Приче Соломунове 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Речи Агура сина Јакејевог; сабране речи тог човека Итилу, Итилу и Укалу.
1کلمات و پیغام آکور بن یاقه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اکال.
2Ја сам луђи од сваког, и разума човечијег нема у мене.
2یقین من از هر آدمی وحشی تر هستم، و فهم انسان را ندارم.
3Нити сам учио мудрост нити знам свете ствари.
3من حکمت را نیاموخته‌ام و معرفت قدوس را ندانسته‌ام.
4Ко је изашао на небо и опет сишао? Ко је скупио ветар у прегршти своје? Ко је свезао воде у плашт свој? Ко је утврдио све крајеве земљи? Како Му је име? И како је име Сину Његовом? Знаш ли?
4کیست که به آسمان صعود نمود و از آنجانزول کرد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع نمود؟ و کیست که آب را در جامه بند نمود؟ کیست که تمامی اقصای زمین را استوار ساخت؟ نام او چیست و پسر او چه اسم دارد؟ بگو اگراطلاع داری.
5Све су речи Божије чисте; Он је штит онима који се уздају у Њ.
5تمامی کلمات خدا مصفی است. او به جهت متوکلان خود سپر است.
6Ништа не додај к речима Његовим, да те не укори и не нађеш се лажа.
6به سخنان او چیزی میفزا، مبادا تو را توبیخ نماید و تکذیب شوی.
7За двоје молим Те; немој ме се оглушити док сам жив:
7دو چیز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنکه بمیرم از من بازمدار:
8Таштину и реч лажну удаљи од мене; сиромаштва ни богатства не дај ми, храни ме хлебом по оброку мом,
8بطالت و دروغ را از من دور کن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراکی که نصیب من باشد مرابپرور،
9Да не бих наједавши се одрекао се Тебе и рекао: Ко је Господ? Или осиромашивши да не бих крао и узалуд узимао име Бога свог.
9مبادا سیر شده، تو را انکار نمایم و بگویم که خداوند کیست. و مبادا فقیر شده، دزدی نمایم، واسم خدای خود را به باطل برم.
10Не опадај слуге господару његовом, да те не би клео и ти био крив.
10بنده را نزد آقایش متهم مساز، مبادا تو رالعنت کند و مجرم شوی.
11Има род који псује оца свог и не благосиља матере своје.
11گروهی می‌باشند که پدر خود را لعنت می‌نمایند، و مادر خویش را برکت نمی دهند.
12Има род који мисли да је чист, а од свог кала није опран.
12گروهی می‌باشند که در نظر خود پاک‌اند، اما از نجاست خود غسل نیافته‌اند.
13Има род који држи високо очи своје, и веђе му се дижу увис.
13گروهی می‌باشند که چشمانشان چه قدربلند است، و مژگانشان چه قدر برافراشته.
14Има род коме су зуби мачеви и кутњаци ножеви, да прождире сиромахе са земље и убоге између људи.
14گروهی می‌باشند که دندانهایشان شمشیرها است، و دندانهای آسیای ایشان کاردهاتا فقیران را از روی زمین و مسکینان را از میان مردمان بخورند.
15Пијавица има две кћери, које говоре: Дај, дај. Има троје несито, и четврто никад не каже: Доста:
15زالو را دو دختر است که بده بده می‌گویند. سه چیز است که سیر نمی شود، بلکه چهار چیزکه نمی گوید که کافی است:
16Гроб, материца јалова, земља која не бива сита воде, и огањ, који не говори: Доста.
16هاویه و رحم نازاد، و زمینی که از آب سیرنمی شود، و آتش که نمی گوید که کافی است.
17Око које се руга оцу и неће да слуша матере, кљуваће га гаврани с потока и јести орлићи.
17چشمی که پدر را استهزا می‌کند و اطاعت مادر را خوار می‌شمارد، غرابهای وادی آن راخواهند کند و بچه های عقاب آن را خواهندخورد.
18Троје ми је чудесно, и четвртог не разумем:
18سه چیز است که برای من زیاده عجیب است، بلکه چهار چیز که آنها را نتوانم فهمید:
19Пут орлов у небо, пут змијин по стени, пут лађин посред мора, и пут човечији к девојци.
19طریق عقاب در هوا و طریق مار بر صخره، و راه کشتی در میان دریا و راه مرد با دخترباکره.
20Такав је пут курвин: једе, и убрише уста, па вели: Нисам учинила зла.
20همچنان است طریق زن زانیه، می‌خورد ودهان خود را پاک می‌کند و می‌گوید گناه نکردم.
21Од трога се потреса земља, и четвртог не може поднети:
21به‌سبب سه چیز زمین متزلزل می‌شود، و به‌سبب چهار که آنها را تحمل نتواند کرد:
22Од слуге, кад постане цар, од безумника, кад се наједе хлеба.
22به‌سبب غلامی که سلطنت می‌کند، واحمقی که از غذا سیر شده باشد،
23Од пуштенице, кад се уда, од слушкиње кад наследи госпођу своју.
23به‌سبب زن مکروهه چون منکوحه شود، وکنیز وقتی که وارث خاتون خود گردد.
24Четворо има малено на земљи, али мудрије од мудраца:
24چهار چیز است که در زمین بسیار کوچک است، لیکن بسیار حکیم می‌باشد:
25Мрави, који су слаб народ, али опет приправљају у лето себи храну;
25مورچه‌ها طایفه بی‌قوتند، لیکن خوراک خود را در تابستان ذخیره می‌کنند.
26Питоми зечеви, који су нејак народ, али опет у камену граде себи кућу;
26ونکها طایفه ناتوانند، اما خانه های خود رادر صخره می‌گذارند.
27Скакавци, који немају цара, али опет иду сви јатом;
27ملخها را پادشاهی نیست، اما جمیع آنهادسته دسته بیرون می‌روند.
28Паук, који рукама ради и у царским је дворима.
28چلپاسه‌ها به‌دستهای خود می‌گیرند و درقصرهای پادشاهان می‌باشند.
29Троје лепо корача, и четврто лепо ходи:
29سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز که خوش قدم می‌باشد:
30Лав, најјачи између зверова, који не узмиче ни пред ким,
30شیر که در میان حیوانات تواناتر است، و ازهیچکدام روگردان نیست.
31Коњ опасан по бедрима или јарац, и цар на кога нико не устаје.
31تازی و بز نر، و پادشاه که با او مقاومت نتوان کرد.
32Ако си лудовао понесавши се или си зло мислио, метни руку на уста.
32اگر از روی حماقت خویشتن رابرافراشته‌ای و اگر بد اندیشیده‌ای، پس دست بردهان خود بگذار،
33Кад се разбија млеко, излази масло; и ко јако нос утире, изгони крв; тако ко дражи на гнев, замеће свађу.
33زیرا چنانکه از فشردن شیر، پنیر بیرون می‌آید، و از فشردن بینی، خون بیرون می‌آید، همچنان از فشردن غضب نزاع بیرون می‌آید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.