Лука 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,
1POICHÈ molti hanno impreso d'ordinare la narrazion delle cose, delle quali siamo stati appieno accertati;
2као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:
2secondo che ce l'hanno tramandate quelli che da principio le videro essi stessi, e furon ministri della parola;
3Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,
3a me ancora è parso, dopo aver dal capo rinvenuta ogni cosa compiutamente, di scrivertene per ordine, eccellentissimo Teofilo;
4да познаш темељ оних речи којима си се научио.
4acciocchè tu riconosca la certezza delle cose che ti sono state insegnate.
5У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.
5A' DÌ di Erode, re di Giudea, vi era un certo sacerdote, chiamato per nome Zaccaria, della muta di Abia; e la sua moglie era delle figliuole di Aaronne, e il nome di essa era Elisabetta.
6А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.
6Or amendue eran giusti nel cospetto di Dio, camminando in tutti i comandamenti e leggi del Signore, senza biasimo.
7И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.
7E non aveano figliuoli, perciocchè Elisabetta era sterile; ed amendue eran già avanzati in età.
8И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,
8Or avvenne che esercitando Zaccaria il sacerdozio, davanti a Dio, nell'ordine della sua muta;
9да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.
9secondo l'usanza del sacerdozio, gli toccò a sorte d'entrar nel tempio del Signore, per fare il profumo.
10И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.
10E tutta la moltitudine del popolo era di fuori, orando, nell'ora del profumo.
11А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.
11Ed un angelo del Signore gli apparve, stando in piè dal lato destro dell'altar de' profumi.
12И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.
12E Zaccaria, vedutolo, fu turbato, e timore cadde sopra lui.
13А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.
13Ma l'angelo gli disse: Non temere, Zaccaria, perciocchè la tua orazione è stata esaudita, ed Elisabetta, tua moglie, ti partorirà un figliuolo, al quale porrai nome Giovanni.
14И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.
14Ed egli ti sarà in allegrezza e gioia, e molti si rallegreranno del suo nascimento.
15Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;
15Perciocchè egli sarà grande nel cospetto del Signore; e non berrà nè vino, nè cervogia; e sarà ripieno dello Spirito Santo, fin dal seno di sua madre.
16и многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;
16E convertirà molti de' figliuoli d'Israele al Signore Iddio loro.
17и он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.
17E andrà innanzi a lui, nello Spirito e virtù d'Elia, per convertire i cuori de' padri a' figliuoli, e i ribelli alla prudenza de' giusti; per apparecchiare al Signore un popolo ben composto.
18И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.
18E Zaccaria disse all'angelo: A che conoscerò io questo? poichè io son vecchio, e la mia moglie è bene avanti nell'età.
19И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.
19E l'angelo, rispondendo, gli disse: Io son Gabriele, che sto davanti a Dio; e sono stato mandato per parlarti, ed annunziarti queste buone novelle.
20И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.
20Ed ecco, tu sarai mutolo, e non potrai parlare, infino al giorno che queste cose avverranno; perciocchè tu non hai creduto alle mie parole, le quali si adempieranno al tempo loro.
21И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.
21Or il popolo stava aspettando Zaccaria, e si maravigliava ch'egli tardasse tanto nel tempio.
22А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.
22E quando egli fu uscito, egli non poteva lor parlare; ed essi riconobbero ch'egli avea veduta una visione nel tempio; ed egli faceva loro cenni, e rimase mutolo.
23И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.
23Ed avvenne che quando furon compiuti i giorni del suo ministerio, egli se ne andò a casa sua.
24А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:
24Ora, dopo que' giorni, Elisabetta, sua moglie, concepette, e si tenne nascosta cinque mesi, dicendo:
25Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.
25Così mi ha pur fatto il Signore ne' giorni ne' quali ha avuto riguardo a togliere il mio vituperio fra gli uomini.
26А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет
26ED al sesto mese, l'angelo Gabriele fu da Dio mandato in una città di Galilea, detta Nazaret;
27к девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.
27ad una vergine, sposata ad un uomo, il cui nome era Giuseppe, della casa di Davide; e il nome della vergine era Maria.
28И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.
28E l'angelo, entrato da lei, disse: Ben ti sia, o tu cui grazia è stata fatta; il Signore è teco; benedetta tu sei fra le donne.
29А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?
29Ed ella, avendolo veduto, fu turbata delle sue parole; e discorreva in sè stessa qual fosse questo saluto.
30И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.
30E l'angelo le disse: Non temere, Maria, perciocchè tu hai trovata grazia presso Iddio.
31И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.
31Ed ecco tu concepirai nel seno, e partorirai un figliuolo, e gli porrai nome GESÙ.
32Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;
32Esso sarà grande, e sarà chiamato Figliuol dell'Altissimo; e il Signore Iddio gli darà il trono di Davide, suo padre.
33и цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.
33Ed egli regnerà sopra la casa di Giacobbe, in eterno; e il suo regno non avrà mai fine.
34А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?
34E Maria disse all'angelo: Come avverrà questo, poichè io non conosco uomo?
35И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.
35E l'angelo, rispondendo, le disse: Lo Spirito Santo verrà sopra te, e la virtù dell'Altissimo ti adombrerà; per tanto ancora ciò che nascerà da te Santo sarà chiamato Figliuol di Dio.
36И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.
36Ed ecco, Elisabetta, tua cugina, ha eziandio conceputo un figliuolo nella sua vecchiezza; e questo è il sesto mese a lei ch'era chiamata sterile.
37Јер у Бога све је могуће што каже.
