Лука 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
1E NEL primo giorno della settimana, la mattina molto per tempo, esse, e certe altre con loro, vennero al monumento, portando gli aromati che aveano preparati.
2али нађоше камен одваљен од гроба.
2E trovarono la pietra rotolata dal monumento.
3И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
3Ed entrate dentro, non trovarono il corpo del Signore Gesù.
4И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
4E mentre stavano perplesse di ciò, ecco, due uomini sopraggiunsero loro, in vestimenti folgoranti.
5а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
5I quali, essendo esse impaurite, e chinando la faccia a terra, disser loro: Perchè cercate il vivente tra i morti?
6Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
6Egli non è qui, ma è risuscitato; ricordatevi come egli vi parlò, mentre era ancora in Galilea;
7говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
7dicendo che conveniva che il Figliuol dell'uomo fosse dato nelle mani degli uomini peccatori, e fosse crocifisso, ed al terzo giorno risuscitasse.
8И опоменуше се речи Његових.
8Ed esse si ricordarono delle parole di esso.
9И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
9Ed essendosene tornate dal monumento, rapportarono tutte queste cose agli undici, ed a tutti gli altri.
10А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
10Or quelle che dissero queste cose agli apostoli erano Maria Maddalena, e Giovanna, e Maria, madre di Giacomo; e le altre ch'eran con loro.
11И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
11Ma le lor parole parvero loro un vaneggiare, e non credettero loro.
12А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
12Ma pur Pietro, levatosi, corse al monumento; ed avendo guardato dentro, non vide altro che le lenzuola, che giacevano quivi ; e se ne andò, maravigliandosi tra sè stesso di ciò ch'era avvenuto.
13И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
13OR ecco, due di loro in quello stesso giorno andavano in un castello, il cui nome era Emmaus, distante da Gerusalemme sessanta stadi.
14А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
14Ed essi ragionavan fra loro di tutte queste cose, ch'erano avvenute.
15И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
15Ed avvenne che mentre ragionavano e discorrevano insieme, Gesù si accostò, e si mise a camminar con loro.
16А очи им се држаху да Га не познаше.
16Or gli occhi loro erano ritenuti, per non conoscerlo.
17А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
17Ed egli disse loro: Quali son questi ragionamenti, che voi tenete tra voi, camminando? e perchè siete mesti?
18А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
18E l'uno, il cui nome era Cleopa, rispondendo, gli disse: Tu solo, dimorando in Gerusalemme, non sai le cose che in essa sono avvenute in questi giorni?
19И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
19Ed egli disse loro: Quali? Ed essi gli dissero: Il fatto di Gesù Nazareno, il quale era un uomo profeta, potente in opere, e in parole, davanti a Dio, e davanti a tutto il popolo.
20како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
20E come i principali sacerdoti, ed i nostri magistrati l'hanno dato ad esser giudicato a morte, e l'hanno crocifisso.
21А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
21Or noi speravamo ch'egli fosse colui che avesse a riscattare Israele; ma ancora, oltre a tutto ciò, benchè sieno tre giorni che queste cose sono avvenute,
22А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
22certe donne d'infra noi ci hanno fatti stupire; perciocchè, essendo andate la mattina a buon'ora al monumento,
23и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
23e non avendo trovato il corpo d'esso, son venute, dicendo d'aver veduta una visione d'angeli, i quali dicono ch'egli vive.
24И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
24Ed alcuni de' nostri sono andati al monumento, ed hanno trovato così, come le donne avean detto; ma non han veduto Gesù.
25И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
25Allora egli disse loro: O insensati, e tardi di cuore a credere a tutte le cose che i profeti hanno dette!
26Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
26Non conveniva egli che il Cristo sofferisse queste cose, e così entrasse nella sua gloria?
27И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
27E cominciando da Mosè, e seguendo per tutti i profeti, dichiarò loro in tutte le scritture le cose ch'erano di lui.
28И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
28Ed essendo giunti al castello, ove andavano, egli fece vista d'andar più lungi.
29И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
29Ma essi gli fecer forza, dicendo: Rimani con noi, perciocchè ei si fa sera, e il giorno è già dichinato. Egli adunque entrò nell'albergo , per rimaner con loro.
30И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
30E quando egli si fu messo a tavola con loro, prese il pane, e fece la benedizione; e rotto lo, lo distribuì loro.
31Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
31E gli occhi loro furono aperti, e lo riconobbero; ma egli sparì da loro.
32И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
32Ed essi dissero l'uno all'altro: Non ardeva il cuor nostro in noi, mentre egli ci parlava per la via, e ci apriva le scritture?
33И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
33E in quella stessa ora si levarono, e ritornarono in Gerusalemme, e trovarono raunati gli undici, e quelli ch'erano con loro.
34који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
34I quali dicevano: Il Signore è veramente risuscitato, ed è apparito a Simone.
35И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
35Ed essi ancora raccontarono le cose avvenute loro per la via, e come egli era stato riconosciuto da loro nel rompere il pane.
36А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
36ORA, mentre essi ragionavano queste cose, Gesù stesso comparve nel mezzo di loro, e disse loro: Pace a voi.
37А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
37Ma essi, smarriti, ed impauriti, pensavano vedere uno spirito.
38И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
38Ed egli disse loro: Perchè siete turbati? e perchè salgono ragionamenti ne' cuori vostri?
39Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
39Vedete le mie mani, e i miei piedi; perciocchè io son desso; palpatemi, e vedete; poichè uno spirito non ha carne, nè ossa, come mi vedete avere.
40И ово рекавши показа им руке и ноге.
40E detto questo, mostrò loro le mani, e i piedi.
41А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
41Ma, non credendo essi ancora per l'allegrezza, e maravigliandosi, egli disse loro: Avete voi qui alcuna cosa da mangiare?
42А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
42Ed essi gli diedero un pezzo di pesce arrostito, e di un fiale di miele.
43И узевши изједе пред њима.
43Ed egli presolo, mangiò in lor presenza.
44И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
44Poi disse loro: Questi sono i ragionamenti che io vi teneva, essendo ancora con voi: che conveniva che tutte le cose scritte di me nella legge di Mosè, e ne' profeti, e ne' salmi, fossero adempiute.
45Тада им отвори ум да разумеју писмо.
45Allora egli aperse loro la mente, per intendere le scritture.
46И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
46E disse loro: Così è scritto, e così conveniva che il Cristo sofferisse, ed al terzo giorno risuscitasse da' morti;
47и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
47e che nel suo nome si predicasse ravvedimento, e remission dei peccati, fra tutte le genti, cominciando da Gerusalemme.
48А ви сте сведоци овоме.
48Or voi siete testimoni di queste cose.
49И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
49Ed ecco, io mando sopra voi la promessa del Padre mio; or voi, dimorate nella città di Gerusalemme, finchè siate rivestiti della virtù da alto.
50И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
50POI li menò fuori fino in Betania; e, levate le mani in alto, li benedisse.
51И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
51Ed avvenne che mentre egli li benediceva, si dipartì da loro, ed era portato in su nel cielo.
52И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
52Ed essi, adoratolo, ritornarono in Gerusalemme con grande allegrezza.
53И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
53Ed erano del continuo nel tempio, lodando, e benedicendo Iddio. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.