Лука 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
1ובאחד בשבת לפני עלות השחר באו אל הקבר ותביאינה את הסמים אשר הכינו ועמהן עוד אחרות׃
2али нађоше камен одваљен од гроба.
2וימצאו את האבן גלולה מן הקבר׃
3И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
3ותבאנה פנימה ולא מצאו את גוית האדון ישוע׃
4И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
4ויהי הנה נבכות על הדבר הזה והנה שני אנשים עמדו עליהן ולבושיהם מזהירים׃
5а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
5ויפל פחד עליהן ותקדנה אפים ארצה ויאמרו אליהן מה תבקשנה את החי אצל המתים׃
6Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
6איננו פה כי קם זכרנה את אשר דבר אליכן בעוד היותו בגליל לאמר׃
7говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
7כי צריך בן האדם להמסר לידי אנשים חטאים ולהצלב וביום השלישי קום יקום׃
8И опоменуше се речи Његових.
8ותזכרנה את דבריו׃
9И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
9ותשבנה מן הקבר ותגדנה את כל הדברים האלה לעשתי העשר ולכל האחרים׃
10А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
10ומרים המגדלית ויוחנה ומרים אם יעקב והאחרות אשר עמהן הנה היו המדברות אל השליחים את הדברים האלה׃
11И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
11ויהיו דבריהן כדברי ריק בעיניהם ולא האמינו להן׃
12А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
12ופטרוס קם וירץ אל הקבר וישקף ולא ראה כי אם התכריכים מנחים שם וישב למקומו משתומם על הנהיה׃
13И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
13והנה שנים מהם היו הלכים בעצם היום הזה אל כפר הרחק מירושלים כששים ריס ושמו עמאוס׃
14А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
14והם נדברו איש אל רעהו על כל הקרות האלה׃
15И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
15ויהי בדברם ובהתוכחם יחד ויגש ישוע אף הוא וילך אתם׃
16А очи им се држаху да Га не познаше.
16ועיניהם נאחזו ולא יכירהו׃
17А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
17ויאמר אליהם מה המה הדברים האלה אשר אתם נשאים ונתנים בהם יחדו בדרך ופניכם זעפים׃
18А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
18ויען האחד אשר שמו קליופס ויאמר אליו האתה לבדך גר בירושלים ואינך ידע את הקרת בה בימים האלה׃
19И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
19ויאמר אליהם ומה המה ויגידו אליו מעשה ישוע הנצרי אשר היה איש נביא גבור בפעל ובאמר לפני האלהים ולפני כל העם׃
20како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
20ואת אשר כהנינו הגדולים וזקנינו הסגירהו למשפט מות ויצלבהו׃
21А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
21ואנחנו חכינו כי הוא העתיד לגאל את ישראל ועתה בכל זאת היום יום שלישי מאז נעשו אלה׃
22А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
22והנה גם נשים מקרבנו החרידנו אשר קדמו בבקר לבא לקבר׃
23и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
23ולא מצאו את גויתו ותבאנה ותאמרנה כי ראו גם מראה מלאכים האמרים כי הוא חי׃
24И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
24וילכו אנשים משלנו אל הקבר וימצאו כאשר אמרו הנשים ואותו לא ראו׃
25И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
25ויאמר אליהם הוי חסרי דעת וכבדי לב מהאמין בכל אשר דברו הנביאים׃
26Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
26הלא על המשיח היה לסבל את כל זאת ולבוא אל כבודו׃
27И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
27ויחל ממשה ומכל הנביאים ויבאר להם את כל הכתובים הנאמרים עליו׃
28И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
28ויקרבו אל הכפר אשר הם הלכים שמה וישם פניו כהלך לו לדרכו׃
29И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
29ויפצרו בו לאמר שבה אתנו כי עת ערב הגיע ונטה היום ויבא הביתה לשבת אתם׃
30И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
30ויהי כאשר הסב עמהם ויקח את הלחם ויברך ויבצע ויתן להם׃
31Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
31ותפקחנה עיניהם ויכירהו והוא חמק עבר מעיניהם׃
32И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
32ויאמרו איש אל רעהו הלא היה בער לבבנו בקרבנו בדברו אלינו בדרך ויפתח לנו את הכתובים׃
33И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
33ויקומו בשעה ההיא וישובו ירושלים וימצאו את עשתי העשר ואת אשר אתם נקהלים יחד׃
34који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
34האמרים אכן קם האדון מן המתים ונראה אל שמעון׃
35И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
35ויספרו גם הם את אשר נעשה להם בדרך ואיך הכירהו בבציעת הלחם׃
36А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
36עודם מדברים כדברים האלה והוא ישוע עמד בתוכם ויאמר אליהם שלום לכם׃
37А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
37והמה חתו ונבעתו ויחשבו כי רוח ראו׃
38И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
38ויאמר אליהם מה זה אתם נבהלים ועל מה זה מחשבות עלות בלבבכם׃
39Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
39ראו את ידי ואת רגלי כי אנכי הוא משוני וראו כי רוח אין לו בשר ועצמות כאשר אתם ראים שיש לי׃
40И ово рекавши показа им руке и ноге.
40ואחרי אמרו את זאת הראה אתם את ידיו ואת רגליו׃
41А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
41והם עוד לא האמינו משמחה ותמהו ויאמר אליהם היש לכם פה דבר אכל׃
42А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
42ויתנו לפניו חלק דג צלוי ומעט צוף דבש׃
43И узевши изједе пред њима.
43ויקח ויאכל לעיניהם׃
44И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
44ויאמר אליהם אלה הם הדברים אשר דברתי אליכם בעוד היותי עמכם כי המלא ימלא כל הכתוב עלי בתורת משה ובנביאים ובתהלים׃
45Тада им отвори ум да разумеју писмо.
45אז פתח את לבבם להבין את הכתובים׃
46И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
46ויאמר אליהם כן כתוב וכן נגזר אשר יענה המשיח ויקום מן המתים ביום השלישי׃
47и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
47ואשר תקרא בשמו תשובה וסליחת החטאים בכל הגוים החל מירושלים׃
48А ви сте сведоци овоме.
48ואתם עדים בזאת׃
49И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
49והנני שולח עליכם את הבטחת אבי ואתם שבו בעיר ירושלים עד כי תלבשו עז ממרום׃
50И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
50ויוליכם מחוץ לעיר עד בית היני וישא את ידיו ויברכם׃
51И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
51ויהי בברכו אתם ויפרד מאתם וינשא השמימה׃
52И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
52והם השתחוו לו וישובו לירושלים בשמחה גדולה׃
53И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
53ויהיו תמיד במקדש מהללים ומברכים את האלהים אמן׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.