Приче Соломунове 16
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Човек спрема срце, али је од Господа шта ће језик говорити.
1تدبیرهای دل از آن انسان است، اماتنطق زبان از جانب خداوند می‌باشد.
2Човеку се сви путеви његови чине чисти, али Господ испитује духове.
2همه راههای انسان در نظر خودش پاک است، اما خداوند روحها را ثابت می‌سازد.
3Остави на Господа дела своја, и биће тврде намере твоје.
3اعمال خود را به خداوند تفویض کن، تافکرهای تو استوار شود.
4Господ је створио све сам за се, и безбожника за зли дан.
4خداوند هر چیز را برای غایت آن ساخته است، و شریران را نیز برای روز بلا.
5Мрзак је Господу ко је год поноситог срца, и неће остати без кара ако ће и друге узети у помоћ.
5هر‌که دل مغرور دارد نزد خداوند مکروه است، و او هرگز مبرا نخواهد شد.
6Милошћу и истином очишћа се безакоње, и страхом Господњим уклања се човек ода зла.
6از رحمت و راستی، گناه کفاره می‌شود، و به ترس خداوند، از بدی اجتناب می‌شود.
7Кад су чији путеви мили Господу, мири с њим и непријатеље његове.
7چون راههای شخص پسندیده خداوندباشد، دشمنانش را نیز با وی به مصالحه می‌آورد.
8Боље је мало с правдом него много доходака с неправдом.
8اموال اندک که با انصاف باشد بهتر است، ازدخل فراوان بدون انصاف.
9Срце човечије измишља себи пут, али Господ управља кораке његове.
9دل انسان در طریقش تفکر می‌کند، اماخداوند قدمهایش را استوار می‌سازد.
10Пророштво је на уснама царевим, у суду неће погрешити уста његова.
10وحی بر لبهای پادشاه است، و دهان او درداوری تجاوز نمی نماید.
11Мерила и потези прави од Господа су, и све камење у тобоцу његово је дело.
11ترازو و سنگهای راست از آن خداونداست و تمامی سنگهای کیسه صنعت وی می‌باشد.
12Гадно је царевима чинити неправду, јер се правдом утврђује престо.
12عمل بد نزد پادشاهان مکروه است، زیرا که کرسی ایشان از عدالت برقرار می‌ماند.
13Миле су царевима усне праведне, и они љубе оног који говори право.
13لبهای راستگو پسندیده پادشاهان است، وراستگویان را دوست می‌دارند.
14Гнев је царев гласник, али мудар човек ублажиће га.
14غضب پادشاهان، رسولان موت است امامرد حکیم آن را فرو می‌نشاند.
15У веселу је лицу царевом живот, и љубав је његова као облак с позним даждем.
15در نور چهره پادشاه حیات‌است، ورضامندی او مثل ابر نوبهاری است.
16Колико је боље тећи мудрост него злато! И тећи разум колико је лепше него сребро!
16تحصیل حکمت از زر خالص چه بسیاربهتر است، و تحصیل فهم از نقره برگزیده تر.
17Пут је праведних уклањање ода зла; чува душу своју ко пази на пут свој.
17طریق راستان، اجتناب نمودن از بدی است، و هر‌که راه خود را نگاه دارد جان خویش را محافظت می‌نماید.
18Охолост долази пред погибао, и поносит дух пред пропаст.
18تکبر پیش رو هلاکت است، و دل مغرورپیش رو خرابی.
19Боље је бити понизног духа с кроткима него делити плен с охолима.
19با تواضع نزد حلیمان بودن بهتر است، ازتقسیم نمودن غنیمت با متکبران.
20Ко пази на реч, налази добро, и ко се узда у Господа, благо њему.
20هر‌که در کلام تعقل کند سعادتمندی خواهد یافت، و هر‌که به خداوند توکل نمایدخوشابحال او.
21Ко је мудрог срца, зове се разуман, а сласт на уснама умножава науку.
21هر‌که دل حکیم دارد فهیم خوانده می‌شود، و شیرینی لبها علم را می‌افزاید.
22Извор је животу разум онима који га имају, а наука безумних безумље је.
22عقل برای صاحبش چشمه حیات‌است، اما تادیب احمقان، حماقت است.
23Срце мудрога разумно управља устима његовим, и додаје науку уснама његовим.
23دل مرد حکیم دهان او را عاقل می‌گرداند، و علم را بر لبهایش می‌افزاید.
24Љубазне су речи саће меда, сласт души и здравље костима.
24سخنان پسندیده مثل‌شان عسل است، برای جان شیرین است و برای استخوانهاشفادهنده.
25Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
25راهی هست که در نظر انسان راست است، اما عاقبت آن راه، موت می‌باشد.
26Ко се труди себи се труди, јер га нагоне уста његова.
26اشتهای کارگر برایش کار می‌کند، زیرا که دهانش او را بر آن تحریض می‌نماید.
27Човек неваљао копа зло, и на уснама му је као огањ који пали.
27مرد لئیم شرارت را می‌اندیشد، و برلبهایش مثل آتش سوزنده است.
28Опак човек замеће свађу, и опадач раставља главне пријатеље.
28مرد دروغگو نزاع می‌پاشد، و نمام دوستان خالص را از همدیگر جدا می‌کند.
29Насилник мами друга свог и заводи га на пут који није добар;
29مرد ظالم همسایه خود را اغوا می‌نماید، واو را به راه غیر نیکو هدایت می‌کند.
30Намигује очима, кад мисли наопако; кад миче уснама, чини зло.
30چشمان خود را بر هم می‌زند تا دروغ رااختراع نماید، و لبهایش را می‌خاید و بدی را به انجام می‌رساند.
31Седа је коса славна круна, налази се на путу праведном.
31سفیدمویی تاج جمال است، هنگامی که درراه عدالت یافت شود.
32Бољи је спор на гнев него јунак, и господар од свог срца бољи је него онај који узме град.
32کسی‌که دیرغضب باشد از جبار بهتر است، و هر‌که بر روح خود مالک باشد از تسخیرکننده شهر افضل است.
33Ждреб се баца у крило, али је од Господа све што излази.
33قرعه در دامن‌انداخته می‌شود، لیکن تمامی حکم آن از خداوند است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.