Лука 18
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Каза им пак и причу како се треба свагда молити Богу, и не дати да дотужи,
1OR propose loro ancora una parabola, per mostrare che convien del continuo orare, e non istancarsi,
2говорећи: У једном граду беше један судија који се Бога не бојаше и људи не стиђаше.
2dicendo: Vi era un giudice in una città, il quale non temeva Iddio, e non avea rispetto ad alcun uomo.
3А у оном граду беше једна удовица и долажаше к њему говорећи: Не дај ме мом супарнику.
3Or in quella stessa città vi era una vedova, la qual venne a lui, dicendo: Fammi ragione del mio avversario.
4И не хтеде задуго. А најпосле рече у себи: Ако се и не бојим Бога и људи не срамим,
4Ed egli, per un tempo, non volle farlo; ma pur poi appresso disse fra sè medesimo: Quantunque io non tema Iddio, e non abbia rispetto ad alcun uomo,
5но будући да ми досађује ова удовица, одбранићу је, да ми једнако не долази и не досађује.
5nondimeno, perciocchè questa vedova mi dà molestia, io le farò ragione; che talora non venga tante volte che alla fine mi stanchi.
6Тада рече Господ: Чујте шта говори неправедни судија.
6E il Signore disse: Ascoltate ciò che dice il giudice iniquo.
7А камоли Бог неће одбранити избраних својих који Га моле дан и ноћ?
7E Iddio non vendicherà egli i suoi eletti, i quali giorno e notte gridano a lui; benchè sia lento ad adirarsi per loro?
8Кажем вам да ће их одбранити брзо. Али Син човечији кад дође хоће ли наћи веру на земљи?
8Certo, io vi dico, che tosto li vendicherà. Ma, quando il Figliuol dell'uomo verrà, troverà egli pur la fede in terra?
9А и другима који мишљаху за себе да су праведници и друге уништаваху каза причу ову:
9DISSE ancora questa parabola a certi, che si confidavano in loro stessi d'esser giusti, e sprezzavano gli altri.
10Два човека уђоше у цркву да се моле Богу, један фарисеј и други цариник.
10Due uomini salirono al tempio, per orare; l'uno era Fariseo, e l'altro pubblicano.
11Фарисеј стаде и мољаше се у себи овако: Боже! Хвалим те што ја нисам као остали људи: хајдуци, неправедници, прељубочинци или као овај цариник.
11Il Fariseo, stando in piè, orava in disparte, in questa maniera: O Dio, io ti ringrazio che io non son come gli altri uomini: rapaci, ingiusti, adulteri; nè anche come quel pubblicano.
12Постим двапут у недељи; дајем десетак од свега што имам.
12Io digiuno due volte la settimana, io pago la decima di tutto ciò che posseggo.
13А цариник издалека стајаше, и не хтеде ни очију подигнути на небо, него бијаше прси своје говорећи: Боже! Милостив буди мени грешноме.
13Ma il pubblicano, stando da lungi, non ardiva neppure d'alzar gli occhi al cielo; anzi si batteva il petto, dicendo: O Dio, sii placato inverso me peccatore.
14Кажем вам да овај отиде оправдан кући својој, а не онај. Јер сваки који се сам подиже понизиће се; а који се сам понижује подигнуће се.
14Io vi dico, che costui ritornò in casa sua giustificato, più tosto che quell'altro; perciocchè chiunque s'innalza sarà abbassato, e chi si abbassa sarà innalzato.
15Доношаху к Њему и децу да их се дотакне; а кад видеше ученици, запретише им.
15OR gli furono presentati ancora dei piccoli fanciulli, acciocchè li toccasse; e i discepoli, veduto ciò , sgridavano coloro che li presentavano .
16А Исус дозвавши их рече: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божије.
16Ma Gesù, chiamati a sè i fanciulli, disse: Lasciate i piccoli fanciulli venire a me, e non li divietate; perciocchè di tali è il regno di Dio.
17И кажем вам заиста: који не прими царство Божије као дете, неће ући у њега.
17Io vi dico in verità, che chi non avrà ricevuto il regno di Dio come piccol fanciullo, non entrerà in esso.
18И запита Га један кнез говорећи: Учитељу благи! Шта да учиним да наследим живот вечни?
18ED un certo de' principali lo domandò, dicendo: Maestro buono, facendo che, erederò la vita eterna?
19А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
19E Gesù gli disse: Perchè mi chiami buono? niuno è buono, se non un solo, cioè Iddio.
20Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; поштуј оца и матер своју.
20Tu sai i comandamenti: Non commettere adulterio. Non uccidere. Non furare. Non dir falsa testimonianza. Onora tuo padre e tua madre.
21А он рече: Све сам ово сачувао од младости своје.
