Spreuken 30
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Woorden van Agoer, den zoon van Jake, uit Massa De mens spreekt: Ik heb mij afgemat, o God; Ik heb mij afgemat, o God; ik ben op!
1کلمات و پیغام آکور بن یاقه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اکال.
2Ik ben de domste van alle mensen, Ik bezit geen mensenverstand;
2یقین من از هر آدمی وحشی تر هستم، و فهم انسان را ندارم.
3Maar God heeft mij wijsheid geleerd Nu bezit ik kennis van den Heilige!
3من حکمت را نیاموختهام و معرفت قدوس را ندانستهام.
4Wie steeg ten hemel op, en daalde weer neer; Wie ving de wind in zijn holle hand; Wie bond het water in zijn mantel; Wie stelde de grenzen der aarde vast? Hoe is zijn naam, hoe de naam van zijn zoon? Zeg het mij, wanneer ge het weet.
4کیست که به آسمان صعود نمود و از آنجانزول کرد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع نمود؟ و کیست که آب را در جامه بند نمود؟ کیست که تمامی اقصای زمین را استوار ساخت؟ نام او چیست و پسر او چه اسم دارد؟ بگو اگراطلاع داری.
5Elk woord van God is vertrouwd; Hij is een schild, voor wie op Hem bouwen.
5تمامی کلمات خدا مصفی است. او به جهت متوکلان خود سپر است.
6Voeg aan zijn woorden niets toe, Anders berispt Hij u, en blijkt ge een leugenaar.
6به سخنان او چیزی میفزا، مبادا تو را توبیخ نماید و تکذیب شوی.
7Twee dingen wil ik van U vragen, Weiger mij die niet, eer ik sterf:
7دو چیز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنکه بمیرم از من بازمدار:
8Onwaarheid en leugentaal, Houd ze verre van mij! Geef mij armoede noch rijkdom, Maar schenk mij het voedsel, dat ik nodig heb,
8بطالت و دروغ را از من دور کن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراکی که نصیب من باشد مرابپرور،
9Opdat ik U in mijn overvloed niet verloochene En zeggen durf: “Wie is Jahweh!” Of in mijn armoede niet tot stelen kom, En mij vergrijp aan de Naam van mijn God.
9مبادا سیر شده، تو را انکار نمایم و بگویم که خداوند کیست. و مبادا فقیر شده، دزدی نمایم، واسم خدای خود را به باطل برم.
10Belaster een knecht niet bij zijn meester; Anders vloekt hij u, en boet gij ervoor.
10بنده را نزد آقایش متهم مساز، مبادا تو رالعنت کند و مجرم شوی.
11Wee het geslacht, dat zijn vader vloekt, En zijn moeder niet eert;
11گروهی میباشند که پدر خود را لعنت مینمایند، و مادر خویش را برکت نمی دهند.
12Het geslacht, dat zich onschuldig waant, Maar niet eens is schoongewassen van zijn vuil;
12گروهی میباشند که در نظر خود پاکاند، اما از نجاست خود غسل نیافتهاند.
13Het geslacht dat uit de hoogte neerziet, En de wenkbrauwen optrekt;
13گروهی میباشند که چشمانشان چه قدربلند است، و مژگانشان چه قدر برافراشته.
14Het geslacht, met tanden als zwaarden En kiezen als messen, Om den arme van de aarde weg te vreten, En den behoeftige weg van zijn grond.
14گروهی میباشند که دندانهایشان شمشیرها است، و دندانهای آسیای ایشان کاردهاتا فقیران را از روی زمین و مسکینان را از میان مردمان بخورند.
15De bloedzuiger heeft twee dochters, Ze heten: Hap, hap! Drie dingen zijn niet te verzadigen; Vier dingen zeggen nimmer: genoeg!
15زالو را دو دختر است که بده بده میگویند. سه چیز است که سیر نمی شود، بلکه چهار چیزکه نمی گوید که کافی است:
16De onderwereld, De onvruchtbare moederschoot, Het land, dat water te kort komt, Het vuur, dat nooit “genoeg” zegt.