37Poichè nulla è impossibile a Dio.
38А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.
38E Maria disse: Ecco la serva del Signore; siami fatto secondo le tue parole. E l'angelo si partì da lei.
39А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.
39OR in que' giorni, Maria si levò, e andò in fretta nella contrada delle montagne, nella città di Giuda;
40И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.
40ed entrò in casa di Zaccaria, e salutò Elisabetta.
41И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,
41Ed avvenne che, come Elisabetta ebbe udito il saluto di Maria, il fanciullino le saltò nel seno; ed Elisabetta fu ripiena dello Spirito Santo.
42и повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.
42E sclamò ad alta voce, e disse: Benedetta tu sei fra le donne, e benedetto è il frutto del tuo seno.
43И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?
43E donde mi vien questo, che la madre del mio Signore venga a me?
44Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.
44Poichè, ecco, come prima la voce del tuo saluto mi è pervenuta agli orecchi, il fanciullino è saltato d'allegrezza nel mio seno.
45И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.
45Ora, beata è colei che ha creduto; perciocchè le cose, dettele da parte del Signore, avranno compimento.
46И рече Марија: Велича душа моја Господа;
46E Maria disse: L'ANIMA mia magnifica il Signore;
47И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,
47E lo spirito mio festeggia in Dio, mio Salvatore.
48Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;
48Poichè egli ha riguardato alla bassezza della sua servente Perciocchè, ecco, da ora innanzi tutte le età mi predicheranno beata.
49Што ми учини величину силни, и свето име Његово;
49Poichè il Potente mi ha fatte cose grandi; E santo è il suo nome.
50И милост је Његова од колена на колено онима који Га се боје.
50E la sua misericordia è per ogni età, Inverso coloro che lo temono.
51Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.
51Egli ha operato potentemente col suo braccio; Egli ha dissipati i superbi per lo proprio pensier del cuor loro.
52Збаци силне с престола, и подиже понижене.
52Egli ha tratti giù da' troni i potenti, Ed ha innalzati i bassi.
53Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.
53Egli ha ripieni di beni i famelici, E ne ha mandati vuoti i ricchi.
54Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.
54Egli ha sovvenuto Israele, suo servitore, Per aver memoria della sua misericordia;
55Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.
55Siccome egli avea parlato a' nostri padri; Ad Abrahamo, ed alla sua progenie, in perpetuo.
56Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.
56E Maria rimase con Elisabetta intorno a tre mesi; poi se ne tornò a casa sua.
57А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.
57OR si compiè il termine di Elisabetta, per partorire, e partorì un figliuolo.
58И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.
58E i suoi vicini e parenti, avendo udito che il Signore avea magnificata la sua misericordia inverso lei, se ne rallegravan con essa.
59И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.
59Ed avvenne che nell'ottavo giorno vennero per circoncidere il fanciullo, e lo chiamavano Zaccaria, del nome di suo padre.
60И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.
60Ma sua madre prese a dire: No; anzi sarà chiamato Giovanni.
61И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.
61Ed essi le dissero: Non vi è alcuno nel tuo parentado che si chiami per questo nome.
62И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.
62E con cenni domandarono al padre di esso, come voleva ch'egli fosse nominato.
63И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.
63Ed egli, chiesta una tavoletta, scrisse in questa maniera: Il suo nome è Giovanni. E tutti si maravigliarono.
64И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.
64E in quello stante la sua bocca fu aperta, e la sua lingua sciolta; e parlava, benedicendo Iddio.
65И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.
65E spavento ne venne su tutti i lor vicini; e tutte queste cose si divolgarono per tutta la contrada delle montagne della Giudea.
66И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.
66E tutti coloro che le udirono le riposero nel cuor loro, dicendo: Chi sarà mai questo fanciullo? E la mano del Signore era con lui.
67И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:
67E Zaccaria, suo padre, fu ripieno dello Spirito Santo, e profetizzò, dicendo:
68Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,
68BENEDETTO sia il Signore Iddio d'Israele; Percicochè egli ha visitato, e riscattato il suo popolo;
69И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,
69E ci ha rizzato il corno della salvazione Nella casa di Davide, suo servitore,
70Као што говори устима светих пророка својих од века
70Secondo ch'egli ci avea promesso Per la bocca de' suoi santi profeti, che sono stati d'ogni secolo;
71Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;
71Salvazione da' nostri nemici, E di man di tutti coloro che ci odiano;
72Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,
72Per usar misericordia inverso i nostri padri, E ricordarsi del suo santo patto:
73Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати
73Secondo il giuramento fatto ad Abrahamo, nostro padre.
74Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,
74Di concederci che, liberati di man de' nostri nemici, Gli servissimo senza paura;
75И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.
75In santità, ed in giustizia, nel suo cospetto, Tutti i giorni della nostra vita.
76И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;
76E tu, o piccol fanciullo, sarai chiamato Profeta dell'Altissimo; Perciocchè tu andrai davanti alla faccia del Signore, Per preparar le sue vie;
77Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,
77Per dare al suo popolo conoscenza della salute, In remission de' lor peccati,
78По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;
78Per le viscere della misericordia dell'Iddio nostro, Per le quali l'Oriente da alto, ci ha visitati,
79Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.
79Per rilucere a coloro che giacevano nelle tenebre, E nell'ombra della morte; Per indirizzare i nostri piedi nella via della pace.
80А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.
80E il piccol fanciullo cresceva, e si fortificava in ispirito; e stette ne' deserti, infino al giorno ch'egli si dovea mostrare ad Israele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.