要進去得這地，就是耶和華向你們列祖 亞伯拉罕 、 以撒 、 雅各 起誓應許賜給他們和他們後裔為業之地。」
8اینک زمین را پیش روی شما گذاشتم. پس داخل شده، زمینی را که خداوند برای پدران شما، ابراهیم و اسحاق و یعقوب، قسم خورد که به ایشان و بعد از آنها به ذریت ایشان بدهد، به تصرف آورید.»
9「那時，我對你們說：『管理你們的重任，我獨自擔當不起。
9و در آن وقت به شما متکلم شده، گفتم: «من به تنهایی نمی توانم متحمل شما باشم.
10耶和華－你們的上帝使你們多起來。看哪，你們今日像天上的星那樣多。
10یهوه خدای شما، شما را افزوده است و اینک شماامروز مثل ستارگان آسمان کثیر هستید.
11惟願耶和華－你們列祖的上帝使你們比如今更多千倍，照他所應許你們的話賜福與你們。
11یهوه خدای پدران شما، شما را هزار چندان‌که هستیدبیفزاید و شما را برحسب آنچه به شما گفته است، برکت دهد.
12但你們的麻煩，和管理你們的重任，並你們的爭訟，我獨自一人怎能擔當得起呢？
12لیکن من چگونه به تنهایی متحمل محنت و بار و منازعت شما بشوم.
13你們要按着各支派選舉有智慧、有見識、為眾人所認識的，我立他們為你們的首領。』
13پس مردان حکیم و عاقل و معروف از اسباط خود بیاورید، تاایشان را بر شما روسا سازم.»
14你們回答我說：『照你所說的行了為妙。』
14و شما در جواب من گفتید: «سخنی که گفتی نیکو است که بکنیم.»
15我便將你們各支派的首領，有智慧、為眾人所認識的，照你們的支派，立他們為官長、千夫長、百夫長、五十夫長、十夫長，管理你們。
15پس روسای اسباط شما را که مردان حکیم ومعروف بودند گرفته، ایشان را بر شما روساساختم، تا سروران هزاره‌ها و سروران صدها وسروران پنجاهها و سروران دهها و ناظران اسباطشما باشند.
16「當時，我囑咐你們的審判官說：『你們聽訟，無論是弟兄彼此爭訟，是與同居的外人爭訟，都要按公義判斷。
16و در آنوقت داوران شما را امرکرده، گفتم: دعوای برادران خود را بشنوید، و درمیان هرکس و برادرش و غریبی که نزد وی باشدبه انصاف داوری نمایید.
17審判的時候，不可看人的外貌；聽訟不可分貴賤，不可懼怕人，因為審判是屬乎上帝的。若有難斷的案件，可以呈到我這裏，我就判斷。』
17و در داوری طرف داری مکنید، کوچک را مثل بزرگ بشنویدو از روی انسان مترسید، زیرا که داوری از آن خداست، و هر دعوایی که برای شما مشکل است، نزد من بیاورید تا آن را بشنوم.
18那時，我將你們所當行的事都吩咐你們了。」
18و آن وقت همه‌چیزهایی را که باید بکنید، برای شما امر فرمودم.
19「我們照着耶和華－我們上帝所吩咐的從 何烈山 起行，經過你們所看見那大而可怕的曠野，往 亞摩利 人的山地去，到了 加低斯‧巴尼亞 。
19پس از حوریب کوچ کرده، از تمامی این بیابان بزرگ و ترسناک که شما دیدید به راه کوهستان اموریان رفتیم، چنانکه یهوه خدای ما به ما امر فرمود و به قادش برنیع رسیدیم.
20我對你們說：『你們已經到了耶和華－我們上帝所賜給我們的 亞摩利 人之山地。
20و به شما گفتم: «به کوهستان اموریانی که یهوه خدای ما به ما می‌دهد، رسیده‌اید.