16هاویه و رحم نازاد، و زمینی که از آب سیرنمی شود، و آتش که نمی گوید که کافی است.
17Een oog, dat met vader spot, En met de gehoorzaamheid aan moeder lacht: De raven van het dal zullen het uitpikken, De jonge arenden het opvreten.
17چشمی که پدر را استهزا میکند و اطاعت مادر را خوار میشمارد، غرابهای وادی آن راخواهند کند و بچه های عقاب آن را خواهندخورد.
18Drie dingen zijn mij te wonderlijk, Vier dingen begrijp ik niet:
18سه چیز است که برای من زیاده عجیب است، بلکه چهار چیز که آنها را نتوانم فهمید:
19De weg van een arend door de lucht, De weg van een slang over de rots, De weg van een schip midden door zee, En de weg van een man naar een meisje.
19طریق عقاب در هوا و طریق مار بر صخره، و راه کشتی در میان دریا و راه مرد با دخترباکره.
20Maar dit is de weg van een overspelige vrouw: Ze eet, veegt zich de mond af, En zegt: Ik heb geen kwaad gedaan.
20همچنان است طریق زن زانیه، میخورد ودهان خود را پاک میکند و میگوید گناه نکردم.
21Onder drie dingen beeft de aarde, Onder vier dingen houdt ze het niet uit:
21بهسبب سه چیز زمین متزلزل میشود، و بهسبب چهار که آنها را تحمل نتواند کرد:
22Onder een slaaf, wanneer hij koning wordt; Onder een dwaas, als hij genoeg te eten heeft;
22بهسبب غلامی که سلطنت میکند، واحمقی که از غذا سیر شده باشد،
23Onder een oude vrijster, die nog een man vindt; En onder een slavin, die haar meesteres verdringt
23بهسبب زن مکروهه چون منکوحه شود، وکنیز وقتی که وارث خاتون خود گردد.
24Vier dingen zijn de kleinste op aarde; Toch zijn ze wijzen te slim af!
24چهار چیز است که در زمین بسیار کوچک است، لیکن بسیار حکیم میباشد:
25De mieren: het is een volk zonder kracht, Maar ‘s zomers vergaart het zijn voedsel;
25مورچهها طایفه بیقوتند، لیکن خوراک خود را در تابستان ذخیره میکنند.
26De klipdassen: het zijn zwakke dieren, Maar ze hebben hun hol in de rots;
26ونکها طایفه ناتوانند، اما خانه های خود رادر صخره میگذارند.
27De sprinkhanen: ze hebben geen koning, Maar hun zwerm trekt ordelijk uit;
27ملخها را پادشاهی نیست، اما جمیع آنهادسته دسته بیرون میروند.
28Een hagedis: ze laat zich met de handen vatten, Maar ze woont in de paleizen des konings.
28چلپاسهها بهدستهای خود میگیرند و درقصرهای پادشاهان میباشند.
29Drie dingen hebben een statige tred; Vier dingen hebben een statige gang:
29سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز که خوش قدم میباشد:
30Een leeuw, de held onder de dieren, Voor niets schrikt hij terug;
30شیر که در میان حیوانات تواناتر است، و ازهیچکدام روگردان نیست.
31Een haan, die trots voor de kippen uitloopt; Een bok, die de geiten voorafgaat; Een koning aan het hoofd van zijn troepen.
31تازی و بز نر، و پادشاه که با او مقاومت نتوان کرد.
32Moogt ge dwaas zijn of verstandig: Als ge u verheffen wilt, hand op de mond!
32اگر از روی حماقت خویشتن رابرافراشتهای و اگر بد اندیشیدهای، پس دست بردهان خود بگذار،
33Want een druk op melk geeft boter, Een druk op de neus geeft bloed, Een druk op de gramschap geeft twist!
33زیرا چنانکه از فشردن شیر، پنیر بیرون میآید، و از فشردن بینی، خون بیرون میآید، همچنان از فشردن غضب نزاع بیرون میآید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.