Лука 2
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1У то време пак изиђе заповест од ћесара Августа да се препише сав свет.
1ויהי בימים ההם ותצא דת מאת הקיסר אוגוסטוס לספר את כל ישבי תבל׃
2Ово је био први препис за владања Киринова Сиријом.
2וזה המפקד היה הראשון בהיות קוריניוס שליט בסוריא׃
3И пођоше сви да се препишу, сваки у свој град.
3וילכו כלם להתפקד איש לעירו׃
4Тада пође и Јосиф из Галилеје, из града Назарета у Јудеју у град Давидов који се зваше Витлејем, јер он беше из дома и племена Давидовог,
4ויעל גם יוסף מן הגליל מעיר נצרת אל יהודה לעיר דוד הנקראה בית לחם כי היה מבית דוד וממשפחתו׃
5да се препише с Маријом, испрошеном за њега женом, која беше трудна.
5להתפקד עם מרים המארשה לו והיא הרה׃
6И кад онамо беху, дође време да она роди.
6ויהי בהיותם שם וימלאו ימיה ללדת׃
7И роди Сина свог првенца, и пови Га, и метну Га у јасле; јер им не беше места у гостионици.
7ותלד את בנה הבכור ותחתלהו ותשכיבהו באבוס כי לא היה להם מקום במלון׃
8И беху пастири у оном крају који чуваху ноћну стажу код стада свог.
8ורעים היו בארץ ההיא לנים בשדה ושמרים את משמרות הלילה בעדרם׃
9И гле, анђео Господњи стаде међу њима, и слава Господња обасја их; и уплашише се врло.
9והנה מלאך יהוה נצב עליהם וכבוד יהוה הופיע עליהם מסביב וייראו יראה גדולה׃
10И рече им анђео: Не бојте се; јер гле, јављам вам велику радост која ће бити свему народу.
10ויאמר אליהם המלאך אל תיראו כי הנני מבשר אתכם שמחה גדולה אשר תהיה לכל העם׃
11Јер вам се данас роди спас, који је Христос Господ, у граду Давидовом.
11כי היום ילד לכם בעיר דוד מושיע אשר הוא המשיח האדון׃
12И ето вам знака: Наћи ћете дете повито где лежи у јаслама.
12וזה לכם האות תמצאון ילד מחתל ומנח באבוס׃
13И уједанпут постаде с анђелом мноштво војника небеских, који хваљаху Бога говорећи:
13ויהי פתאם אצל המלאך המון צבא השמים והם משבחים את האלהים ואמרים׃
14Слава на висини Богу, и на земљи мир, међу људима добра воља.
14כבוד במרומים לאלהים ובארץ שלום בבני אדם רצונו׃
15И кад анђели отидоше од њих на небо, пастири говораху један другом: Хајдемо до Витлејема, да видимо то што се тамо догодило шта нам каза Господ.
15ויהי כאשר עלו מעליהם המלאכים השמימה ויאמרו הרעים איש אל רעהו נעברה נא עד בית לחם ונראה המעשה הזה אשר הודיענו יהוה׃
16И дођоше брзо, и нађоше Марију и Јосифа и дете где лежи у јаслама.
16וימהרו לבוא וימצאו את מרים ואת יוסף ואת הילד שכב באבוס׃
17А кад видеше, казаше све што им је казано за то дете.
17ויראו וישמיעו את הדבר הנאמר אליהם על הגער הזה׃
18И сви који чуше дивише се томе што им казаше пастири.
18וכל השמעים תמהו על הדברים אשר דברו אליהם הרעים׃
19А Марија чуваше све речи ове и слагаше их у срцу свом.
19ומרים שמרה את הדברים האלה ותחשבם בלבה׃
20И вратише се пастири славећи и хвалећи Бога за све што чуше и видеше, као што им би казано.
20וישובו הרעים מהללים ומשבחים את האלהים על כל אשר שמעו וראו כפי אשר נאמר אליהם׃
21И кад се наврши осам дана да Га обрежу, наденуше Му име Исус, као што је анђео рекао док се још није био ни заметнуо у утроби.
21ויהי במלאת לנער שמנה ימים וימול ויקרא שמו ישוע כשם אשר קרא לו המלאך בטרם הרה בבטן׃
22И кад дође време да иду на молитву по закону Мојсијевом, донеше Га у Јерусалим да Га метну пред Господа,
22וימלאו ימי טהרה לפי תורת משה ויעלהו לירושלים להעמידו לפני יהוה׃
23(као што је написано у закону Господњем: Да се свако дете мушко које најпре отвори материцу посвети Господу;)
23כאשר כתוב בתורת יהוה כל זכר פטר רחם יקרא קדש ליהוה׃
24и да принесу прилог, као што је речено у закону Господњем, две грлице, или два голубића.
24ולתת קרבן כאמור בתורת יהוה שתי תרים או שני בני יונה׃
25И гле, беше у Јерусалиму човек по имену Симеун, и тај човек беше праведан и побожан, који чекаше утехе Израиљеве, и Дух Свети беше у њему.
25והנה איש היה בירושלים ושמו שמעון והוא איש צדיק וחסיד מחכה לנחמת ישראל ורוח הקדש היה עליו׃
26И њему беше Свети Дух казао да неће видети смрт док не види Христа Господњег.