21看哪，耶和華－你的上帝已將那地擺在你面前，你要照耶和華－你列祖的上帝所說的上去得那地為業；不要懼怕，也不要驚惶。』
21اینک یهوه خدای تو، این زمین را پیش روی تو گذاشته است، پس برآی و چنانکه یهوه خدای پدرانت به تو گفته است، آن را به تصرف آور و ترسان و هراسان مباش.»
22你們都就近我來說：『我們要先打發人去，為我們窺探那地，將我們上去該走何道，必進何城，都回報我們。』
22آنگاه جمیع شما نزد من آمده، گفتید: «مردان چند، پیش روی خود بفرستیم تا زمین رابرای ما جاسوسی نمایند، و ما را از راهی که بایدبرویم و از شهرهایی که به آنها می‌رویم، خبربیاورند.»
23這話我以為美，就從你們中間選了十二個人，每支派一人。
23و این سخن مرا پسند آمد، پس دوازده نفر از شما، یعنی یکی را از هر سبطگرفتم،
24於是他們起身上山地去，到 以實各谷 ，窺探那地。
24و ایشان متوجه راه شده، به کوه برآمدند و به وادی اشکول رسیده، آن راجاسوسی نمودند.
25他們手裏拿着那地的果子下來，到我們那裏，回報說：『耶和華－我們的上帝所賜給我們的是美地。』
25و از میوه زمین به‌دست خود گرفته، آن را نزد ما آوردند، و ما را مخبرساخته، گفتند: «زمینی که یهوه خدای ما، به مامی دهد، نیکوست.»
26「你們卻不肯上去，竟違背了耶和華－你們上帝的命令，
26لیکن شما نخواستید که بروید، بلکه ازفرمان خداوند عصیان ورزیدید.
27在帳棚內發怨言說：『耶和華因為恨我們，所以將我們從 埃及 地領出來，要交在 亞摩利 人手中，除滅我們。
27و درخیمه های خود همهمه کرده، گفتید: «چونکه خداوند ما را دشمن داشت، ما را از زمین مصربیرون آورد، تا ما را به‌دست اموریان تسلیم کرده، هلاک سازد.
28我們上哪裏去呢？我們的弟兄使我們的心消化，說那 地的 民比我們又大又高，城邑又廣大又堅固，高得頂天，並且我們在那裏看見 亞衲 族的人。』
28و حال کجا برویم چونکه برادران ما دل ما را گداخته، گفتند که این قوم از ما بزرگتر وبلندترند و شهرهای ایشان بزرگ و تا آسمان حصاردار است، و نیز بنی عناق را در آنجادیده‌ایم.»
29我就對你們說：『不要驚恐，也不要怕他們。
29پس من به شما گفتم: «مترسید و ازایشان هراسان مباشید.
30在你們前面行的耶和華－你們的上帝必為你們爭戰，正如他在 埃及 和曠野，在你們眼前所行的一樣。
30یهوه خدای شما که پیش روی شما می‌رود برای شما جنگ خواهدکرد، برحسب هرآنچه به نظر شما در مصر برای شما کرده است.»
31你們在曠野所行的路上，也曾見耶和華－你們的上帝撫養你們，如同人撫養兒子一般，直等你們來到這地方。』
31و هم در بیابان که در آنجادیدید چگونه یهوه خدای تو مثل کسی‌که پسرخود را می‌برد تو را در تمامی راه که می‌رفتیدبرمی داشت تا به اینجا رسیدید.
32你們在這事上卻不信耶和華－你們的上帝。
32لیکن با وجوداین، همه شما به یهوه خدای خود ایمان نیاوردید.
33他在路上，在你們前面行，為你們找安營的地方；夜間在火 柱 裏，日間在雲 柱 裏，指示你們所當行的路。」
33که پیش روی شما در راه می‌رفت تاجایی برای نزول شما بطلبد، وقت شب در آتش تا راهی را که به آن بروید به شما بنماید و وقت روز در ابر.
