Приче Соломунове 16
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Човек спрема срце, али је од Господа шта ће језик говорити.
1Le disposizioni dell'animo son dell'uomo; Ma la risposta della lingua è dal Signore.
2Човеку се сви путеви његови чине чисти, али Господ испитује духове.
2Tutte le vie dell'uomo gli paiono pure; Ma il Signore pesa gli spiriti.
3Остави на Господа дела своја, и биће тврде намере твоје.
3Rimetti le tue opere nel Signore, E i tuoi pensieri saranno stabiliti.
4Господ је створио све сам за се, и безбожника за зли дан.
4Il Signore ha fatto ogni cosa per sè stesso; Eziandio l'empio per lo giorno del male.
5Мрзак је Господу ко је год поноситог срца, и неће остати без кара ако ће и друге узети у помоћ.
5Chiunque è altiero d'animo è abbominevole al Signore; D'ora in ora egli non resterà impunito.
6Милошћу и истином очишћа се безакоње, и страхом Господњим уклања се човек ода зла.
6L'iniquità sarà purgata con benignità, e con verità; E per lo timor del Signore l'uomo si ritrae dal male.
7Кад су чији путеви мили Господу, мири с њим и непријатеље његове.
7Quando il Signore gradisce le vie dell'uomo, Pacifica con lui eziandio i suoi nemici.
8Боље је мало с правдом него много доходака с неправдом.
8Meglio vale poco con giustizia, Che grandi entrate senza dirittura.
9Срце човечије измишља себи пут, али Господ управља кораке његове.
9Il cuor dell'uomo delibera della sua via; Ma il Signore dirizza i suoi passi.
10Пророштво је на уснама царевим, у суду неће погрешити уста његова.
10Indovinamento è nelle labbra del re; La sua bocca non falla nel giudicio.
11Мерила и потези прави од Господа су, и све камење у тобоцу његово је дело.
11La stadera, e le bilance giuste son del Signore; Tutti i pesi del sacchetto son sua opera.
12Гадно је царевима чинити неправду, јер се правдом утврђује престо.
12Operare empiamente è abbominevole ai re; Perciocchè il trono sarà stabilito per giustizia.
13Миле су царевима усне праведне, и они љубе оног који говори право.
13Le labbra giuste son quelle che i re gradiscono; Ed essi amano chi parla dirittamente.
14Гнев је царев гласник, али мудар човек ублажиће га.
14L'ira del re son messi di morte; Ma l'uomo savio la placherà.
15У веселу је лицу царевом живот, и љубав је његова као облак с позним даждем.
15Nella chiarezza della faccia del re vi è vita; E la sua benevolenza è come la nuvola della pioggia della stagione della ricolta.
16Колико је боље тећи мудрост него злато! И тећи разум колико је лепше него сребро!
16Quant' è egli cosa migliore acquistar sapienza che oro! E quant'è egli cosa più eccellente acquistar prudenza che argento!
17Пут је праведних уклањање ода зла; чува душу своју ко пази на пут свој.
17La strada degli uomini diritti è di stornarsi dal male; Chi osserva la sua via guarda l'anima sua.
18Охолост долази пред погибао, и поносит дух пред пропаст.
18La superbia viene davanti alla ruina, E l'alterezza dello spirito davanti alla caduta.
19Боље је бити понизног духа с кроткима него делити плен с охолима.
19Meglio è essere umile di spirito co' mansueti, Che spartir le spoglie con gli altieri.
20Ко пази на реч, налази добро, и ко се узда у Господа, благо њему.
20Chi è intendente nella parola troverà bene; E beato chi si confida nel Signore.
21Ко је мудрог срца, зове се разуман, а сласт на уснама умножава науку.
21Il savio di cuore sarà chiamato intendente; E la dolcezza delle labbra aggiugnerà dottrina.
22Извор је животу разум онима који га имају, а наука безумних безумље је.
22Il senno è una fonte di vita in coloro che ne son dotati; Ma l'ammaestramento degli stolti è stoltizia.
23Срце мудрога разумно управља устима његовим, и додаје науку уснама његовим.
23Il cuor del l'uomo savio rende avveduta la sua bocca, E aggiunge dottrina alle sue labbra.
24Љубазне су речи саће меда, сласт души и здравље костима.
24I detti soavi sono un favo di miele, Dolcezza all'anima, e medicina alle ossa.
25Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
25Vi è tal via che pare diritta all'uomo, Il fine della quale son le vie della morte.
26Ко се труди себи се труди, јер га нагоне уста његова.
26L'anima di chi si affatica si affatica per lui stesso; Perciocchè la sua bocca lo preme.
27Човек неваљао копа зло, и на уснама му је као огањ који пали.
27L'uomo scellerato apparecchia del male; E in su le sue labbra vi è come un fuoco ardente.
28Опак човек замеће свађу, и опадач раставља главне пријатеље.
28L'uomo perverso commette contese; E chi va sparlando disunisce gli amici.
29Насилник мами друга свог и заводи га на пут који није добар;
29L'uomo violento seduce il suo compagno, E lo conduce per una via che non è buona.
30Намигује очима, кад мисли наопако; кад миче уснама, чини зло.
30Chi chiude gli occhi macchinando perversità, Dimena le labbra quando ha compiuto il male.
31Седа је коса славна круна, налази се на путу праведном.
31La canutezza è una corona gloriosa; Ella si troverà nella via della giustizia.
32Бољи је спор на гнев него јунак, и господар од свог срца бољи је него онај који узме град.
32Meglio vale chi è lento all'ira, che il forte; E meglio vale chi signoreggia il suo cruccio, che un prenditor di città.
33Ждреб се баца у крило, али је од Господа све што излази.
33La sorte è gittata nel grembo; Ma dal Signore procede tutto il giudicio di essa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.