26ולו נגלה ברוח הקדש כי לא יראה מות עד ראותו את משיח יהוה׃
27И каза му Дух те дође у цркву; и кад донесоше родитељи дете Исуса да сврше за Њега закон по обичају,
27ויבא ברוח אל המקדש ויהי כאשר הביאו הוריו את הנער ישוע לעשות עליו כמשפט התורה׃
28и он Га узе на руке своје, и хвали Бога и рече:
28ויקחהו על זרעותיו ויברך את האלהים ויאמר׃
29Сад отпушташ с миром слугу свог, Господе, по речи својој;
29עתה תפטר את עבדך כדברך אדני בשלום׃
30Јер видеше очи моје спасење Твоје,
30כי ראו עיני את ישועתך׃
31Које си уготовио пред лицем свих народа,
31אשר הכינות לפני כל העמים׃
32Видело, да обасја незнабошце, и славу народа Твог Израиља.
32אור לגלות עיני הגוים ותפארת ישראל עמך׃
33И Јосиф и мати Његова чуђаху се томе што се говораше за Њега.
33ויוסף ואמו תמהים על הדברים הנאמרים עליו׃
34И благослови их Симеун, и рече Марији, матери Његовој: Гле, Овај лежи да многе обори и подигне у Израиљу, и да буде знак против кога ће се говорити
34ויברך אותם שמעון ויאמר אל מרים אמו הנה זה מוסד לנפילה ולתקומה לרבים בישראל ולאות מריבה׃
35(а и теби самој пробошће нож душу), да се открију мисли многих срца.
35וגם בנפשך תחתר חרב למען תגלינה מחשבות לבב רבים׃
36И беше Ана пророчица, кћи Фануилова, од колена Асировог; она је остарела, а седам је година живела с мужем од девојаштва свог,
36ותהי שם חנה אשה נביאה בת פנואל משבט אשר והיא באה בימים וחיתה עם בעלה שבע שנים אחרי בתוליה׃
37и удова око осамдесет и четири године, која не одлажаше од цркве, и служаше Богу дан и ноћ постом и молитвама.
37והיא אלמנה כארבע ושמנים שנה ולא משה מן המקדש ובצום ובתחנונים עבדה את האלהים לילה ויום׃
38И она у тај час дође, и хваљаше Господа и говораше за Њега свима који чекаху спасења у Јерусалиму.
38ותקם בשעה ההיא ותגש להדות ליהוה ותדבר עליו באזני כל המחכים לגאלה בירושלים׃
39И кад свршише све по закону Господњем, вратише се у Галилеју у град свој Назарет.
39ויכלו את הכל כפי תורת יהוה וישובו הגלילה אל נצרת עירם׃
40А дете растијаше и јачаше у духу, и пуњаше се премудрости, и благодат Божија беше на Њему.
40ויגדל הנער ויחזק ברוח וימלא חכמה וחסד אלהים עמו׃
41И родитељи Његови иђаху сваке године у Јерусалим о празнику пасхе.
41ועלו הוריו ירושלים שנה בשנה לחג הפסח׃
42И кад Му би дванаест година, дођоше они у Јерусалим по обичају празника;
42ויהי בהיותו בן שתים עשרה שנה ויעלו ירושלים כמשפט החג׃
43и кад дане проведоше и они се вратише, оста дете Исус у Јерусалиму; и не знаде Јосиф и мати Његова;
43וימלאו את הימים וישובו ויותר ישוע הנער בירושלים ויוסף ואמו לא ידעו׃
44него мислећи да је с друштвом, отидоше дан хода, и стадоше Га тражити по родбини и по знанцима.
44ויחשבו כי עם חבל הארחים הוא וילכו כדרך יום ויבקשהו בין הקרובים והמידעים׃
45И не нашавши Га вратише се у Јерусалим да Га траже.
45ולא מצאהו וישבו ירושלים לבקשו׃
46И после три дана нађоше Га у цркви где седи међу учитељима, и слуша их, и пита их,
46ויהי אחרי שלשת ימים וימצאהו במקדש ישב בתוך המורים שמע אליהם ושאל אתם׃
47и сви који Га слушаху дивљаху се Његовом разуму и одговорима.
47וכל השמעים אליו השתוממו על שכלו ועל תשובתיו׃
48И видевши Га зачудише се, и мати Његова рече Му: Сине! Шта учини нама тако? Ево отац твој и ја са страхом тражисмо те.
48ויהי כראותם אתו ויחרדו ותאמר אליו אמו בני מדוע ככה עשית לנו הנה אביך ואנכי בעצבת לב בקשנוך׃
49И рече им: Зашто сте ме тражили? Зар не знате да мени треба у оном бити што је Оца мог?
49ויאמר אליהם למה זה בקשתם אתי הלא ידעתם כי עלי להיות באשר לאבי׃
50И они не разумеше речи што им рече.
50והם לא הבינו את הדבר אשר דבר אליהם׃
51И сиђе с њима и дође у Назарет; и беше им послушан. И мати Његова чуваше све речи ове у срцу свом.
51וירד אתם ויבא אל נצרת ויכנע להם ואמו שמרה בלבה את כל הדברים האלה׃
52И Исус напредоваше у премудрости и у расту и у милости код Бога и код људи.
52וישוע הלך וגדל בחכמה ומקומה ובחן עם אלהים ועם אנשים׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.