34「耶和華聽見你們這話，就發怒，起誓說：
34و خداوند آواز سخنان شما را شنیده، غضبناک شد، و قسم خورده، گفت:
35『這惡世代的人，連一個也不得見我起誓應許賜給你們列祖的美地；
35«هیچکدام از این مردمان و از این طبقه شریر، آن زمین نیکو راکه قسم خوردم که به پدران شما بدهم، هرگزنخواهند دید.
36惟有 耶孚尼 的兒子 迦勒 必得看見，並且我要將他所踏過的地賜給他和他的子孫，因為他專心跟從我。』
36سوای کالیب بن یفنه که آن راخواهد دید و زمینی را که در آن رفته بود، به وی وبه پسرانش خواهم داد، چونکه خداوند را پیروی کامل نمود.»
37耶和華為你的緣故也向我發怒，說：『你必不得進入那地。
37و خداوند بخاطر شما برمن نیزخشم نموده، گفت که «تو هم داخل آنجا نخواهی شد.
38伺候你、 嫩 的兒子 約書亞 ，他必得進入那地；你要勉勵他，因為他要使 以色列 人承受那地為業。
38یوشع بن نون که بحضور تو می‌ایستدداخل آنجا خواهد شد، پس او را قوی گردان زیرا اوست که آن را برای بنی‌اسرائیل تقسیم خواهد نمود.
39並且你們的 婦人 孩子，就是你們所說、必被擄掠的，和今日不知善惡的兒女，必進入那地。我要將那地賜給他們，他們必得為業。
39و اطفال شما که درباره آنها گفتید که به یغما خواهند رفت، و پسران شماکه امروز نیک و بد را تمیز نمی دهند، داخل آنجاخواهند شد، و آن را به ایشان خواهم داد تا مالک آن بشوند.
40至於你們，要轉回，從 紅海 的路往曠野去。』
40و اما شما روگردانیده از راه بحرقلزم به بیابان کوچ کنید.»
41「那時，你們回答我說：『我們得罪了耶和華，情願照耶和華－我們上帝一切所吩咐的上去爭戰。』於是你們各人帶着兵器，爭先上山地去了。
41و شما در جواب من گفتید که «به خداوندگناه ورزیده‌ایم، پس رفته، جنگ خواهیم کرد، موافق هرآنچه یهوه خدای ما به ما امر فرموده است، و همه شما اسلحه جنگ خود را بسته، عزیمت کردید که به کوه برآیید.
42耶和華吩咐我說：『你對他們說：不要上去，也不要爭戰；因我不在你們中間，恐怕你們被仇敵殺敗了。』
42آنگاه خداوندبه من گفت: «به ایشان بگو که نروند و جنگ منمایند زیرا که من در میان شما نیستم، مبادا ازحضور دشمنان خود مغلوب شوید.»
43我就告訴了你們，你們卻不聽從，竟違背耶和華的命令，擅自上山地去了。
43پس به شما گفتم، لیکن نشنیدید، بلکه از فرمان خداوندعصیان ورزیدید، و مغرور شده، به فراز کوه برآمدید.
44住那山地的 亞摩利 人就出來攻擊你們，追趕你們，如蜂擁一般，在 西珥 殺退你們，直到 何珥瑪 。
44و اموریانی که در آن کوه ساکن بودندبه مقابله شما بیرون آمده، شما را تعاقب نمودند، بطوری که زنبورها می‌کنند و شما را از سعیر تاحرما شکست دادند.
45你們便回來，在耶和華面前哭號；耶和華卻不聽你們的聲音，也不向你們側耳。
45پس برگشته، به حضورخداوند گریه نمودید، اما خداوند آواز شما رانشنید و به شما گوش نداد.
46於是你們在 加低斯 住了許多日子。」
46و در قادش برحسب ایام توقف خود، روزهای بسیار ماندید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.