Приче Соломунове 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Сиромах који ходи у безазлености својој бољи је него опаки уснама својим, који је безуман.
1Il povero, che cammina nella sua integrità, Val meglio che il perverso di labbra, il quale è stolto.
2Кад је душа без знања, није добро; и ко је брзих ногу, спотиче се.
2Come chi è frettoloso di piedi incappa; Così non vi è alcun bene, quando l'anima è senza conoscimento.
3Лудост човечија превраћа пут његов, а срце се његово гневи на Господа.
3La stoltizia dell'uomo perverte la via di esso; E pure il suo cuore dispetta contro al Signore.
4Богатство прибавља много пријатеља, а сиромаха оставља пријатељ његов.
4Le ricchezze aggiungono amici in gran numero; Ma il misero è separato dal suo intimo amico.
5Лажан сведок неће остати без кара, и ко говори лаж, неће побећи.
5Il falso testimonio non resterà impunito, E chi sbocca menzogne non iscamperà.
6Многи угађају кнезу, и свак је пријатељ човеку податљивом.
6Molti riveriscono il principe; Ma ognuno è amico del donatore.
7На сиромаха мрзе сва браћа његова, још више се пријатељи његови удаљују од њега; виче за њима, али их нема.
7Tutti i fratelli del povero l'odiano; Quanto più si dilungheranno i suoi amici da lui! Egli con parole li supplica, ma essi se ne vanno.
8Ко прибавља разум, љуби душу своју; и ко пази на мудрост, наћи ће добро.
8Chi acquista senno ama l'anima sua; Chi osserva l'intendimento troverà del bene.
9Сведок лажан неће остати без кара, и ко говори лаж, погинуће.
9Il falso testimonio non resterà impunito, E chi sbocca menzogne perirà.
10Не доликују безумном милине, ни слузи да влада кнезовима.
10I diletti non si convengono allo stolto; Quanto meno conviensi al servo signoreggiar sopra i principi!
11Разум задржава човека од гнева, и част му је мимоићи кривицу.
11Il senno dell'uomo rallenta l'ira di esso; E la sua gloria è di passar sopra le offese.
12Царева је срдња као рика младог лава, и љубав је његова као роса трави.
12L'indegnazione del re è come il ruggito del leoncello; Ma il suo favore è come la rugiada sopra l'erba.
13Безуман је син мука оцу свом, и свадљивост женина непрестано прокисивање.
13Il figliuolo stolto è una grande sciagura a suo padre; E le risse della moglie sono un gocciolar continuo.
14Кућа и имање наслеђује се од отаца; а од Господа је разумна жена.
14Casa e sostanza sono l'eredità de' padri; Ma dal Signore viene la moglie prudente.
15Леност наводи тврд сан, и немарљива душа гладоваће.
15La pigrizia fa cadere in profondo sonno; E la persona negligente avrà fame.
16Ко држи заповести, чува душу своју; а ко не мари за путеве своје, погинуће.
16Chi osserva il comandamento guarda l'anima sua; Ma chi trascura le sue vie morrà.
17Господу позаима ко поклања сиромаху, и платиће му за добро његово.
17Chi dona al povero presta al Signore; Ed egli gli farà la sua retribuzione.
18Карај сина свог докле има надања и на погибао његову да не прашта душа твоја.
18Gastiga il tuo figliuolo, mentre vi è ancora della speranza; Ma non imprender già di ucciderlo.
19Велик гнев показуј кад прашташ кар, и кад опростиш, после већма покарај.
19Chi è grandemente iracondo ne porterà la pena; Che se tu lo scampi, tu lo renderai vie più iracondo .
20Слушај савет и примај наставу, да после будеш мудар.
20Ascolta consiglio, e ricevi correzione, Acciocchè tu diventi savio alla fine.
21Много има мисли у срцу човечијем, али шта Господ науми оно ће остати.
21Vi sono molti pensieri nel cuor dell'uomo; Ma il consiglio del Signore è quello che sarà stabile.
22Жеља човеку треба да је да чини милост, а бољи је сиромах него лажа.
22La benignità dell'uomo è il suo ornamento; E meglio vale il povero, che l'uomo bugiardo.
23Страх је Господњи на живот; у кога је он, борави сит, нити га походи зло.
23Il timor del Signore è a vita; E chi lo teme passerà la notte sazio, e non sarà visitato da alcun male.
24Лењивац крије руку своју у недра, ни к устима својим не приноси је.
24Il pigro nasconde la mano nel seno, E non la ritrae fuori, non pure per recarsela alla bocca.
25Удри подсмевача да луди омудра, и разумног накарај да разуме науку.
25Percuoti lo schernitore, e il semplice ne diventerà avveduto; E se tu correggi l' uomo intendente, egli intenderà la scienza.
26Син срамотан и прекоран упропашћује оца и одгони матер.
26Il figliuolo che fa vergogna e vituperio, Ruina il padre, e scaccia la madre.
27Немој, сине, слушати науке која одводи од речи разумних.
27Figliuol mio, ascoltando l'ammaestramento, Rimanti di deviare da' detti di scienza.
28Неваљао сведок подсмева се правди, и уста безбожника прождиру на неправду.
28Il testimonio scellerato schernisce la dirittura; E la bocca degli empi trangugia l'iniquità.
29Готови су подсмевачима судови и безумницима бој на леђа.
29I giudicii sono apparecchiati agli schernitori, E le percosse al dosso degli stolti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.