21E colui disse: Tutte queste cose ho osservate fin dalla mia giovanezza.
22А кад то чу Исус рече му: Још ти једно недостаје: продај све што имаш и раздај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и хајде за мном.
22E Gesù, udito questo, gli disse: Una cosa ti manca ancora: vendi tutto ciò che tu hai, e distribuisci lo a' poveri, ed avrai un tesoro nel cielo; poi vieni, e seguitami.
23А кад он чу то постаде жалостан, јер беше врло богат.
23Ma egli, udite queste cose, ne fu grandemente attristato, perciocchè era molto ricco.
24А кад га виде Исус где постаде жалостан, рече: Како је тешко ући у царство Божије онима који имају богатство!
24E Gesù, veduto ch'egli si era attristato, disse: O quanto malagevolmente coloro che hanno delle ricchezze entreranno nel regno di Dio!
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатом ући у царство Божије.
25Perciocchè, egli è più agevole che un cammello entri per la cruna d'un ago, che non che un ricco entri nel regno di Dio.
26А они који слушаху рекоше: Ко се дакле може спасти?
26E coloro che l'udirono dissero: Chi adunque può esser salvato?
27А Он рече: Шта је у људи немогуће у Бога је могуће.
27Ed egli disse: Le cose impossibili agli uomini son possibili a Dio.
28А Петар рече: Ето ми смо оставили све и за Тобом идемо.
28E Pietro disse: Ecco, noi abbiam lasciato ogni cosa, e ti abbiam seguitato.
29А Он им рече: Заиста вам кажем: нема ниједнога који би оставио кућу, или родитеље, или браћу, или сестре, или жену, или децу царства ради Божијег,
29Ed egli disse loro: Io vi dico in verità, che non vi è alcuno, che abbia lasciato casa, o padre e madre, o fratelli, o moglie, o figliuoli, per lo regno di Dio;
30који неће примити више у ово време, и на оном свету живот вечни.
30il qual non ne riceva molti cotanti in questo tempo, e nel secolo a venire la vita eterna.
31Узе пак дванаесторицу и рече им: Ево идемо горе у Јерусалим, и све ће се свршити што су пророци писали за Сина човечијег.
31POI, presi seco i dodici, disse loro: Ecco, noi saliamo in Gerusalemme, e tutte le cose scritte da' profeti intorno al Figliuol dell'uomo saranno adempiute.
32Јер ће Га предати незнабошцима, и наругаће Му се, и ружиће Га, и попљуваће Га,
32Perciocchè egli sarà dato in man de' Gentili, e sarà schernito, ed oltraggiato; e gli sarà sputato nel volto.
33и биће Га, и убиће Га; и трећи дан устаће.
33Ed essi, dopo averlo flagellato, l'uccideranno; ma egli risusciterà al terzo giorno.
34И они ништа од тога не разумеше, и беседа ова беше од њих сакривена, и не разумеше шта им се каза.
34Ed essi non compresero nulla di queste cose; anzi questo ragionamento era loro occulto, e non intendevano le cose ch'eran loro dette.
35А кад се приближи к Јерихону, један слепац сеђаше крај пута просећи.
35ORA, come egli s'avvicinava a Gerico, un certo cieco sedeva presso della via, mendicando.
36А кад чу народ где пролази запита: Шта је то?
36E udita la moltitudine che passava, domandò che cosa ciò fosse.
37И казаше му да Исус Назарећанин пролази.
37E gli fu fatto assapere che Gesù il Nazareo passava.
38И повика говорећи: Исусе, сине Давидов! Помилуј ме.
38Ed egli gridò, dicendo: Gesù, Figliuol di Davide, abbi pietà di me.
39И прећаху му они што иђаху напред да ућути; а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме.
39E coloro che andavano avanti lo sgridavano, acciocchè tacesse; ma egli vie più gridava: Figliuol di Davide, abbi pietà di me.
40И Исус стаде и заповеди да Му га доведу; а кад Му се приближи, запита га
40E Gesù, fermatosi, comandò che gli fosse menato. E come fu presso di lui, lo domandò, dicendo:
41говорећи: Шта хоћеш да ти учиним? А он рече: Господе! Да прогледам.
41Che vuoi che io ti faccia? Ed egli disse: Signore, che io ricoveri la vista.
42А Исус рече: Прогледај; вера твоја поможе ти.
42E Gesù gli disse: Ricovera la vista; la tua fede ti ha salvato.
43И одмах прогледа, и пође за Њим хвалећи Бога. И сви људи који видеше хваљаху Бога.
43Ed egli in quello stante ricoverò la vista, e lo seguitava, glorificando Iddio. E tutto il popolo, veduto ciò , diede lode a Dio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.